43 shlokas
- 1
वैशम्पायन उवाच
देवराजम् अनुप्राप्तं ब्राह्मणच्छद्मना वृषः
दृष्ट्वा स्वागतम् इत्याह न बुबोधास्य मानसम्
vaiśampāyana uvāca
devarājam anuprāptaṃ brāhmaṇacchadmanā vṛṣaḥ
dṛṣṭvā svāgatam ityāha na bubodhāsya mānasam
- 2
हिरण्यकण्ठीः प्रमदा ग्रामान्वा बहुगोकुलान्
किं ददानीति तं विप्रम् उवाचाधिरथिस्ततः
hiraṇyakaṇṭhīḥ pramadā grāmānvā bahugokulān
kiṃ dadānīti taṃ vipram uvācādhirathistataḥ
- 3
ब्राह्मण उवाच
हिरण्यकण्ठ्यः प्रमदा यच्चान्यत्प्रीतिवर्धनम्
नाहं दत्तम् इहेच्छामि तदर्थिभ्यः प्रदीयताम्
brāhmaṇa uvāca
hiraṇyakaṇṭhyaḥ pramadā yaccānyatprītivardhanam
nāhaṃ dattam ihecchāmi tadarthibhyaḥ pradīyatām
- 4
यद् एतत्सहजं वर्म कुण्डले च तवानघ
एतद् उत्कृत्य मे देहि यदि सत्यव्रतो भवान्
yad etatsahajaṃ varma kuṇḍale ca tavānagha
etad utkṛtya me dehi yadi satyavrato bhavān
- 5
एतद् इच्छाम्यहं क्षिप्रं त्वया दत्तं परंतप
एष मे सर्वलाभानां लाभः परमको मतः
etad icchāmyahaṃ kṣipraṃ tvayā dattaṃ paraṃtapa
eṣa me sarvalābhānāṃ lābhaḥ paramako mataḥ
- 6
कर्ण उवाच
अवनिं प्रमदा गाश्च निर्वापं बहुवार्षिकम्
तत्ते विप्र प्रदास्यामि न तु वर्म न कुण्डले
karṇa uvāca
avaniṃ pramadā gāśca nirvāpaṃ bahuvārṣikam
tatte vipra pradāsyāmi na tu varma na kuṇḍale
- 7
वैशम्पायन उवाच
एवं बहुविधैर्वाक्यैर्याच्यमानः स तु द्विजः
कर्णेन भरतश्रेष्ठ नान्यं वरम् अयाचत
vaiśampāyana uvāca
evaṃ bahuvidhairvākyairyācyamānaḥ sa tu dvijaḥ
karṇena bharataśreṣṭha nānyaṃ varam ayācata
- 8
सान्त्वितश्च यथाशक्ति पूजितश्च यथाविधि
नैवान्यं स द्विजश्रेष्ठः कामयामास वै वरम्
sāntvitaśca yathāśakti pūjitaśca yathāvidhi
naivānyaṃ sa dvijaśreṣṭhaḥ kāmayāmāsa vai varam
- 9
यदा नान्यं प्रवृणुते वरं वै द्विजसत्तमः
तदैनम् अब्रवीद्भूयो राधेयः प्रहसन्न् इव
yadā nānyaṃ pravṛṇute varaṃ vai dvijasattamaḥ
tadainam abravīdbhūyo rādheyaḥ prahasann iva
- 10
सहजं वर्म मे विप्र कुण्डले चामृतोद्भवे
तेनावध्यो ऽस्मि लोकेषु ततो नैतद्ददाम्यहम्
sahajaṃ varma me vipra kuṇḍale cāmṛtodbhave
tenāvadhyo 'smi lokeṣu tato naitaddadāmyaham
- 11
विशालं पृथिवीराज्यं क्षेमं निहतकण्टकम्
प्रतिगृह्णीष्व मत्तस्त्वं साधु ब्राह्मणपुंगव
viśālaṃ pṛthivīrājyaṃ kṣemaṃ nihatakaṇṭakam
pratigṛhṇīṣva mattastvaṃ sādhu brāhmaṇapuṃgava
- 12
कुण्डलाभ्यां विमुक्तो ऽहं वर्मणा सहजेन च
गमनीयो भविष्यामि शत्रूणां द्विजसत्तम
kuṇḍalābhyāṃ vimukto 'haṃ varmaṇā sahajena ca
gamanīyo bhaviṣyāmi śatrūṇāṃ dvijasattama
- 13
यदा नान्यं वरं वव्रे भगवान्पाकशासनः
ततः प्रहस्य कर्णस्तं पुनर् इत्यब्रवीद्वचः
yadā nānyaṃ varaṃ vavre bhagavānpākaśāsanaḥ
tataḥ prahasya karṇastaṃ punar ityabravīdvacaḥ
- 14
विदितो देवदेवेश प्राग् एवासि मम प्रभो
न तु न्याय्यं मया दातुं तव शक्र वृथा वरम्
vidito devadeveśa prāg evāsi mama prabho
na tu nyāyyaṃ mayā dātuṃ tava śakra vṛthā varam
- 15
त्वं हि देवेश्वरः साक्षात्त्वया देयो वरो मम
अन्येषां चैव भूतानाम् ईश्वरो ह्यसि भूतकृत्
tvaṃ hi deveśvaraḥ sākṣāttvayā deyo varo mama
anyeṣāṃ caiva bhūtānām īśvaro hyasi bhūtakṛt
- 16
यदि दास्यामि ते देव कुण्डले कवचं तथा
वध्यताम् उपयास्यामि त्वं च शक्रावहास्यताम्
yadi dāsyāmi te deva kuṇḍale kavacaṃ tathā
vadhyatām upayāsyāmi tvaṃ ca śakrāvahāsyatām
- 17
तस्माद्विनिमयं कृत्वा कुण्डले वर्म चोत्तमम्
हरस्व शक्र कामं मे न दद्याम् अहम् अन्यथा
tasmādvinimayaṃ kṛtvā kuṇḍale varma cottamam
harasva śakra kāmaṃ me na dadyām aham anyathā
- 18
शक्र उवाच
विदितो ऽहं रवेः पूर्वम् आयन्नेव तवान्तिकम्
तेन ते सर्वम् आख्यातम् एवम् एतन्न संशयः
śakra uvāca
vidito 'haṃ raveḥ pūrvam āyanneva tavāntikam
tena te sarvam ākhyātam evam etanna saṃśayaḥ
- 19
कामम् अस्तु तथा तात तव कर्ण यथेच्छसि
वर्जयित्वा तु मे वज्रं प्रवृणीष्व यद् इच्छसि
kāmam astu tathā tāta tava karṇa yathecchasi
varjayitvā tu me vajraṃ pravṛṇīṣva yad icchasi
- 20
वैशम्पायन उवाच
ततः कर्णः प्रहृष्टस्तु उपसंगम्य वासवम्
अमोघां शक्तिम् अभ्येत्य वव्रे सम्पूर्णमानसः
vaiśampāyana uvāca
tataḥ karṇaḥ prahṛṣṭastu upasaṃgamya vāsavam
amoghāṃ śaktim abhyetya vavre sampūrṇamānasaḥ
- 21
कर्ण उवाच
वर्मणा कुण्डलाभ्यां च शक्तिं मे देहि वासव
अमोघां शत्रुसंघानां घातनीं पृतनामुखे
karṇa uvāca
varmaṇā kuṇḍalābhyāṃ ca śaktiṃ me dehi vāsava
amoghāṃ śatrusaṃghānāṃ ghātanīṃ pṛtanāmukhe
- 22
वैशम्पायन उवाच
ततः संचिन्त्य मनसा मुहूर्तम् इव वासवः
शक्त्यर्थं पृथिवीपाल कर्णं वाक्यम् अथाब्रवीत्
vaiśampāyana uvāca
tataḥ saṃcintya manasā muhūrtam iva vāsavaḥ
śaktyarthaṃ pṛthivīpāla karṇaṃ vākyam athābravīt
- 23
कुण्डले मे प्रयच्छस्व वर्म चैव शरीरजम्
गृहाण कर्ण शक्तिं त्वम् अनेन समयेन मे
kuṇḍale me prayacchasva varma caiva śarīrajam
gṛhāṇa karṇa śaktiṃ tvam anena samayena me
- 24
अमोघा हन्ति शतशः शत्रून्मम करच्युता
पुनश्च पाणिम् अभ्येति मम दैत्यान्विनिघ्नतः
amoghā hanti śataśaḥ śatrūnmama karacyutā
punaśca pāṇim abhyeti mama daityānvinighnataḥ
- 25
सेयं तव करं प्राप्य हत्वैकं रिपुम् ऊर्जितम्
गर्जन्तं प्रतपन्तं च माम् एवैष्यति सूतज
seyaṃ tava karaṃ prāpya hatvaikaṃ ripum ūrjitam
garjantaṃ pratapantaṃ ca mām evaiṣyati sūtaja
- 26
कर्ण उवाच
एकम् एवाहम् इच्छामि रिपुं हन्तुं महाहवे
गर्जन्तं प्रतपन्तं च यतो मम भयं भवेत्
karṇa uvāca
ekam evāham icchāmi ripuṃ hantuṃ mahāhave
garjantaṃ pratapantaṃ ca yato mama bhayaṃ bhavet
- 27
इन्द्र उवाच
एकं हनिष्यसि रिपुं गर्जन्तं बलिनं रणे
त्वं तु यं प्रार्थयस्येकं रक्ष्यते स महात्मना
indra uvāca
ekaṃ haniṣyasi ripuṃ garjantaṃ balinaṃ raṇe
tvaṃ tu yaṃ prārthayasyekaṃ rakṣyate sa mahātmanā
- 28
यम् आहुर्वेदविद्वांसो वराहम् अजितं हरिम्
नारायणम् अचिन्त्यं च तेन कृष्णेन रक्ष्यते
yam āhurvedavidvāṃso varāham ajitaṃ harim
nārāyaṇam acintyaṃ ca tena kṛṣṇena rakṣyate
- 29
कर्ण उवाच
एवम् अप्यस्तु भगवन्न् एकवीरवधे मम
अमोघा प्रवरा शक्तिर्येन हन्यां प्रतापिनम्
karṇa uvāca
evam apyastu bhagavann ekavīravadhe mama
amoghā pravarā śaktiryena hanyāṃ pratāpinam
- 30
उत्कृत्य तु प्रदास्यामि कुण्डले कवचं च ते
निकृत्तेषु च गात्रेषु न मे बीभत्सता भवेत्
utkṛtya tu pradāsyāmi kuṇḍale kavacaṃ ca te
nikṛtteṣu ca gātreṣu na me bībhatsatā bhavet

