23 shlokas
- 1
लोमश उवाच
कस्यचित्त्वथ कालस्य सुराणाम् अश्विनौ नृप
कृताभिषेकां विवृतां सुकन्यां ताम् अपश्यताम्
lomaśa uvāca
kasyacittvatha kālasya surāṇām aśvinau nṛpa
kṛtābhiṣekāṃ vivṛtāṃ sukanyāṃ tām apaśyatām
- 2
तां दृष्ट्वा दर्शनीयाङ्गीं देवराजसुताम् इव
ऊचतुः समभिद्रुत्य नासत्यावश्विनाविदम्
tāṃ dṛṣṭvā darśanīyāṅgīṃ devarājasutām iva
ūcatuḥ samabhidrutya nāsatyāvaśvināvidam
- 3
कस्य त्वम् असि वामोरु किं वने वै करोषि च
इच्छाव भद्रे ज्ञातुं त्वां तत्त्वम् आख्याहि शोभने
kasya tvam asi vāmoru kiṃ vane vai karoṣi ca
icchāva bhadre jñātuṃ tvāṃ tattvam ākhyāhi śobhane
- 4
ततः सुकन्या संवीता तावुवाच सुरोत्तमौ
शर्यातितनयां वित्तं भार्यां च च्यवनस्य माम्
tataḥ sukanyā saṃvītā tāvuvāca surottamau
śaryātitanayāṃ vittaṃ bhāryāṃ ca cyavanasya mām
- 5
अथाश्विनौ प्रहस्यैताम् अब्रूतां पुनर् एव तु
कथं त्वम् असि कल्याणि पित्रा दत्ता गताध्वने
athāśvinau prahasyaitām abrūtāṃ punar eva tu
kathaṃ tvam asi kalyāṇi pitrā dattā gatādhvane
- 6
भ्राजसे वनमध्ये त्वं विद्युत्सौदामिनी यथा
न देवेष्वपि तुल्यां हि त्वया पश्याव भामिनि
bhrājase vanamadhye tvaṃ vidyutsaudāminī yathā
na deveṣvapi tulyāṃ hi tvayā paśyāva bhāmini
- 7
सर्वाभरणसम्पन्ना परमाम्बरधारिणी
शोभेथास्त्व् अनवद्याङ्गि न त्वेवं मलपङ्किनी
sarvābharaṇasampannā paramāmbaradhāriṇī
śobhethāstv anavadyāṅgi na tvevaṃ malapaṅkinī
- 8
कस्माद् एवंविधा भूत्वा जराजर्जरितं पतिम्
त्वम् उपास्से ह कल्याणि कामभोगबहिष्कृतम्
kasmād evaṃvidhā bhūtvā jarājarjaritaṃ patim
tvam upāsse ha kalyāṇi kāmabhogabahiṣkṛtam
- 9
असमर्थं परित्राणे पोषणे च शुचिस्मिते
साधु च्यवनम् उत्सृज्य वरयस्वैकम् आवयोः
पत्यर्थं देवगर्भाभे मा वृथा यौवनं कृथाः
asamarthaṃ paritrāṇe poṣaṇe ca śucismite
sādhu cyavanam utsṛjya varayasvaikam āvayoḥ
patyarthaṃ devagarbhābhe mā vṛthā yauvanaṃ kṛthāḥ
- 10
एवम् उक्ता सुकन्या तु सुरौ ताविदम् अब्रवीत्
रताहं च्यवने पत्यौ मैवं मा पर्यशङ्किथाः
evam uktā sukanyā tu surau tāvidam abravīt
ratāhaṃ cyavane patyau maivaṃ mā paryaśaṅkithāḥ
- 11
ताव् अब्रूतां पुनस्त्वेनाम् आवां देवभिषग्वरौ
युवानं रूपसम्पन्नं करिष्यावः पतिं तव
tāv abrūtāṃ punastvenām āvāṃ devabhiṣagvarau
yuvānaṃ rūpasampannaṃ kariṣyāvaḥ patiṃ tava
- 12
ततस्तस्यावयोश्चैव पतिम् एकतमं वृणु
एतेन समयेनैनम् आमन्त्रय वरानने
tatastasyāvayoścaiva patim ekatamaṃ vṛṇu
etena samayenainam āmantraya varānane
- 13
सा तयोर्वचनाद्राजन्न् उपसंगम्य भार्गवम्
उवाच वाक्यं यत्ताभ्याम् उक्तं भृगुसुतं प्रति
sā tayorvacanādrājann upasaṃgamya bhārgavam
uvāca vākyaṃ yattābhyām uktaṃ bhṛgusutaṃ prati
- 14
तच्छ्रुत्वा च्यवनो भार्याम् उवाच क्रियताम् इति
भर्त्रा सा समनुज्ञाता क्रियताम् इत्यथाब्रवीत्
tacchrutvā cyavano bhāryām uvāca kriyatām iti
bhartrā sā samanujñātā kriyatām ityathābravīt
- 15
श्रुत्वा तद् अश्विनौ वाक्यं तत्तस्याः क्रियताम् इति
ऊचतू राजपुत्रीं तां पतिस्तव विशत्व् अपः
śrutvā tad aśvinau vākyaṃ tattasyāḥ kriyatām iti
ūcatū rājaputrīṃ tāṃ patistava viśatv apaḥ
- 16
ततो ऽम्भश्च्यवनः शीघ्रं रूपार्थी प्रविवेश ह
अश्विनावपि तद्राजन्सरः प्रविशतां प्रभो
tato 'mbhaścyavanaḥ śīghraṃ rūpārthī praviveśa ha
aśvināvapi tadrājansaraḥ praviśatāṃ prabho
- 17
ततो मुहूर्ताद् उत्तीर्णाः सर्वे ते सरसस्ततः
दिव्यरूपधराः सर्वे युवानो मृष्टकुण्डलाः
तुल्यरूपधराश्चैव मनसः प्रीतिवर्धनाः
tato muhūrtād uttīrṇāḥ sarve te sarasastataḥ
divyarūpadharāḥ sarve yuvāno mṛṣṭakuṇḍalāḥ
tulyarūpadharāścaiva manasaḥ prītivardhanāḥ
- 18
ते ऽब्रुवन्सहिताः सर्वे वृणीष्वान्यतमं शुभे
अस्माकम् ईप्सितं भद्रे पतित्वे वरवर्णिनि
यत्र वाप्यभिकामासि तं वृणीष्व सुशोभने
te 'bruvansahitāḥ sarve vṛṇīṣvānyatamaṃ śubhe
asmākam īpsitaṃ bhadre patitve varavarṇini
yatra vāpyabhikāmāsi taṃ vṛṇīṣva suśobhane
- 19
सा समीक्ष्य तु तान्सर्वांस्तुल्यरूपधरान्स्थितान्
निश्चित्य मनसा बुद्ध्या देवी वव्रे स्वकं पतिम्
sā samīkṣya tu tānsarvāṃstulyarūpadharānsthitān
niścitya manasā buddhyā devī vavre svakaṃ patim
- 20
लब्ध्वा तु च्यवनो भार्यां वयोरूपं च वाञ्छितम्
हृष्टो ऽब्रवीन्महातेजास्तौ नासत्याविदं वचः
labdhvā tu cyavano bhāryāṃ vayorūpaṃ ca vāñchitam
hṛṣṭo 'bravīnmahātejāstau nāsatyāvidaṃ vacaḥ
- 21
यथाहं रूपसम्पन्नो वयसा च समन्वितः
कृतो भवद्भ्यां वृद्धः सन्भार्यां च प्राप्तवान् इमाम्
yathāhaṃ rūpasampanno vayasā ca samanvitaḥ
kṛto bhavadbhyāṃ vṛddhaḥ sanbhāryāṃ ca prāptavān imām
- 22
तस्माद्युवां करिष्यामि प्रीत्याहं सोमपीथिनौ
मिषतो देवराजस्य सत्यम् एतद्ब्रवीमि वाम्
tasmādyuvāṃ kariṣyāmi prītyāhaṃ somapīthinau
miṣato devarājasya satyam etadbravīmi vām
- 23
तच्छ्रुत्वा हृष्टमनसौ दिवं तौ प्रतिजग्मतुः
च्यवनो ऽपि सुकन्या च सुराविव विजह्रतुः
tacchrutvā hṛṣṭamanasau divaṃ tau pratijagmatuḥ
cyavano 'pi sukanyā ca surāviva vijahratuḥ

