17 shlokas
- 1
लोमश उवाच
उशीरबीजं मैनाकं गिरिं श्वेतं च भारत
समतीतो ऽसि कौन्तेय कालशैलं च पार्थिव
lomaśa uvāca
uśīrabījaṃ mainākaṃ giriṃ śvetaṃ ca bhārata
samatīto 'si kaunteya kālaśailaṃ ca pārthiva
- 2
एषा गङ्गा सप्तविधा राजते भरतर्षभ
स्थानं विरजसं रम्यं यत्राग्निर्नित्यम् इध्यते
eṣā gaṅgā saptavidhā rājate bharatarṣabha
sthānaṃ virajasaṃ ramyaṃ yatrāgnirnityam idhyate
- 3
एतद्वै मानुषेणाद्य न शक्यं द्रष्टुम् अप्युत
समाधिं कुरुताव्यग्रास्तीर्थान्येतानि द्रक्ष्यथ
etadvai mānuṣeṇādya na śakyaṃ draṣṭum apyuta
samādhiṃ kurutāvyagrāstīrthānyetāni drakṣyatha
- 4
श्वेतं गिरिं प्रवेक्ष्यामो मन्दरं चैव पर्वतम्
यत्र माणिचरो यक्षः कुबेरश्चापि यक्षराट्
śvetaṃ giriṃ pravekṣyāmo mandaraṃ caiva parvatam
yatra māṇicaro yakṣaḥ kuberaścāpi yakṣarāṭ
- 5
अष्टाशीतिसहस्राणि गन्धर्वाः शीघ्रचारिणः
तथा किम्पुरुषा राजन्यक्षाश्चैव चतुर्गुणाः
aṣṭāśītisahasrāṇi gandharvāḥ śīghracāriṇaḥ
tathā kimpuruṣā rājanyakṣāścaiva caturguṇāḥ
- 6
अनेकरूपसंस्थाना नानाप्रहरणाश्च ते
यक्षेन्द्रं मनुजश्रेष्ठ माणिभद्रम् उपासते
anekarūpasaṃsthānā nānāpraharaṇāśca te
yakṣendraṃ manujaśreṣṭha māṇibhadram upāsate
- 7
तेषाम् ऋद्धिर् अतीवाग्र्या गतौ वायुसमाश्च ते
स्थानात्प्रच्यावयेयुर्ये देवराजम् अपि ध्रुवम्
teṣām ṛddhir atīvāgryā gatau vāyusamāśca te
sthānātpracyāvayeyurye devarājam api dhruvam
- 8
तैस्तात बलिभिर्गुप्ता यातुधानैश्च रक्षिताः
दुर्गमाः पर्वताः पार्थ समाधिं परमं कुरु
taistāta balibhirguptā yātudhānaiśca rakṣitāḥ
durgamāḥ parvatāḥ pārtha samādhiṃ paramaṃ kuru
- 9
कुबेरसचिवाश्चान्ये रौद्रा मैत्राश्च राक्षसाः
तैः समेष्याम कौन्तेय यत्तो विक्रमणे भव
kuberasacivāścānye raudrā maitrāśca rākṣasāḥ
taiḥ sameṣyāma kaunteya yatto vikramaṇe bhava
- 10
कैलासः पर्वतो राजन्षड्योजनशतान्युत
यत्र देवाः समायान्ति विशाला यत्र भारत
kailāsaḥ parvato rājanṣaḍyojanaśatānyuta
yatra devāḥ samāyānti viśālā yatra bhārata
- 11
असंख्येयास्तु कौन्तेय यक्षराक्षसकिंनराः
नागाः सुपर्णा गन्धर्वाः कुबेरसदनं प्रति
asaṃkhyeyāstu kaunteya yakṣarākṣasakiṃnarāḥ
nāgāḥ suparṇā gandharvāḥ kuberasadanaṃ prati
- 12
तान्विगाहस्व पार्थाद्य तपसा च दमेन च
रक्ष्यमाणो मया राजन्भीमसेनबलेन च
tānvigāhasva pārthādya tapasā ca damena ca
rakṣyamāṇo mayā rājanbhīmasenabalena ca
- 13
स्वस्ति ते वरुणो राजा यमश्च समितिंजयः
गङ्गा च यमुना चैव पर्वतश्च दधातु ते
svasti te varuṇo rājā yamaśca samitiṃjayaḥ
gaṅgā ca yamunā caiva parvataśca dadhātu te
- 14
इन्द्रस्य जाम्बूनदपर्वताग्रे शृणोमि घोषं तव देवि गङ्गे
गोपायेमं सुभगे गिरिभ्यः सर्वाजमीढापचितं नरेन्द्रम्
भवस्व शर्म प्रविविक्षतो ऽस्य शैलान् इमाञ्शैलसुते नृपस्य
indrasya jāmbūnadaparvatāgre śṛṇomi ghoṣaṃ tava devi gaṅge
gopāyemaṃ subhage giribhyaḥ sarvājamīḍhāpacitaṃ narendram
bhavasva śarma pravivikṣato 'sya śailān imāñśailasute nṛpasya
- 15
युधिष्ठिर उवाच
अपूर्वो ऽयं सम्भ्रमो लोमशस्य कृष्णां सर्वे रक्षत मा प्रमादम्
देशो ह्ययं दुर्गतमो मतो ऽस्य तस्मात्परं शौचम् इहाचरध्वम्
yudhiṣṭhira uvāca
apūrvo 'yaṃ sambhramo lomaśasya kṛṣṇāṃ sarve rakṣata mā pramādam
deśo hyayaṃ durgatamo mato 'sya tasmātparaṃ śaucam ihācaradhvam
- 16
वैशम्पायन उवाच
ततो ऽब्रवीद्भीमम् उदारवीर्यं कृष्णां यत्तः पालय भीमसेन
शून्ये ऽर्जुने ऽसंनिहिते च तात त्वम् एव कृष्णां भजसे ऽसुखेषु
vaiśampāyana uvāca
tato 'bravīdbhīmam udāravīryaṃ kṛṣṇāṃ yattaḥ pālaya bhīmasena
śūnye 'rjune 'saṃnihite ca tāta tvam eva kṛṣṇāṃ bhajase 'sukheṣu
- 17
ततो महात्मा यमजौ समेत्य मूर्धन्युपाघ्राय विमृज्य गात्रे
उवाच तौ बाष्पकलं स राजा मा भैष्टम् आगच्छतम् अप्रमत्तौ
tato mahātmā yamajau sametya mūrdhanyupāghrāya vimṛjya gātre
uvāca tau bāṣpakalaṃ sa rājā mā bhaiṣṭam āgacchatam apramattau

