177 shlokas
- 1
पुलस्त्य उवाच
ततो गच्छेत राजेन्द्र कुरुक्षेत्रम् अभिष्टुतम्
पापेभ्यो विप्रमुच्यन्ते तद्गताः सर्वजन्तवः
pulastya uvāca
tato gaccheta rājendra kurukṣetram abhiṣṭutam
pāpebhyo vipramucyante tadgatāḥ sarvajantavaḥ
- 2
कुरुक्षेत्रं गमिष्यामि कुरुक्षेत्रे वसाम्यहम्
य एवं सततं ब्रूयात्सो ऽपि पापैः प्रमुच्यते
kurukṣetraṃ gamiṣyāmi kurukṣetre vasāmyaham
ya evaṃ satataṃ brūyātso 'pi pāpaiḥ pramucyate
- 3
तत्र मासं वसेद्वीर सरस्वत्यां युधिष्ठिर
यत्र ब्रह्मादयो देवा ऋषयः सिद्धचारणाः
tatra māsaṃ vasedvīra sarasvatyāṃ yudhiṣṭhira
yatra brahmādayo devā ṛṣayaḥ siddhacāraṇāḥ
- 4
गन्धर्वाप्सरसो यक्षाः पन्नगाश्च महीपते
ब्रह्मक्षेत्रं महापुण्यम् अभिगच्छन्ति भारत
gandharvāpsaraso yakṣāḥ pannagāśca mahīpate
brahmakṣetraṃ mahāpuṇyam abhigacchanti bhārata
- 5
मनसाप्यभिकामस्य कुरुक्षेत्रं युधिष्ठिर
पापानि विप्रणश्यन्ति ब्रह्मलोकं च गच्छति
manasāpyabhikāmasya kurukṣetraṃ yudhiṣṭhira
pāpāni vipraṇaśyanti brahmalokaṃ ca gacchati
- 6
गत्वा हि श्रद्धया युक्तः कुरुक्षेत्रं कुरूद्वह
राजसूयाश्वमेधाभ्यां फलं प्राप्नोति मानवः
gatvā hi śraddhayā yuktaḥ kurukṣetraṃ kurūdvaha
rājasūyāśvamedhābhyāṃ phalaṃ prāpnoti mānavaḥ
- 7
ततो मचक्रुकं राजन्द्वारपालं महाबलम्
यक्षं समभिवाद्यैव गोसहस्रफलं लभेत्
tato macakrukaṃ rājandvārapālaṃ mahābalam
yakṣaṃ samabhivādyaiva gosahasraphalaṃ labhet
- 8
ततो गच्छेत धर्मज्ञ विष्णोः स्थानम् अनुत्तमम्
सततं नाम राजेन्द्र यत्र संनिहितो हरिः
tato gaccheta dharmajña viṣṇoḥ sthānam anuttamam
satataṃ nāma rājendra yatra saṃnihito hariḥ
- 9
तत्र स्नात्वार्चयित्वा च त्रिलोकप्रभवं हरिम्
अश्वमेधम् अवाप्नोति विष्णुलोकं च गच्छति
tatra snātvārcayitvā ca trilokaprabhavaṃ harim
aśvamedham avāpnoti viṣṇulokaṃ ca gacchati
- 10
ततः पारिप्लवं गच्छेत्तीर्थं त्रैलोक्यविश्रुतम्
अग्निष्टोमातिरात्राभ्यां फलं प्राप्नोति मानवः
tataḥ pāriplavaṃ gacchettīrthaṃ trailokyaviśrutam
agniṣṭomātirātrābhyāṃ phalaṃ prāpnoti mānavaḥ
- 11
पृथिव्यास्तीर्थम् आसाद्य गोसहस्रफलं लभेत्
ततः शालूकिनीं गत्वा तीर्थसेवी नराधिप
दशाश्वमेधिके स्नात्वा तद् एव लभते फलम्
pṛthivyāstīrtham āsādya gosahasraphalaṃ labhet
tataḥ śālūkinīṃ gatvā tīrthasevī narādhipa
daśāśvamedhike snātvā tad eva labhate phalam
- 12
सर्पदर्वीं समासाद्य नागानां तीर्थम् उत्तमम्
अग्निष्टोमम् अवाप्नोति नागलोकं च विन्दति
sarpadarvīṃ samāsādya nāgānāṃ tīrtham uttamam
agniṣṭomam avāpnoti nāgalokaṃ ca vindati
- 13
ततो गच्छेत धर्मज्ञ द्वारपालं तरन्तुकम्
तत्रोष्य रजनीम् एकां गोसहस्रफलं लभेत्
tato gaccheta dharmajña dvārapālaṃ tarantukam
tatroṣya rajanīm ekāṃ gosahasraphalaṃ labhet
- 14
ततः पञ्चनदं गत्वा नियतो नियताशनः
कोटितीर्थम् उपस्पृश्य हयमेधफलं लभेत्
अश्विनोस्तीर्थम् आसाद्य रूपवान् अभिजायते
tataḥ pañcanadaṃ gatvā niyato niyatāśanaḥ
koṭitīrtham upaspṛśya hayamedhaphalaṃ labhet
aśvinostīrtham āsādya rūpavān abhijāyate
- 15
ततो गच्छेत धर्मज्ञ वाराहं तीर्थम् उत्तमम्
विष्णुर्वाराहरूपेण पूर्वं यत्र स्थितो ऽभवत्
तत्र स्नात्वा नरव्याघ्र अग्निष्टोमफलं लभेत्
tato gaccheta dharmajña vārāhaṃ tīrtham uttamam
viṣṇurvārāharūpeṇa pūrvaṃ yatra sthito 'bhavat
tatra snātvā naravyāghra agniṣṭomaphalaṃ labhet
- 16
ततो जयन्त्या राजेन्द्र सोमतीर्थं समाविशेत्
स्नात्वा फलम् अवाप्नोति राजसूयस्य मानवः
tato jayantyā rājendra somatīrthaṃ samāviśet
snātvā phalam avāpnoti rājasūyasya mānavaḥ
- 17
एकहंसे नरः स्नात्वा गोसहस्रफलं लभेत्
कृतशौचं समासाद्य तीर्थसेवी कुरूद्वह
पुण्डरीकम् अवाप्नोति कृतशौचो भवेन्नरः
ekahaṃse naraḥ snātvā gosahasraphalaṃ labhet
kṛtaśaucaṃ samāsādya tīrthasevī kurūdvaha
puṇḍarīkam avāpnoti kṛtaśauco bhavennaraḥ
- 18
ततो मुञ्जवटं नाम महादेवस्य धीमतः
तत्रोष्य रजनीम् एकां गाणपत्यम् अवाप्नुयात्
tato muñjavaṭaṃ nāma mahādevasya dhīmataḥ
tatroṣya rajanīm ekāṃ gāṇapatyam avāpnuyāt
- 19
तत्रैव च महाराज यक्षी लोकपरिश्रुता
तां चाभिगम्य राजेन्द्र पुण्यांल्लोकान् अवाप्नुयात्
tatraiva ca mahārāja yakṣī lokapariśrutā
tāṃ cābhigamya rājendra puṇyāṃllokān avāpnuyāt
- 20
कुरुक्षेत्रस्य तद्द्वारं विश्रुतं भरतर्षभ
प्रदक्षिणम् उपावृत्य तीर्थसेवी समाहितः
kurukṣetrasya taddvāraṃ viśrutaṃ bharatarṣabha
pradakṣiṇam upāvṛtya tīrthasevī samāhitaḥ
- 21
संमिते पुष्कराणां च स्नात्वार्च्य पितृदेवताः
जामदग्न्येन रामेण आहृते वै महात्मना
कृतकृत्यो भवेद्राजन्न् अश्वमेधं च विन्दति
saṃmite puṣkarāṇāṃ ca snātvārcya pitṛdevatāḥ
jāmadagnyena rāmeṇa āhṛte vai mahātmanā
kṛtakṛtyo bhavedrājann aśvamedhaṃ ca vindati
- 22
ततो रामह्रदान्गच्छेत्तीर्थसेवी नराधिप
यत्र रामेण राजेन्द्र तरसा दीप्ततेजसा
क्षत्रम् उत्साद्य वीर्येण ह्रदाः पञ्च निवेशिताः
tato rāmahradāngacchettīrthasevī narādhipa
yatra rāmeṇa rājendra tarasā dīptatejasā
kṣatram utsādya vīryeṇa hradāḥ pañca niveśitāḥ
- 23
पूरयित्वा नरव्याघ्र रुधिरेणेति नः श्रुतम्
पितरस्तर्पिताः सर्वे तथैव च पितामहाः
ततस्ते पितरः प्रीता रामम् ऊचुर्महीपते
pūrayitvā naravyāghra rudhireṇeti naḥ śrutam
pitarastarpitāḥ sarve tathaiva ca pitāmahāḥ
tataste pitaraḥ prītā rāmam ūcurmahīpate
- 24
राम राम महाभाग प्रीताः स्म तव भार्गव
अनया पितृभक्त्या च विक्रमेण च ते विभो
वरं वृणीष्व भद्रं ते किम् इच्छसि महाद्युते
rāma rāma mahābhāga prītāḥ sma tava bhārgava
anayā pitṛbhaktyā ca vikrameṇa ca te vibho
varaṃ vṛṇīṣva bhadraṃ te kim icchasi mahādyute
- 25
एवम् उक्तः स राजेन्द्र रामः प्रहरतां वरः
अब्रवीत्प्राञ्जलिर्वाक्यं पितॄन्स गगने स्थितान्
evam uktaḥ sa rājendra rāmaḥ praharatāṃ varaḥ
abravītprāñjalirvākyaṃ pitṝnsa gagane sthitān
- 26
भवन्तो यदि मे प्रीता यद्यनुग्राह्यता मयि
पितृप्रसादाद् इच्छेयं तपसाप्यायनं पुनः
bhavanto yadi me prītā yadyanugrāhyatā mayi
pitṛprasādād iccheyaṃ tapasāpyāyanaṃ punaḥ
- 27
यच्च रोषाभिभूतेन क्षत्रम् उत्सादितं मया
ततश्च पापान्मुच्येयं युष्माकं तेजसा ह्यहम्
ह्रदाश्च तीर्थभूता मे भवेयुर्भुवि विश्रुताः
yacca roṣābhibhūtena kṣatram utsāditaṃ mayā
tataśca pāpānmucyeyaṃ yuṣmākaṃ tejasā hyaham
hradāśca tīrthabhūtā me bhaveyurbhuvi viśrutāḥ
- 28
एतच्छ्रुत्वा शुभं वाक्यं रामस्य पितरस्तदा
प्रत्यूचुः परमप्रीता रामं हर्षसमन्विताः
etacchrutvā śubhaṃ vākyaṃ rāmasya pitarastadā
pratyūcuḥ paramaprītā rāmaṃ harṣasamanvitāḥ
- 29
तपस्ते वर्धतां भूयः पितृभक्त्या विशेषतः
यच्च रोषाभिभूतेन क्षत्रम् उत्सादितं त्वया
tapaste vardhatāṃ bhūyaḥ pitṛbhaktyā viśeṣataḥ
yacca roṣābhibhūtena kṣatram utsāditaṃ tvayā
- 30
ततश्च पापान्मुक्तस्त्वं कर्मभिस्ते च पातिताः
ह्रदाश्च तव तीर्थत्वं गमिष्यन्ति न संशयः
tataśca pāpānmuktastvaṃ karmabhiste ca pātitāḥ
hradāśca tava tīrthatvaṃ gamiṣyanti na saṃśayaḥ

