13 shlokas
- 1
कोटिकाश्य उवाच
का त्वं कदम्बस्य विनम्य शाखाम् एकाश्रमे तिष्ठसि शोभमाना
देदीप्यमानाग्निशिखेव नक्तं दोधूयमाना पवनेन सुभ्रूः
koṭikāśya uvāca
kā tvaṃ kadambasya vinamya śākhām ekāśrame tiṣṭhasi śobhamānā
dedīpyamānāgniśikheva naktaṃ dodhūyamānā pavanena subhrūḥ
- 2
अतीव रूपेण समन्विता त्वं न चाप्यरण्येषु बिभेषि किं नु
देवी नु यक्षी यदि दानवी वा वराप्सरा दैत्यवराङ्गना वा
atīva rūpeṇa samanvitā tvaṃ na cāpyaraṇyeṣu bibheṣi kiṃ nu
devī nu yakṣī yadi dānavī vā varāpsarā daityavarāṅganā vā
- 3
वपुष्मती वोरगराजकन्या वनेचरी वा क्षणदाचरस्त्री
यद्येव राज्ञो वरुणस्य पत्नी यमस्य सोमस्य धनेश्वरस्य
vapuṣmatī voragarājakanyā vanecarī vā kṣaṇadācarastrī
yadyeva rājño varuṇasya patnī yamasya somasya dhaneśvarasya
- 4
धातुर्विधातुः सवितुर्विभोर्वा शक्रस्य वा त्वं सदनात्प्रपन्ना
न ह्येव नः पृच्छसि ये वयं स्म न चापि जानीम तवेह नाथम्
dhāturvidhātuḥ saviturvibhorvā śakrasya vā tvaṃ sadanātprapannā
na hyeva naḥ pṛcchasi ye vayaṃ sma na cāpi jānīma taveha nātham
- 5
वयं हि मानं तव वर्धयन्तः पृच्छाम भद्रे प्रभवं प्रभुं च
आचक्ष्व बन्धूंश्च पतिं कुलं च तत्त्वेन यच्चेह करोषि कार्यम्
vayaṃ hi mānaṃ tava vardhayantaḥ pṛcchāma bhadre prabhavaṃ prabhuṃ ca
ācakṣva bandhūṃśca patiṃ kulaṃ ca tattvena yacceha karoṣi kāryam
- 6
अहं तु राज्ञः सुरथस्य पुत्रो यं कोटिकाश्येति विदुर्मनुष्याः
असौ तु यस्तिष्ठति काञ्चनाङ्गे रथे हुतो ऽग्निश्चयने यथैव
त्रिगर्तराजः कमलायताक्षि क्षेमंकरो नाम स एष वीरः
ahaṃ tu rājñaḥ surathasya putro yaṃ koṭikāśyeti vidurmanuṣyāḥ
asau tu yastiṣṭhati kāñcanāṅge rathe huto 'gniścayane yathaiva
trigartarājaḥ kamalāyatākṣi kṣemaṃkaro nāma sa eṣa vīraḥ
- 7
अस्मात्परस्त्वेष महाधनुष्मान्पुत्रः कुणिन्दाधिपतेर्वरिष्ठः
निरीक्षते त्वां विपुलायतांसः सुविस्मितः पर्वतवासनित्यः
asmātparastveṣa mahādhanuṣmānputraḥ kuṇindādhipatervariṣṭhaḥ
nirīkṣate tvāṃ vipulāyatāṃsaḥ suvismitaḥ parvatavāsanityaḥ
- 8
असौ तु यः पुष्करिणीसमीपे श्यामो युवा तिष्ठति दर्शनीयः
इक्ष्वाकुराज्ञः सुबलस्य पुत्रः स एष हन्ता द्विषतां सुगात्रि
asau tu yaḥ puṣkariṇīsamīpe śyāmo yuvā tiṣṭhati darśanīyaḥ
ikṣvākurājñaḥ subalasya putraḥ sa eṣa hantā dviṣatāṃ sugātri
- 9
यस्यानुयात्रं ध्वजिनः प्रयान्ति सौवीरका द्वादश राजपुत्राः
शोणाश्वयुक्तेषु रथेषु सर्वे मखेषु दीप्ता इव हव्यवाहाः
yasyānuyātraṃ dhvajinaḥ prayānti sauvīrakā dvādaśa rājaputrāḥ
śoṇāśvayukteṣu ratheṣu sarve makheṣu dīptā iva havyavāhāḥ
- 10
अङ्गारकः कुञ्जरगुप्तकश्च शत्रुंजयः संजयसुप्रवृद्धौ
प्रभंकरो ऽथ भ्रमरो रविश्च शूरः प्रतापः कुहरश्च नाम
aṅgārakaḥ kuñjaraguptakaśca śatruṃjayaḥ saṃjayasupravṛddhau
prabhaṃkaro 'tha bhramaro raviśca śūraḥ pratāpaḥ kuharaśca nāma
- 11
यं षट्सहस्रा रथिनो ऽनुयान्ति नागा हयाश्चैव पदातिनश्च
जयद्रथो नाम यदि श्रुतस्ते सौवीरराजः सुभगे स एषः
yaṃ ṣaṭsahasrā rathino 'nuyānti nāgā hayāścaiva padātinaśca
jayadratho nāma yadi śrutaste sauvīrarājaḥ subhage sa eṣaḥ
- 12
तस्यापरे भ्रातरो ऽदीनसत्त्वा बलाहकानीकविदारणाध्याः
सौवीरवीराः प्रवरा युवानो राजानम् एते बलिनो ऽनुयान्ति
tasyāpare bhrātaro 'dīnasattvā balāhakānīkavidāraṇādhyāḥ
sauvīravīrāḥ pravarā yuvāno rājānam ete balino 'nuyānti
- 13
एतैः सहायैर् उपयाति राजा मरुद्गणैर् इन्द्र इवाभिगुप्तः
अजानतां ख्यापय नः सुकेशि कस्यासि भार्या दुहिता च कस्य
etaiḥ sahāyair upayāti rājā marudgaṇair indra ivābhiguptaḥ
ajānatāṃ khyāpaya naḥ sukeśi kasyāsi bhāryā duhitā ca kasya

