20 shlokas
- 1
कर्ण उवाच
भगवन्तम् अहं भक्तो यथा मां वेत्थ गोपते
तथा परमतिग्मांशो नान्यं देवं कथंचन
karṇa uvāca
bhagavantam ahaṃ bhakto yathā māṃ vettha gopate
tathā paramatigmāṃśo nānyaṃ devaṃ kathaṃcana
- 2
न मे दारा न मे पुत्रा न चात्मा सुहृदो न च
तथेष्टा वै सदा भक्त्या यथा त्वं गोपते मम
na me dārā na me putrā na cātmā suhṛdo na ca
tatheṣṭā vai sadā bhaktyā yathā tvaṃ gopate mama
- 3
इष्टानां च महात्मानो भक्तानां च न संशयः
कुर्वन्ति भक्तिम् इष्टां च जानीषे त्वं च भास्कर
iṣṭānāṃ ca mahātmāno bhaktānāṃ ca na saṃśayaḥ
kurvanti bhaktim iṣṭāṃ ca jānīṣe tvaṃ ca bhāskara
- 4
इष्टो भक्तश्च मे कर्णो न चान्यद्दैवतं दिवि
जानीत इति वै कृत्वा भगवान् आह मद्धितम्
iṣṭo bhaktaśca me karṇo na cānyaddaivataṃ divi
jānīta iti vai kṛtvā bhagavān āha maddhitam
- 5
भूयश्च शिरसा याचे प्रसाद्य च पुनः पुनः
इति ब्रवीमि तिग्मांशो त्वं तु मे क्षन्तुम् अर्हसि
bhūyaśca śirasā yāce prasādya ca punaḥ punaḥ
iti bravīmi tigmāṃśo tvaṃ tu me kṣantum arhasi
- 6
बिभेमि न तथा मृत्योर्यथा बिभ्ये ऽनृताद् अहम्
विशेषेण द्विजातीनां सर्वेषां सर्वदा सताम्
प्रदाने जीवितस्यापि न मे ऽत्रास्ति विचारणा
bibhemi na tathā mṛtyoryathā bibhye 'nṛtād aham
viśeṣeṇa dvijātīnāṃ sarveṣāṃ sarvadā satām
pradāne jīvitasyāpi na me 'trāsti vicāraṇā
- 7
यच्च माम् आत्थ देव त्वं पाण्डवं फल्गुनं प्रति
व्येतु संतापजं दुःखं तव भास्कर मानसम्
अर्जुनं प्रति मां चैव विजेष्यामि रणे ऽर्जुनम्
yacca mām āttha deva tvaṃ pāṇḍavaṃ phalgunaṃ prati
vyetu saṃtāpajaṃ duḥkhaṃ tava bhāskara mānasam
arjunaṃ prati māṃ caiva vijeṣyāmi raṇe 'rjunam
- 8
तवापि विदितं देव ममाप्यस्त्रबलं महत्
जामदग्न्याद् उपात्तं यत्तथा द्रोणान्महात्मनः
tavāpi viditaṃ deva mamāpyastrabalaṃ mahat
jāmadagnyād upāttaṃ yattathā droṇānmahātmanaḥ
- 9
इदं त्वम् अनुजानीहि सुरश्रेष्ठ व्रतं मम
भिक्षते वज्रिणे दद्याम् अपि जीवितम् आत्मनः
idaṃ tvam anujānīhi suraśreṣṭha vrataṃ mama
bhikṣate vajriṇe dadyām api jīvitam ātmanaḥ
- 10
सूर्य उवाच
यदि तात ददास्येते वज्रिणे कुण्डले शुभे
त्वम् अप्येनम् अथो ब्रूया विजयार्थं महाबल
sūrya uvāca
yadi tāta dadāsyete vajriṇe kuṇḍale śubhe
tvam apyenam atho brūyā vijayārthaṃ mahābala
- 11
नियमेन प्रदद्यास्त्वं कुण्डले वै शतक्रतोः
अवध्यो ह्यसि भूतानां कुण्डलाभ्यां समन्वितः
niyamena pradadyāstvaṃ kuṇḍale vai śatakratoḥ
avadhyo hyasi bhūtānāṃ kuṇḍalābhyāṃ samanvitaḥ
- 12
अर्जुनेन विनाशं हि तव दानवसूदनः
प्रार्थयानो रणे वत्स कुण्डले ते जिहीर्षति
arjunena vināśaṃ hi tava dānavasūdanaḥ
prārthayāno raṇe vatsa kuṇḍale te jihīrṣati
- 13
स त्वम् अप्येनम् आराध्य सूनृताभिः पुनः पुनः
अभ्यर्थयेथा देवेशम् अमोघार्थं पुरंदरम्
sa tvam apyenam ārādhya sūnṛtābhiḥ punaḥ punaḥ
abhyarthayethā deveśam amoghārthaṃ puraṃdaram
- 14
अमोघां देहि मे शक्तिम् अमित्रविनिबर्हिणीम्
दास्यामि ते सहस्राक्ष कुण्डले वर्म चोत्तमम्
amoghāṃ dehi me śaktim amitravinibarhiṇīm
dāsyāmi te sahasrākṣa kuṇḍale varma cottamam
- 15
इत्येवं नियमेन त्वं दद्याः शक्राय कुण्डले
तया त्वं कर्ण संग्रामे हनिष्यसि रणे रिपून्
ityevaṃ niyamena tvaṃ dadyāḥ śakrāya kuṇḍale
tayā tvaṃ karṇa saṃgrāme haniṣyasi raṇe ripūn
- 16
नाहत्वा हि महाबाहो शत्रून् एति करं पुनः
सा शक्तिर्देवराजस्य शतशो ऽथ सहस्रशः
nāhatvā hi mahābāho śatrūn eti karaṃ punaḥ
sā śaktirdevarājasya śataśo 'tha sahasraśaḥ
- 17
वैशम्पायन उवाच
एवम् उक्त्वा सहस्रांशुः सहसान्तरधीयत
ततः सूर्याय जप्यान्ते कर्णः स्वप्नं न्यवेदयत्
vaiśampāyana uvāca
evam uktvā sahasrāṃśuḥ sahasāntaradhīyata
tataḥ sūryāya japyānte karṇaḥ svapnaṃ nyavedayat
- 18
यथादृष्टं यथातत्त्वं यथोक्तम् उभयोर्निशि
तत्सर्वम् आनुपूर्व्येण शशंसास्मै वृषस्तदा
yathādṛṣṭaṃ yathātattvaṃ yathoktam ubhayorniśi
tatsarvam ānupūrvyeṇa śaśaṃsāsmai vṛṣastadā
- 19
तच्छ्रुत्वा भगवान्देवो भानुः स्वर्भानुसूदनः
उवाच तं तथेत्येव कर्णं सूर्यः स्मयन्न् इव
tacchrutvā bhagavāndevo bhānuḥ svarbhānusūdanaḥ
uvāca taṃ tathetyeva karṇaṃ sūryaḥ smayann iva
- 20
ततस्तत्त्वम् इति ज्ञात्वा राधेयः परवीरहा
शक्तिम् एवाभिकाङ्क्षन्वै वासवं प्रत्यपालयत्
tatastattvam iti jñātvā rādheyaḥ paravīrahā
śaktim evābhikāṅkṣanvai vāsavaṃ pratyapālayat

