17 shlokas
- 1
सूर्य उवाच
माहितं कर्ण कार्षीस्त्वम् आत्मनः सुहृदां तथा
पुत्राणाम् अथ भार्याणाम् अथो मातुर् अथो पितुः
sūrya uvāca
māhitaṃ karṇa kārṣīstvam ātmanaḥ suhṛdāṃ tathā
putrāṇām atha bhāryāṇām atho mātur atho pituḥ
- 2
शरीरस्याविरोधेन प्राणिनां प्राणभृद्वर
इष्यते यशसः प्राप्तिः कीर्तिश्च त्रिदिवे स्थिरा
śarīrasyāvirodhena prāṇināṃ prāṇabhṛdvara
iṣyate yaśasaḥ prāptiḥ kīrtiśca tridive sthirā
- 3
यस्त्वं प्राणविरोधेन कीर्तिम् इच्छसि शाश्वतीम्
सा ते प्राणान्समादाय गमिष्यति न संशयः
yastvaṃ prāṇavirodhena kīrtim icchasi śāśvatīm
sā te prāṇānsamādāya gamiṣyati na saṃśayaḥ
- 4
जीवतां कुरुते कार्यं पिता माता सुतास्तथा
ये चान्ये बान्धवाः केचिल्लोके ऽस्मिन्पुरुषर्षभ
राजानश्च नरव्याघ्र पौरुषेण निबोध तत्
jīvatāṃ kurute kāryaṃ pitā mātā sutāstathā
ye cānye bāndhavāḥ kecilloke 'sminpuruṣarṣabha
rājānaśca naravyāghra pauruṣeṇa nibodha tat
- 5
कीर्तिश्च जीवतः साध्वी पुरुषस्य महाद्युते
मृतस्य कीर्त्या किं कार्यं भस्मीभूतस्य देहिनः
मृतः कीर्तिं न जानाति जीवन्कीर्तिं समश्नुते
kīrtiśca jīvataḥ sādhvī puruṣasya mahādyute
mṛtasya kīrtyā kiṃ kāryaṃ bhasmībhūtasya dehinaḥ
mṛtaḥ kīrtiṃ na jānāti jīvankīrtiṃ samaśnute
- 6
मृतस्य कीर्तिर्मर्त्यस्य यथा माला गतायुषः
अहं तु त्वां ब्रवीम्येतद्भक्तो ऽसीति हितेप्सया
mṛtasya kīrtirmartyasya yathā mālā gatāyuṣaḥ
ahaṃ tu tvāṃ bravīmyetadbhakto 'sīti hitepsayā
- 7
भक्तिमन्तो हि मे रक्ष्या इत्येतेनापि हेतुना
भक्तो ऽयं परया भक्त्या माम् इत्येव महाभुज
ममापि भक्तिर् उत्पन्ना स त्वं कुरु वचो मम
bhaktimanto hi me rakṣyā ityetenāpi hetunā
bhakto 'yaṃ parayā bhaktyā mām ityeva mahābhuja
mamāpi bhaktir utpannā sa tvaṃ kuru vaco mama
- 8
अस्ति चात्र परं किंचिद् अध्यात्मं देवनिर्मितम्
अतश्च त्वां ब्रवीम्येतत्क्रियताम् अविशङ्कया
asti cātra paraṃ kiṃcid adhyātmaṃ devanirmitam
ataśca tvāṃ bravīmyetatkriyatām aviśaṅkayā
- 9
देवगुह्यं त्वया ज्ञातुं न शक्यं पुरुषर्षभ
तस्मान्नाख्यामि ते गुह्यं काले वेत्स्यति तद्भवान्
devaguhyaṃ tvayā jñātuṃ na śakyaṃ puruṣarṣabha
tasmānnākhyāmi te guhyaṃ kāle vetsyati tadbhavān
- 10
पुनर् उक्तं च वक्ष्यामि त्वं राधेय निबोध तत्
मास्मै ते कुण्डले दद्या भिक्षवे वज्रपाणये
punar uktaṃ ca vakṣyāmi tvaṃ rādheya nibodha tat
māsmai te kuṇḍale dadyā bhikṣave vajrapāṇaye
- 11
शोभसे कुण्डलाभ्यां हि रुचिराभ्यां महाद्युते
विशाखयोर्मध्यगतः शशीव विमलो दिवि
śobhase kuṇḍalābhyāṃ hi rucirābhyāṃ mahādyute
viśākhayormadhyagataḥ śaśīva vimalo divi
- 12
कीर्तिश्च जीवतः साध्वी पुरुषस्येति विद्धि तत्
प्रत्याख्येयस्त्वया तात कुण्डलार्थे पुरंदरः
kīrtiśca jīvataḥ sādhvī puruṣasyeti viddhi tat
pratyākhyeyastvayā tāta kuṇḍalārthe puraṃdaraḥ
- 13
शक्या बहुविधैर्वाक्यैः कुण्डलेप्सा त्वयानघ
विहन्तुं देवराजस्य हेतुयुक्तैः पुनः पुनः
śakyā bahuvidhairvākyaiḥ kuṇḍalepsā tvayānagha
vihantuṃ devarājasya hetuyuktaiḥ punaḥ punaḥ
- 14
उपपत्त्युपपन्नार्थैर्माधुर्यकृतभूषणैः
पुरंदरस्य कर्ण त्वं बुद्धिम् एताम् अपानुद
upapattyupapannārthairmādhuryakṛtabhūṣaṇaiḥ
puraṃdarasya karṇa tvaṃ buddhim etām apānuda
- 15
त्वं हि नित्यं नरव्याघ्र स्पर्धसे सव्यसाचिना
सव्यसाची त्वया चैव युधि शूरः समेष्यति
tvaṃ hi nityaṃ naravyāghra spardhase savyasācinā
savyasācī tvayā caiva yudhi śūraḥ sameṣyati
- 16
न तु त्वाम् अर्जुनः शक्तः कुण्डलाभ्यां समन्वितम्
विजेतुं युधि यद्यस्य स्वयम् इन्द्रः शरो भवेत्
na tu tvām arjunaḥ śaktaḥ kuṇḍalābhyāṃ samanvitam
vijetuṃ yudhi yadyasya svayam indraḥ śaro bhavet
- 17
तस्मान्न देये शक्राय त्वयैते कुण्डले शुभे
संग्रामे यदि निर्जेतुं कर्ण कामयसे ऽर्जुनम्
tasmānna deye śakrāya tvayaite kuṇḍale śubhe
saṃgrāme yadi nirjetuṃ karṇa kāmayase 'rjunam

