20 shlokas
- 1
वैशम्पायन उवाच
भ्रातॄणां मतम् आज्ञाय नारदस्य च धीमतः
पितामहसमं धौम्यं प्राह राजा युधिष्ठिरः
vaiśampāyana uvāca
bhrātṝṇāṃ matam ājñāya nāradasya ca dhīmataḥ
pitāmahasamaṃ dhaumyaṃ prāha rājā yudhiṣṭhiraḥ
- 2
मया स पुरुषव्याघ्रो जिष्णुः सत्यपराक्रमः
अस्त्रहेतोर्महाबाहुर् अमितात्मा विवासितः
mayā sa puruṣavyāghro jiṣṇuḥ satyaparākramaḥ
astrahetormahābāhur amitātmā vivāsitaḥ
- 3
स हि वीरो ऽनुरक्तश्च समर्थश्च तपोधन
कृती च भृशम् अप्यस्त्रे वासुदेव इव प्रभुः
sa hi vīro 'nuraktaśca samarthaśca tapodhana
kṛtī ca bhṛśam apyastre vāsudeva iva prabhuḥ
- 4
अहं ह्येतावुभौ ब्रह्मन्कृष्णावरिनिघातिनौ
अभिजानामि विक्रान्तौ तथा व्यासः प्रतापवान्
त्रियुगौ पुण्डरीकाक्षौ वासुदेवधनंजयौ
ahaṃ hyetāvubhau brahmankṛṣṇāvarinighātinau
abhijānāmi vikrāntau tathā vyāsaḥ pratāpavān
triyugau puṇḍarīkākṣau vāsudevadhanaṃjayau
- 5
नारदो ऽपि तथा वेद सो ऽप्यशंसत्सदा मम
तथाहम् अपि जानामि नरनारायणावृषी
nārado 'pi tathā veda so 'pyaśaṃsatsadā mama
tathāham api jānāmi naranārāyaṇāvṛṣī
- 6
शक्तो ऽयम् इत्यतो मत्वा मया संप्रेषितो ऽर्जुनः
इन्द्राद् अनवरः शक्तः सुरसूनुः सुराधिपम्
द्रष्टुम् अस्त्राणि चादातुम् इन्द्राद् इति विवासितः
śakto 'yam ityato matvā mayā saṃpreṣito 'rjunaḥ
indrād anavaraḥ śaktaḥ surasūnuḥ surādhipam
draṣṭum astrāṇi cādātum indrād iti vivāsitaḥ
- 7
भीष्मद्रोणावतिरथौ कृपो द्रौणिश्च दुर्जयः
धृतराष्ट्रस्य पुत्रेण वृता युधि महाबलाः
सर्वे वेदविदः शूराः सर्वे ऽस्त्रकुशलास्तथा
bhīṣmadroṇāvatirathau kṛpo drauṇiśca durjayaḥ
dhṛtarāṣṭrasya putreṇa vṛtā yudhi mahābalāḥ
sarve vedavidaḥ śūrāḥ sarve 'strakuśalāstathā
- 8
योद्धुकामश्च पार्थेन सततं यो महाबलः
स च दिव्यास्त्रवित्कर्णः सूतपुत्रो महारथः
yoddhukāmaśca pārthena satataṃ yo mahābalaḥ
sa ca divyāstravitkarṇaḥ sūtaputro mahārathaḥ
- 9
सो ऽश्ववेगानिलबलः शरार्चिस्तलनिस्वनः
रजोधूमो ऽस्त्रसंतापो धार्तराष्ट्रानिलोद्धतः
so 'śvavegānilabalaḥ śarārcistalanisvanaḥ
rajodhūmo 'strasaṃtāpo dhārtarāṣṭrāniloddhataḥ
- 10
निसृष्ट इव कालेन युगान्तज्वलनो यथा
मम सैन्यमयं कक्षं प्रधक्ष्यति न संशयः
nisṛṣṭa iva kālena yugāntajvalano yathā
mama sainyamayaṃ kakṣaṃ pradhakṣyati na saṃśayaḥ
- 11
तं स कृष्णानिलोद्धूतो दिव्यास्त्रजलदो महान्
श्वेतवाजिबलाकाभृद्गाण्डीवेन्द्रायुधोज्ज्वलः
taṃ sa kṛṣṇāniloddhūto divyāstrajalado mahān
śvetavājibalākābhṛdgāṇḍīvendrāyudhojjvalaḥ
- 12
सततं शरधाराभिः प्रदीप्तं कर्णपावकम्
उदीर्णो ऽर्जुनमेघो ऽयं शमयिष्यति संयुगे
satataṃ śaradhārābhiḥ pradīptaṃ karṇapāvakam
udīrṇo 'rjunamegho 'yaṃ śamayiṣyati saṃyuge
- 13
स साक्षाद् एव सर्वाणि शक्रात्परपुरंजयः
दिव्यान्यस्त्राणि बीभत्सुस्तत्त्वतः प्रतिपत्स्यते
sa sākṣād eva sarvāṇi śakrātparapuraṃjayaḥ
divyānyastrāṇi bībhatsustattvataḥ pratipatsyate
- 14
अलं स तेषां सर्वेषाम् इति मे धीयते मतिः
नास्ति त्वतिक्रिया तस्य रणे ऽरीणां प्रतिक्रिया
alaṃ sa teṣāṃ sarveṣām iti me dhīyate matiḥ
nāsti tvatikriyā tasya raṇe 'rīṇāṃ pratikriyā
- 15
तं वयं पाण्डवं सर्वे गृहीतास्त्रं धनंजयम्
द्रष्टारो न हि बीभत्सुर्भारम् उद्यम्य सीदति
taṃ vayaṃ pāṇḍavaṃ sarve gṛhītāstraṃ dhanaṃjayam
draṣṭāro na hi bībhatsurbhāram udyamya sīdati
- 16
वयं तु तम् ऋते वीरं वने ऽस्मिन्द्विपदां वर
अवधानं न गच्छामः काम्यके सह कृष्णया
vayaṃ tu tam ṛte vīraṃ vane 'smindvipadāṃ vara
avadhānaṃ na gacchāmaḥ kāmyake saha kṛṣṇayā
- 17
भवान् अन्यद्वनं साधु बह्वन्नं फलवच्छुचि
आख्यातु रमणीयं च सेवितं पुण्यकर्मभिः
bhavān anyadvanaṃ sādhu bahvannaṃ phalavacchuci
ākhyātu ramaṇīyaṃ ca sevitaṃ puṇyakarmabhiḥ
- 18
यत्र कंचिद्वयं कालं वसन्तः सत्यविक्रमम्
प्रतीक्षामो ऽर्जुनं वीरं वर्षकामा इवाम्बुदम्
yatra kaṃcidvayaṃ kālaṃ vasantaḥ satyavikramam
pratīkṣāmo 'rjunaṃ vīraṃ varṣakāmā ivāmbudam
- 19
विविधान् आश्रमान्कांश्चिद्द्विजातिभ्यः परिश्रुतान्
सरांसि सरितश्चैव रमणीयांश्च पर्वतान्
vividhān āśramānkāṃściddvijātibhyaḥ pariśrutān
sarāṃsi saritaścaiva ramaṇīyāṃśca parvatān
- 20
आचक्ष्व न हि नो ब्रह्मन्रोचते तम् ऋते ऽर्जुनम्
वने ऽस्मिन्काम्यके वासो गच्छामो ऽन्यां दिशं प्रति
ācakṣva na hi no brahmanrocate tam ṛte 'rjunam
vane 'sminkāmyake vāso gacchāmo 'nyāṃ diśaṃ prati

