17 shlokas
- 1
देवा ऊचुः
इतः प्रदानाद्वर्तन्ते प्रजाः सर्वाश्चतुर्विधाः
ता भाविता भावयन्ति हव्यकव्यैर्दिवौकसः
devā ūcuḥ
itaḥ pradānādvartante prajāḥ sarvāścaturvidhāḥ
tā bhāvitā bhāvayanti havyakavyairdivaukasaḥ
- 2
लोका ह्येवं वर्तयन्ति अन्योन्यं समुपाश्रिताः
त्वत्प्रसादान्निरुद्विग्नास्त्वयैव परिरक्षिताः
lokā hyevaṃ vartayanti anyonyaṃ samupāśritāḥ
tvatprasādānnirudvignāstvayaiva parirakṣitāḥ
- 3
इदं च समनुप्राप्तं लोकानां भयम् उत्तमम्
न च जानीम केनेमे रात्रौ वध्यन्ति ब्राह्मणाः
idaṃ ca samanuprāptaṃ lokānāṃ bhayam uttamam
na ca jānīma keneme rātrau vadhyanti brāhmaṇāḥ
- 4
क्षीणेषु च ब्राह्मणेषु पृथिवी क्षयम् एष्यति
ततः पृथिव्यां क्षीणायां त्रिदिवं क्षयम् एष्यति
kṣīṇeṣu ca brāhmaṇeṣu pṛthivī kṣayam eṣyati
tataḥ pṛthivyāṃ kṣīṇāyāṃ tridivaṃ kṣayam eṣyati
- 5
त्वत्प्रसादान्महाबाहो लोकाः सर्वे जगत्पते
विनाशं नाधिगच्छेयुस्त्वया वै परिरक्षिताः
tvatprasādānmahābāho lokāḥ sarve jagatpate
vināśaṃ nādhigaccheyustvayā vai parirakṣitāḥ
- 6
विष्णुर् उवाच
विदितं मे सुराः सर्वं प्रजानां क्षयकारणम्
भवतां चापि वक्ष्यामि शृणुध्वं विगतज्वराः
viṣṇur uvāca
viditaṃ me surāḥ sarvaṃ prajānāṃ kṣayakāraṇam
bhavatāṃ cāpi vakṣyāmi śṛṇudhvaṃ vigatajvarāḥ
- 7
कालेय इति विख्यातो गणः परमदारुणः
तैश्च वृत्रं समाश्रित्य जगत्सर्वं प्रबाधितम्
kāleya iti vikhyāto gaṇaḥ paramadāruṇaḥ
taiśca vṛtraṃ samāśritya jagatsarvaṃ prabādhitam
- 8
ते वृत्रं निहतं दृष्ट्वा सहस्राक्षेण धीमता
जीवितं परिरक्षन्तः प्रविष्टा वरुणालयम्
te vṛtraṃ nihataṃ dṛṣṭvā sahasrākṣeṇa dhīmatā
jīvitaṃ parirakṣantaḥ praviṣṭā varuṇālayam
- 9
ते प्रविश्योदधिं घोरं नक्रग्राहसमाकुलम्
उत्सादनार्थं लोकानां रात्रौ घ्नन्ति मुनीन् इह
te praviśyodadhiṃ ghoraṃ nakragrāhasamākulam
utsādanārthaṃ lokānāṃ rātrau ghnanti munīn iha
- 10
न तु शक्याः क्षयं नेतुं समुद्राश्रयगा हि ते
समुद्रस्य क्षये बुद्धिर्भवद्भिः सम्प्रधार्यताम्
अगस्त्येन विना को हि शक्तो ऽन्यो ऽर्णवशोषणे
na tu śakyāḥ kṣayaṃ netuṃ samudrāśrayagā hi te
samudrasya kṣaye buddhirbhavadbhiḥ sampradhāryatām
agastyena vinā ko hi śakto 'nyo 'rṇavaśoṣaṇe
- 11
एतच्छ्रुत्वा वचो देवा विष्णुना समुदाहृतम्
परमेष्ठिनम् आज्ञाप्य अगस्त्यस्याश्रमं ययुः
etacchrutvā vaco devā viṣṇunā samudāhṛtam
parameṣṭhinam ājñāpya agastyasyāśramaṃ yayuḥ
- 12
तत्रापश्यन्महात्मानं वारुणिं दीप्ततेजसम्
उपास्यमानम् ऋषिभिर्देवैर् इव पितामहम्
tatrāpaśyanmahātmānaṃ vāruṇiṃ dīptatejasam
upāsyamānam ṛṣibhirdevair iva pitāmaham
- 13
ते ऽभिगम्य महात्मानं मैत्रावरुणिम् अच्युतम्
आश्रमस्थं तपोराशिं कर्मभिः स्वैर् अभिष्टुवन्
te 'bhigamya mahātmānaṃ maitrāvaruṇim acyutam
āśramasthaṃ taporāśiṃ karmabhiḥ svair abhiṣṭuvan
- 14
देवा ऊचुः
नहुषेणाभितप्तानां त्वं लोकानां गतिः पुरा
भ्रंशितश्च सुरैश्वर्याल्लोकार्थं लोककण्टकः
devā ūcuḥ
nahuṣeṇābhitaptānāṃ tvaṃ lokānāṃ gatiḥ purā
bhraṃśitaśca suraiśvaryāllokārthaṃ lokakaṇṭakaḥ
- 15
क्रोधात्प्रवृद्धः सहसा भास्करस्य नगोत्तमः
वचस्तवानतिक्रामन्विन्ध्यः शैलो न वर्धते
krodhātpravṛddhaḥ sahasā bhāskarasya nagottamaḥ
vacastavānatikrāmanvindhyaḥ śailo na vardhate
- 16
तमसा चावृते लोके मृत्युनाभ्यर्दिताः प्रजाः
त्वाम् एव नाथम् आसाद्य निर्वृतिं परमां गताः
tamasā cāvṛte loke mṛtyunābhyarditāḥ prajāḥ
tvām eva nātham āsādya nirvṛtiṃ paramāṃ gatāḥ
- 17
अस्माकं भयभीतानां नित्यशो भगवान्गतिः
ततस्त्वार्ताः प्रयाचामस्त्वां वरं वरदो ह्यसि
asmākaṃ bhayabhītānāṃ nityaśo bhagavāngatiḥ
tatastvārtāḥ prayācāmastvāṃ varaṃ varado hyasi

