15 shlokas
- 1
जनमेजय उवाच
शत्रुभिर्जितबद्धस्य पाण्डवैश्च महात्मभिः
मोक्षितस्य युधा पश्चान्मानस्थस्य दुरात्मनः
janamejaya uvāca
śatrubhirjitabaddhasya pāṇḍavaiśca mahātmabhiḥ
mokṣitasya yudhā paścānmānasthasya durātmanaḥ
- 2
कत्थनस्यावलिप्तस्य गर्वितस्य च नित्यशः
सदा च पौरुषौदार्यैः पाण्डवान् अवमन्यतः
katthanasyāvaliptasya garvitasya ca nityaśaḥ
sadā ca pauruṣaudāryaiḥ pāṇḍavān avamanyataḥ
- 3
दुर्योधनस्य पापस्य नित्याहंकारवादिनः
प्रवेशो हास्तिनपुरे दुष्करः प्रतिभाति मे
duryodhanasya pāpasya nityāhaṃkāravādinaḥ
praveśo hāstinapure duṣkaraḥ pratibhāti me
- 4
तस्य लज्जान्वितस्यैव शोकव्याकुलचेतसः
प्रवेशं विस्तरेण त्वं वैशम्पायन कीर्तय
tasya lajjānvitasyaiva śokavyākulacetasaḥ
praveśaṃ vistareṇa tvaṃ vaiśampāyana kīrtaya
- 5
वैशम्पायन उवाच
धर्मराजनिसृष्टस्तु धार्तराष्ट्रः सुयोधनः
लज्जयाधोमुखः सीदन्न् उपासर्पत्सुदुःखितः
vaiśampāyana uvāca
dharmarājanisṛṣṭastu dhārtarāṣṭraḥ suyodhanaḥ
lajjayādhomukhaḥ sīdann upāsarpatsuduḥkhitaḥ
- 6
स्वपुरं प्रययौ राजा चतुरङ्गबलानुगः
शोकोपहतया बुद्ध्या चिन्तयानः पराभवम्
svapuraṃ prayayau rājā caturaṅgabalānugaḥ
śokopahatayā buddhyā cintayānaḥ parābhavam
- 7
विमुच्य पथि यानानि देशे सुयवसोदके
संनिविष्टः शुभे रम्ये भूमिभागे यथेप्सितम्
हस्त्यश्वरथपादातं यथास्थानं न्यवेशयत्
vimucya pathi yānāni deśe suyavasodake
saṃniviṣṭaḥ śubhe ramye bhūmibhāge yathepsitam
hastyaśvarathapādātaṃ yathāsthānaṃ nyaveśayat
- 8
अथोपविष्टं राजानं पर्यङ्के ज्वलनप्रभे
उपप्लुतं यथा सोमं राहुणा रात्रिसंक्षये
उपगम्याब्रवीत्कर्णो दुर्योधनम् इदं तदा
athopaviṣṭaṃ rājānaṃ paryaṅke jvalanaprabhe
upaplutaṃ yathā somaṃ rāhuṇā rātrisaṃkṣaye
upagamyābravītkarṇo duryodhanam idaṃ tadā
- 9
दिष्ट्या जीवसि गान्धारे दिष्ट्या नः संगमः पुनः
दिष्ट्या त्वया जिताश्चैव गन्धर्वाः कामरूपिणः
diṣṭyā jīvasi gāndhāre diṣṭyā naḥ saṃgamaḥ punaḥ
diṣṭyā tvayā jitāścaiva gandharvāḥ kāmarūpiṇaḥ
- 10
दिष्ट्या समग्रान्पश्यामि भ्रातॄंस्ते कुरुनन्दन
विजिगीषून्रणान्मुक्तान्निर्जितारीन्महारथान्
diṣṭyā samagrānpaśyāmi bhrātṝṃste kurunandana
vijigīṣūnraṇānmuktānnirjitārīnmahārathān
- 11
अहं त्वभिद्रुतः सर्वैर्गन्धर्वैः पश्यतस्तव
नाशक्नुवं स्थापयितुं दीर्यमाणां स्ववाहिनीम्
ahaṃ tvabhidrutaḥ sarvairgandharvaiḥ paśyatastava
nāśaknuvaṃ sthāpayituṃ dīryamāṇāṃ svavāhinīm
- 12
शरक्षताङ्गश्च भृशं व्यपयातो ऽभिपीडितः
इदं त्वत्यद्भुतं मन्ये यद्युष्मान् इह भारत
śarakṣatāṅgaśca bhṛśaṃ vyapayāto 'bhipīḍitaḥ
idaṃ tvatyadbhutaṃ manye yadyuṣmān iha bhārata
- 13
अरिष्टान् अक्षतांश्चापि सदारधनवाहनान्
विमुक्तान्सम्प्रपश्यामि तस्माद्युद्धाद् अमानुषात्
ariṣṭān akṣatāṃścāpi sadāradhanavāhanān
vimuktānsamprapaśyāmi tasmādyuddhād amānuṣāt
- 14
नैतस्य कर्ता लोके ऽस्मिन्पुमान्विद्येत भारत
यत्कृतं ते महाराज सह भ्रातृभिर् आहवे
naitasya kartā loke 'sminpumānvidyeta bhārata
yatkṛtaṃ te mahārāja saha bhrātṛbhir āhave
- 15
एवम् उक्तस्तु कर्णेन राजा दुर्योधनस्तदा
उवाचावाक्शिरा राजन्बाष्पगद्गदया गिरा
evam uktastu karṇena rājā duryodhanastadā
uvācāvākśirā rājanbāṣpagadgadayā girā

