22 shlokas
- 1
युधिष्ठिर उवाच
असांनिध्यं कथं कृष्ण तवासीद्वृष्णिनन्दन
क्व चासीद्विप्रवासस्ते किं वाकार्षीः प्रवासकः
yudhiṣṭhira uvāca
asāṃnidhyaṃ kathaṃ kṛṣṇa tavāsīdvṛṣṇinandana
kva cāsīdvipravāsaste kiṃ vākārṣīḥ pravāsakaḥ
- 2
कृष्ण उवाच
शाल्वस्य नगरं सौभं गतो ऽहं भरतर्षभ
विनिहन्तुं नरश्रेष्ठ तत्र मे शृणु कारणम्
kṛṣṇa uvāca
śālvasya nagaraṃ saubhaṃ gato 'haṃ bharatarṣabha
vinihantuṃ naraśreṣṭha tatra me śṛṇu kāraṇam
- 3
महातेजा महाबाहुर्यः स राजा महायशाः
दमघोषात्मजो वीरः शिशुपालो मया हतः
mahātejā mahābāhuryaḥ sa rājā mahāyaśāḥ
damaghoṣātmajo vīraḥ śiśupālo mayā hataḥ
- 4
यज्ञे ते भरतश्रेष्ठ राजसूये ऽर्हणां प्रति
स रोषवशसम्प्राप्तो नामृष्यत दुरात्मवान्
yajñe te bharataśreṣṭha rājasūye 'rhaṇāṃ prati
sa roṣavaśasamprāpto nāmṛṣyata durātmavān
- 5
श्रुत्वा तं निहतं शाल्वस्तीव्ररोषसमन्वितः
उपायाद्द्वारकां शून्याम् इहस्थे मयि भारत
śrutvā taṃ nihataṃ śālvastīvraroṣasamanvitaḥ
upāyāddvārakāṃ śūnyām ihasthe mayi bhārata
- 6
स तत्र योधितो राजन्बालकैर्वृष्णिपुंगवैः
आगतः कामगं सौभम् आरुह्यैव नृशंसकृत्
sa tatra yodhito rājanbālakairvṛṣṇipuṃgavaiḥ
āgataḥ kāmagaṃ saubham āruhyaiva nṛśaṃsakṛt
- 7
ततो वृष्णिप्रवीरांस्तान्बालान्हत्वा बहूंस्तदा
पुरोद्यानानि सर्वाणि भेदयामास दुर्मतिः
tato vṛṣṇipravīrāṃstānbālānhatvā bahūṃstadā
purodyānāni sarvāṇi bhedayāmāsa durmatiḥ
- 8
उक्तवांश्च महाबाहो क्वासौ वृष्णिकुलाधमः
वासुदेवः सुमन्दात्मा वसुदेवसुतो गतः
uktavāṃśca mahābāho kvāsau vṛṣṇikulādhamaḥ
vāsudevaḥ sumandātmā vasudevasuto gataḥ
- 9
तस्य युद्धार्थिनो दर्पं युद्धे नाशयितास्म्यहम्
आनर्ताः सत्यम् आख्यात तत्र गन्तास्मि यत्र सः
tasya yuddhārthino darpaṃ yuddhe nāśayitāsmyaham
ānartāḥ satyam ākhyāta tatra gantāsmi yatra saḥ
- 10
तं हत्वा विनिवर्तिष्ये कंसकेशिनिषूदनम्
अहत्वा न निवर्तिष्ये सत्येनायुधम् आलभे
taṃ hatvā vinivartiṣye kaṃsakeśiniṣūdanam
ahatvā na nivartiṣye satyenāyudham ālabhe
- 11
क्वासौ क्वासाव् इति पुनस्तत्र तत्र विधावति
मया किल रणे युद्धं काङ्क्षमाणः स सौभराट्
kvāsau kvāsāv iti punastatra tatra vidhāvati
mayā kila raṇe yuddhaṃ kāṅkṣamāṇaḥ sa saubharāṭ
- 12
अद्य तं पापकर्माणं क्षुद्रं विश्वासघातिनम्
शिशुपालवधामर्षाद्गमयिष्ये यमक्षयम्
adya taṃ pāpakarmāṇaṃ kṣudraṃ viśvāsaghātinam
śiśupālavadhāmarṣādgamayiṣye yamakṣayam
- 13
मम पापस्वभावेन भ्राता येन निपातितः
शिशुपालो महीपालस्तं वधिष्ये महीतले
mama pāpasvabhāvena bhrātā yena nipātitaḥ
śiśupālo mahīpālastaṃ vadhiṣye mahītale
- 14
भ्राता बालश्च राजा च न च संग्राममूर्धनि
प्रमत्तश्च हतो वीरस्तं हनिष्ये जनार्दनम्
bhrātā bālaśca rājā ca na ca saṃgrāmamūrdhani
pramattaśca hato vīrastaṃ haniṣye janārdanam
- 15
एवमादि महाराज विलप्य दिवम् आस्थितः
कामगेन स सौभेन क्षिप्त्वा मां कुरुनन्दन
evamādi mahārāja vilapya divam āsthitaḥ
kāmagena sa saubhena kṣiptvā māṃ kurunandana
- 16
तम् अश्रौषम् अहं गत्वा यथा वृत्तः सुदुर्मतिः
मयि कौरव्य दुष्टात्मा मार्त्तिकावतको नृपः
tam aśrauṣam ahaṃ gatvā yathā vṛttaḥ sudurmatiḥ
mayi kauravya duṣṭātmā mārttikāvatako nṛpaḥ
- 17
ततो ऽहम् अपि कौरव्य रोषव्याकुललोचनः
निश्चित्य मनसा राजन्वधायास्य मनो दधे
tato 'ham api kauravya roṣavyākulalocanaḥ
niścitya manasā rājanvadhāyāsya mano dadhe
- 18
आनर्तेषु विमर्दं च क्षेपं चात्मनि कौरव
प्रवृद्धम् अवलेपं च तस्य दुष्कृतकर्मणः
ānarteṣu vimardaṃ ca kṣepaṃ cātmani kaurava
pravṛddham avalepaṃ ca tasya duṣkṛtakarmaṇaḥ
- 19
ततः सौभवधायाहं प्रतस्थे पृथिवीपते
स मया सागरावर्ते दृष्ट आसीत्परीप्सता
tataḥ saubhavadhāyāhaṃ pratasthe pṛthivīpate
sa mayā sāgarāvarte dṛṣṭa āsītparīpsatā
- 20
ततः प्रध्माप्य जलजं पाञ्चजन्यम् अहं नृप
आहूय शाल्वं समरे युद्धाय समवस्थितः
tataḥ pradhmāpya jalajaṃ pāñcajanyam ahaṃ nṛpa
āhūya śālvaṃ samare yuddhāya samavasthitaḥ
- 21
सुमुहूर्तम् अभूद्युद्धं तत्र मे दानवैः सह
वशीभूताश्च मे सर्वे भूतले च निपातिताः
sumuhūrtam abhūdyuddhaṃ tatra me dānavaiḥ saha
vaśībhūtāśca me sarve bhūtale ca nipātitāḥ
- 22
एतत्कार्यं महाबाहो येनाहं नागमं तदा
श्रुत्वैव हास्तिनपुरं द्यूतं चाविनयोत्थितम्
etatkāryaṃ mahābāho yenāhaṃ nāgamaṃ tadā
śrutvaiva hāstinapuraṃ dyūtaṃ cāvinayotthitam

