12 shlokas
- 4
त्वम् अप्यमितविक्रान्तः पाण्डवानां कुलोद्वहः
पावितात्माद्य संवृत्तः श्रुत्वेमाम् आदितः कथाम्
tvam apyamitavikrāntaḥ pāṇḍavānāṃ kulodvahaḥ
pāvitātmādya saṃvṛttaḥ śrutvemām āditaḥ kathām
- 7
कथं नाम भवेद्द्वेष्य आत्मा लोकस्य कस्यचित्
आत्मा हि पुरुषव्याघ्र ज्ञेयो विष्णुर् इति स्थितिः
kathaṃ nāma bhaveddveṣya ātmā lokasya kasyacit
ātmā hi puruṣavyāghra jñeyo viṣṇur iti sthitiḥ
- 8
य एष गुरुर् अस्माकम् ऋषिर्गन्धवतीसुतः
तेनैतत्कथितं तात माहात्म्यं परमात्मनः
तस्माच्छ्रुतं मया चेदं कथितं च तवानघ
ya eṣa gurur asmākam ṛṣirgandhavatīsutaḥ
tenaitatkathitaṃ tāta māhātmyaṃ paramātmanaḥ
tasmācchrutaṃ mayā cedaṃ kathitaṃ ca tavānagha
- 9
कृष्णद्वैपायनं व्यासं विद्धि नारायणं प्रभुम्
को ह्यन्यः पुरुषव्याघ्र महाभारतकृद्भवेत्
धर्मान्नानाविधांश्चैव को ब्रूयात्तम् ऋते प्रभुम्
kṛṣṇadvaipāyanaṃ vyāsaṃ viddhi nārāyaṇaṃ prabhum
ko hyanyaḥ puruṣavyāghra mahābhāratakṛdbhavet
dharmānnānāvidhāṃścaiva ko brūyāttam ṛte prabhum
- 10
वर्ततां ते महायज्ञो यथा संकल्पितस्त्वया
संकल्पिताश्वमेधस्त्वं श्रुतधर्मश्च तत्त्वतः
vartatāṃ te mahāyajño yathā saṃkalpitastvayā
saṃkalpitāśvamedhastvaṃ śrutadharmaśca tattvataḥ
- 11
एतत्तु महद् आख्यानं श्रुत्वा पारिक्षितो नृपः
ततो यज्ञसमाप्त्यर्थं क्रियाः सर्वाः समारभत्
etattu mahad ākhyānaṃ śrutvā pārikṣito nṛpaḥ
tato yajñasamāptyarthaṃ kriyāḥ sarvāḥ samārabhat
- 12
नारायणीयम् आख्यानम् एतत्ते कथितं मया
नारदेन पुरा राजन्गुरवे मे निवेदितम्
ऋषीणां पाण्डवानां च शृण्वतोः कृष्णभीष्मयोः
nārāyaṇīyam ākhyānam etatte kathitaṃ mayā
nāradena purā rājangurave me niveditam
ṛṣīṇāṃ pāṇḍavānāṃ ca śṛṇvatoḥ kṛṣṇabhīṣmayoḥ
- 13
स हि परमगुरुर्भुवनपतिर्धरणिधरः शमनियमनिधिः
श्रुतिविनयनिधिर्द्विजपरमहितस्तव भवतु गतिर्हरिर् अमरहितः
sa hi paramagururbhuvanapatirdharaṇidharaḥ śamaniyamanidhiḥ
śrutivinayanidhirdvijaparamahitastava bhavatu gatirharir amarahitaḥ
- 14
तपसां निधिः सुमहतां महतो यशसश्च भाजनम् अरिष्टकहा
एकान्तिनां शरणदो ऽभयदो गतिदो ऽस्तु वः स मखभागहरः
tapasāṃ nidhiḥ sumahatāṃ mahato yaśasaśca bhājanam ariṣṭakahā
ekāntināṃ śaraṇado 'bhayado gatido 'stu vaḥ sa makhabhāgaharaḥ
- 15
त्रिगुणातिगश्चतुष्पञ्चधरः पूर्तेष्टयोश्च फलभागहरः
विदधाति नित्यम् अजितो ऽतिबलो गतिम् आत्मगां सुकृतिनाम् ऋषीणाम्
triguṇātigaścatuṣpañcadharaḥ pūrteṣṭayośca phalabhāgaharaḥ
vidadhāti nityam ajito 'tibalo gatim ātmagāṃ sukṛtinām ṛṣīṇām
- 16
तं लोकसाक्षिणम् अजं पुरुषं रविवर्णम् ईश्वरगतिं बहुशः
प्रणमध्वम् एकमतयो यतयः सलिलोद्भवो ऽपि तम् ऋषिं प्रणतः
taṃ lokasākṣiṇam ajaṃ puruṣaṃ ravivarṇam īśvaragatiṃ bahuśaḥ
praṇamadhvam ekamatayo yatayaḥ salilodbhavo 'pi tam ṛṣiṃ praṇataḥ
- 17
स हि लोकयोनिर् अमृतस्य पदं सूक्ष्मं पुराणम् अचलं परमम्
तत्सांख्ययोगिभिर् उदारधृतं बुद्ध्या यतात्मभिर्विदितं सततम्
sa hi lokayonir amṛtasya padaṃ sūkṣmaṃ purāṇam acalaṃ paramam
tatsāṃkhyayogibhir udāradhṛtaṃ buddhyā yatātmabhirviditaṃ satatam

