15 shlokas
- 1
दुर्योधन उवाच
अजानतस्ते राधेय नाभ्यसूयाम्यहं वचः
जानासि त्वं जिताञ्शत्रून्गन्धर्वांस्तेजसा मया
duryodhana uvāca
ajānataste rādheya nābhyasūyāmyahaṃ vacaḥ
jānāsi tvaṃ jitāñśatrūngandharvāṃstejasā mayā
- 2
आयोधितास्तु गन्धर्वाः सुचिरं सोदरैर्मम
मया सह महाबाहो कृतश्चोभयतः क्षयः
āyodhitāstu gandharvāḥ suciraṃ sodarairmama
mayā saha mahābāho kṛtaścobhayataḥ kṣayaḥ
- 3
मायाधिकास्त्वयुध्यन्त यदा शूरा वियद्गताः
तदा नो नसमं युद्धम् अभवत्सह खेचरैः
māyādhikāstvayudhyanta yadā śūrā viyadgatāḥ
tadā no nasamaṃ yuddham abhavatsaha khecaraiḥ
- 4
पराजयं च प्राप्ताः स्म रणे बन्धनम् एव च
सभृत्यामात्यपुत्राश्च सदारधनवाहनाः
उच्चैर् आकाशमार्गेण ह्रियामस्तैः सुदुःखिताः
parājayaṃ ca prāptāḥ sma raṇe bandhanam eva ca
sabhṛtyāmātyaputrāśca sadāradhanavāhanāḥ
uccair ākāśamārgeṇa hriyāmastaiḥ suduḥkhitāḥ
- 5
अथ नः सैनिकाः केचिद् अमात्याश्च महारथान्
उपगम्याब्रुवन्दीनाः पाण्डवाञ्शरणप्रदान्
atha naḥ sainikāḥ kecid amātyāśca mahārathān
upagamyābruvandīnāḥ pāṇḍavāñśaraṇapradān
- 6
एष दुर्योधनो राजा धार्तराष्ट्रः सहानुजः
सामात्यदारो ह्रियते गन्धर्वैर्दिवम् आस्थितैः
eṣa duryodhano rājā dhārtarāṣṭraḥ sahānujaḥ
sāmātyadāro hriyate gandharvairdivam āsthitaiḥ
- 7
तं मोक्षयत भद्रं वः सहदारं नराधिपम्
परामर्शो मा भविष्यत्कुरुदारेषु सर्वशः
taṃ mokṣayata bhadraṃ vaḥ sahadāraṃ narādhipam
parāmarśo mā bhaviṣyatkurudāreṣu sarvaśaḥ
- 8
एवम् उक्ते तु धर्मात्मा ज्येष्ठः पाण्डुसुतस्तदा
प्रसाद्य सोदरान्सर्वान् आज्ञापयत मोक्षणे
evam ukte tu dharmātmā jyeṣṭhaḥ pāṇḍusutastadā
prasādya sodarānsarvān ājñāpayata mokṣaṇe
- 9
अथागम्य तम् उद्देशं पाण्डवाः पुरुषर्षभाः
सान्त्वपूर्वम् अयाचन्त शक्ताः सन्तो महारथाः
athāgamya tam uddeśaṃ pāṇḍavāḥ puruṣarṣabhāḥ
sāntvapūrvam ayācanta śaktāḥ santo mahārathāḥ
- 10
यदा चास्मान्न मुमुचुर्गन्धर्वाः सान्त्विता अपि
ततो ऽर्जुनश्च भीमश्च यमजौ च बलोत्कटौ
मुमुचुः शरवर्षाणि गन्धर्वान्प्रत्यनेकशः
yadā cāsmānna mumucurgandharvāḥ sāntvitā api
tato 'rjunaśca bhīmaśca yamajau ca balotkaṭau
mumucuḥ śaravarṣāṇi gandharvānpratyanekaśaḥ
- 11
अथ सर्वे रणं मुक्त्वा प्रयाताः खचरा दिवम्
अस्मान् एवाभिकर्षन्तो दीनान्मुदितमानसाः
atha sarve raṇaṃ muktvā prayātāḥ khacarā divam
asmān evābhikarṣanto dīnānmuditamānasāḥ
- 12
ततः समन्तात्पश्यामि शरजालेन वेष्टितम्
अमानुषाणि चास्त्राणि प्रयुञ्जानं धनंजयम्
tataḥ samantātpaśyāmi śarajālena veṣṭitam
amānuṣāṇi cāstrāṇi prayuñjānaṃ dhanaṃjayam
- 13
समावृता दिशो दृष्ट्वा पाण्डवेन शितैः शरैः
धनंजयसखात्मानं दर्शयामास वै तदा
samāvṛtā diśo dṛṣṭvā pāṇḍavena śitaiḥ śaraiḥ
dhanaṃjayasakhātmānaṃ darśayāmāsa vai tadā
- 14
चित्रसेनः पाण्डवेन समाश्लिष्य परंतपः
कुशलं परिपप्रच्छ तैः पृष्टश्चाप्यनामयम्
citrasenaḥ pāṇḍavena samāśliṣya paraṃtapaḥ
kuśalaṃ paripapraccha taiḥ pṛṣṭaścāpyanāmayam
- 15
ते समेत्य तथान्योन्यं संनाहान्विप्रमुच्य च
एकीभूतास्ततो वीरा गन्धर्वाः सह पाण्डवैः
अपूजयेताम् अन्योन्यं चित्रसेनधनंजयौ
te sametya tathānyonyaṃ saṃnāhānvipramucya ca
ekībhūtāstato vīrā gandharvāḥ saha pāṇḍavaiḥ
apūjayetām anyonyaṃ citrasenadhanaṃjayau

