Sanskrit

50 shlokas

  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. 4
  5. 5
  6. 6
  7. 7
  8. 8
  9. 9

    न तद्ध्यायति कौन्तेयो धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः

    यद् एषां पुरुषव्याघ्रः श्रेयो ध्यायति केशवः

    वैशंपायनः

    कुन्ती

    वैशंपायनः

    विदुरः

    पृथायास्तु तथा वेश्म प्रविवेश महाद्युतिः

    पादौ स्पृष्ट्वा पृथायास्तु शिरसा च महीं गतः

    दृष्ट्वा तु देवरं कुन्ती शुशोच च मुहुर्मुहुः

    वैचित्रवीर्य ते पुत्राः कथंचिज्जीवितास्त्वया

    त्वत्प्रसादाज्जतुगृहे त्राताः प्रत्यागतास्तव

    कूर्मश्चिन्तयते पुत्रान्यत्र वा तत्र वा गतः

    चिन्तया वर्धयेत्पुत्रान्यथा कुशलिनस्तथा

    तव पुत्रास्तु जीवन्ति त्वं त्राता भरतर्षभ

    यथा परभृतः पुत्रान् अरिष्टा वर्धयेत्सदा

    तथैव तव पुत्रास्तु मया तात सुरक्षिताः

    दुःखास्तु बहवः प्राप्तास्तथा प्राणान्तिका मया

    अतः परं न जानामि कर्तव्यं ज्ञातुम् अर्हसि

    इत्येवम् उक्त्वा दुःखार्ता शुशोच परमातुरा

    प्रणिपत्याब्रवीत्क्षत्ता मा शोच इति भारत

    न विनश्यन्ति लोकेषु तव पुत्रा महाबलाः

    अचिरेणैव कालेन स्वराज्यस्था भवन्ति ते

    बान्धवैः सहिताः सर्वैर्मा शोकं कुरु माधवि

    na taddhyāyati kaunteyo dharmaputro yudhiṣṭhiraḥ

    yad eṣāṃ puruṣavyāghraḥ śreyo dhyāyati keśavaḥ

    vaiśaṃpāyanaḥ

    kuntī

    vaiśaṃpāyanaḥ

    viduraḥ

    pṛthāyāstu tathā veśma praviveśa mahādyutiḥ

    pādau spṛṣṭvā pṛthāyāstu śirasā ca mahīṃ gataḥ

    dṛṣṭvā tu devaraṃ kuntī śuśoca ca muhurmuhuḥ

    vaicitravīrya te putrāḥ kathaṃcijjīvitāstvayā

    tvatprasādājjatugṛhe trātāḥ pratyāgatāstava

    kūrmaścintayate putrānyatra vā tatra vā gataḥ

    cintayā vardhayetputrānyathā kuśalinastathā

    tava putrāstu jīvanti tvaṃ trātā bharatarṣabha

    yathā parabhṛtaḥ putrān ariṣṭā vardhayetsadā

    tathaiva tava putrāstu mayā tāta surakṣitāḥ

    duḥkhāstu bahavaḥ prāptāstathā prāṇāntikā mayā

    ataḥ paraṃ na jānāmi kartavyaṃ jñātum arhasi

    ityevam uktvā duḥkhārtā śuśoca paramāturā

    praṇipatyābravītkṣattā mā śoca iti bhārata

    na vinaśyanti lokeṣu tava putrā mahābalāḥ

    acireṇaiva kālena svarājyasthā bhavanti te

    bāndhavaiḥ sahitāḥ sarvairmā śokaṃ kuru mādhavi

  10. 10
  11. 11

    आदाय द्रौपदीं कृष्णां कुन्तीं चैव यशस्विनीम्

    सविहारं सुखं जग्मुर्नगरं नागसाह्वयम्

    सुवर्णकक्ष्याग्रैवेयान्सुवर्णाङ्कुशभूषितान्

    जाम्बूनदपरिष्कारान्प्रभिन्नकरटामुखान्

    अधिष्ठितान्महामात्रैः सर्वशस्त्रसमन्वितान्

    सहस्रं प्रददौ राजा गजानां वरवर्मिणाम्

    रथानां च सहस्रं वै सुवर्णमणिचित्रितम्

    चतुर्युजां भानुमच्च पाञ्चालः प्रददौ तदा

    सुवर्णपरिबर्हाणां वरचामरमालिनाम्

    जात्यश्वानां च पञ्चाशत्सहस्रं प्रददौ नृपः

    दासीनाम् अयुतं राजा प्रददौ वरभूषणम्

    ततः सहस्रं दासानां प्रददौ वरधन्विनाम्

    हैमानि शय्यासनभाजनानि द्रव्याणि चान्यानि च गोधनानि

    पृथक्पृथक्चैव ददौ स कोटिं पाञ्चालराजः परमप्रहृष्टः

    शिबिकानां शतं पूर्णं वाहान्पञ्चशतं वरान्

    एवम् एतानि पाञ्चालो जन्यार्थे प्रददौ धनम्

    हरणं तत्र पाञ्चाल्या ज्ञातिदेयं तु सौमकिः

    धृष्टद्युम्नो ययौ तत्र भगिनीं गृह्य भारत

    नानद्यमानो बहुभिस्तूर्यशब्दैः सहस्रशः

    ādāya draupadīṃ kṛṣṇāṃ kuntīṃ caiva yaśasvinīm

    savihāraṃ sukhaṃ jagmurnagaraṃ nāgasāhvayam

    suvarṇakakṣyāgraiveyānsuvarṇāṅkuśabhūṣitān

    jāmbūnadapariṣkārānprabhinnakaraṭāmukhān

    adhiṣṭhitānmahāmātraiḥ sarvaśastrasamanvitān

    sahasraṃ pradadau rājā gajānāṃ varavarmiṇām

    rathānāṃ ca sahasraṃ vai suvarṇamaṇicitritam

    caturyujāṃ bhānumacca pāñcālaḥ pradadau tadā

    suvarṇaparibarhāṇāṃ varacāmaramālinām

    jātyaśvānāṃ ca pañcāśatsahasraṃ pradadau nṛpaḥ

    dāsīnām ayutaṃ rājā pradadau varabhūṣaṇam

    tataḥ sahasraṃ dāsānāṃ pradadau varadhanvinām

    haimāni śayyāsanabhājanāni dravyāṇi cānyāni ca godhanāni

    pṛthakpṛthakcaiva dadau sa koṭiṃ pāñcālarājaḥ paramaprahṛṣṭaḥ

    śibikānāṃ śataṃ pūrṇaṃ vāhānpañcaśataṃ varān

    evam etāni pāñcālo janyārthe pradadau dhanam

    haraṇaṃ tatra pāñcālyā jñātideyaṃ tu saumakiḥ

    dhṛṣṭadyumno yayau tatra bhaginīṃ gṛhya bhārata

    nānadyamāno bahubhistūryaśabdaiḥ sahasraśaḥ

  12. 12
  13. 13
  14. 14
  15. 15
  16. 16
  17. 17
  18. 18
  19. 19
  20. 20
  21. 21
  22. 22

    कृत्वा तु कुशलप्रश्नं सर्वेण नगरेण ते

    समाविशन्त वेश्मानि धृतराष्ट्रस्य शासनात्

    वैशंपायनः

    दुर्योधनस्य महिषी काशिराजसुता तदा

    धृतराष्ट्रस्य पुत्राणां वधूभिः सहिता तदा

    पाञ्चालीं प्रतिजग्राह द्रौपदीं श्रीम् इवापराम्

    पूजयामास पूजार्हां शचीं देवीम् इवागताम्

    ववन्दे तत्र गान्धारीं माधवी कृष्णया सह

    आशिषश्च प्रयुक्त्वा तु पाञ्चालीं परिषस्वजे

    परिष्वज्य च गान्धारी कृष्णां कमललोचनाम्

    पुत्राणां मम पाञ्चाली मृत्युर् एवेत्यमन्यत

    सा चिन्त्य विदुरं प्राह युक्तितः सुबलात्मजा

    कुन्तीं राजसुतां क्षत्तः सवधूं सपरिच्छदाम्

    पाण्डोर्निवेशनं शीघ्रं नीयतां यदि रोचते

    करणेन मुहूर्तेन नक्षत्रेण तिथौ शुभे

    यथा सुखं तथा कुन्ती रंस्यते स्वगृहे सुतैः

    तथेत्येव तदा क्षत्ता कारयामास तत्तदा

    पूजयामासुर् अत्यर्थं बान्धवाः पाण्डवांस्तदा

    नागराः श्रेणिमुख्याश्च पूजयन्ति स्म पाण्डवान्

    भीष्मद्रोणौ तथा कर्णो बाह्लीकः ससुतस्तदा

    शासनाद्धृतराष्ट्रस्य अकुर्वन्न् अतिथिक्रियाम्

    एवं विहरतां तेषां पाण्डवानां महात्मनाम्

    नेता सर्वस्य कार्यस्य विदुरो राजशासनात्

    kṛtvā tu kuśalapraśnaṃ sarveṇa nagareṇa te

    samāviśanta veśmāni dhṛtarāṣṭrasya śāsanāt

    vaiśaṃpāyanaḥ

    duryodhanasya mahiṣī kāśirājasutā tadā

    dhṛtarāṣṭrasya putrāṇāṃ vadhūbhiḥ sahitā tadā

    pāñcālīṃ pratijagrāha draupadīṃ śrīm ivāparām

    pūjayāmāsa pūjārhāṃ śacīṃ devīm ivāgatām

    vavande tatra gāndhārīṃ mādhavī kṛṣṇayā saha

    āśiṣaśca prayuktvā tu pāñcālīṃ pariṣasvaje

    pariṣvajya ca gāndhārī kṛṣṇāṃ kamalalocanām

    putrāṇāṃ mama pāñcālī mṛtyur evetyamanyata

    sā cintya viduraṃ prāha yuktitaḥ subalātmajā

    kuntīṃ rājasutāṃ kṣattaḥ savadhūṃ saparicchadām

    pāṇḍorniveśanaṃ śīghraṃ nīyatāṃ yadi rocate

    karaṇena muhūrtena nakṣatreṇa tithau śubhe

    yathā sukhaṃ tathā kuntī raṃsyate svagṛhe sutaiḥ

    tathetyeva tadā kṣattā kārayāmāsa tattadā

    pūjayāmāsur atyarthaṃ bāndhavāḥ pāṇḍavāṃstadā

    nāgarāḥ śreṇimukhyāśca pūjayanti sma pāṇḍavān

    bhīṣmadroṇau tathā karṇo bāhlīkaḥ sasutastadā

    śāsanāddhṛtarāṣṭrasya akurvann atithikriyām

    evaṃ viharatāṃ teṣāṃ pāṇḍavānāṃ mahātmanām

    netā sarvasya kāryasya viduro rājaśāsanāt

  23. 23
  24. 24

    धृतराष्ट्र उवाच

    भ्रातृभिः सह कौन्तेय निबोधेदं वचो मम

    पाण्डुना वर्धितं राज्यं पाण्डुना पालितं जगत्

    शासनान्मम कौन्तेय मम भ्राता महाबलः

    कृतवान्दुष्करं कर्म नित्यम् एव विशां पते

    तस्मात्त्वम् अपि कौन्तेय शासनं कुरु माचिरम्

    मम पुत्रा दुरात्मानः सर्वे ऽहंकारसंयुताः

    शासनं न करिष्यन्ति मम नित्यं युधिष्ठिर

    स्वकार्यनिरतैर्नित्यम् अवलिप्तैर्दुरात्मभिः

    पुनर्वो विग्रहो मा भूत्खाण्डवप्रस्थम् आविश

    dhṛtarāṣṭra uvāca

    bhrātṛbhiḥ saha kaunteya nibodhedaṃ vaco mama

    pāṇḍunā vardhitaṃ rājyaṃ pāṇḍunā pālitaṃ jagat

    śāsanānmama kaunteya mama bhrātā mahābalaḥ

    kṛtavānduṣkaraṃ karma nityam eva viśāṃ pate

    tasmāttvam api kaunteya śāsanaṃ kuru māciram

    mama putrā durātmānaḥ sarve 'haṃkārasaṃyutāḥ

    śāsanaṃ na kariṣyanti mama nityaṃ yudhiṣṭhira

    svakāryaniratairnityam avaliptairdurātmabhiḥ

    punarvo vigraho mā bhūtkhāṇḍavaprastham āviśa

  25. 25

    न च वो वसतस्तत्र कश्चिच्छक्तः प्रबाधितुम्

    संरक्ष्यमाणान्पार्थेन त्रिदशान् इव वज्रिणा

    अर्धं राज्यस्य सम्प्राप्य खाण्डवप्रस्थम् आविश

    धृतराष्ट्रः

    वैशंपायनः

    श्रीवासुदेवः

    वैशंपायनः

    वैशंपायनः

    केशवो यदि मन्येत तत्कर्तव्यम् असंशयम्

    वासुदेवेन संमन्त्र्य पाण्डवाः समुपाविशन्

    अभिषेकस्य संभारान्क्षत्तर् आनय माचिरम्

    अभिषिक्तं करिष्यामि अद्यैव कुरुनन्दनम्

    ब्राह्मणा नैगमश्रेष्ठाः श्रेणिमुख्याश्च सर्वशः

    आहूयन्तां प्रकृतयो बान्धवाश्च विशेषतः

    पुण्याहं वाच्यतां तात गोसहस्रं तु दीयताम्

    ग्राममुख्याश्च विप्रेभ्यो दीयन्तां सहदक्षिणाः

    अङ्गदे मुकुटं क्षत्तर्हस्ताभरणम् एव च

    मुक्तावलीं च हारं च निष्कादीन्कुण्डलानि च

    कटिबन्धं च सूत्रं च तथोदरनिबन्धनम्

    अष्टोत्तरसहस्रं च ब्राह्मणाधिष्ठिता गजाः

    जाह्नवीसलिलं शीघ्रम् आनयन्तां पुरोहिताः

    अभिषेकोदकक्लिन्नं सर्वाभरणभूषितम्

    औपवाह्योपरिगतं दिव्यचामरवीजितम्

    सुवर्णमणिचित्रेण श्वेतच्छत्रेण शोभितम्

    जयेति द्विजवाक्येन स्तूयमानं नृपैस्तथा

    दृष्ट्वा कुन्तीसुतं श्रेष्ठम् आजमीढं युधिष्ठिरम्

    प्रीताः प्रीतेन मनसा प्रशंसन्तु पुरे जनाः

    पाण्डोः कृतोपकारस्य राज्यं दत्त्वा ममैव च

    प्रतिक्रिया कृतम् इदं भविष्यति न संशयः

    भीष्मो द्रोणः कृपः क्षत्ता साधु साध्वित्यभाषत

    युक्तम् एतन्महाराज कौरवाणां यशस्करम्

    शीघ्रम् अद्यैव राजेन्द्र यथोक्तं कर्तुम् अर्हसि

    इत्येवम् उक्त्वा वार्ष्णेयस्त्वरयामास तं तदा

    यथोक्तं धृतराष्ट्रेण कारयामास कौरव

    तस्मिन्क्षणे महाराज कृष्णद्वैपायनस्तदा

    आगम्य कुरुभिः सर्वैः पूजितः ससुहृद्गणैः

    मूर्धावसिक्तैः सहितो ब्राह्मणैर्वेदपारगैः

    कारयामास विधिवत्केशवानुमते तदा

    कृपो द्रोणश्च भीष्मश्च धौम्यश्च व्यासकेशवौ

    बाह्लीकः सोमदत्तश्च चातुर्वेद्यपुरस्कृताः

    अभिषेकं तदा चक्रुर्भद्रपीठे सुसंयतम्

    जित्वा तु पृथिवीं कृत्स्नां वशे कृत्वा नरर्षभान्

    राजसूयादिभिर्यज्ञैः क्रतुभिर्भूरिदक्षिणैः

    स्नात्वा ह्यवभृथस्नानं मोदन्तां बान्धवैः सह

    एवम् उक्त्वा तु ते सर्वे आशीर्भिः प्रत्यपूजयन्

    मूर्धाभिषिक्तः कौरव्यः सर्वाभरणभूषितः

    जयेति संस्तुतो राजा प्रददौ धनम् अक्षयम्

    सर्वमूर्धावसिक्तैश्च पूजितः कुरुनन्दनः

    औपवाह्यम् अथारुह्य दिव्यच्छत्रेण शोभितः

    राज्ञाम् अनुगतो राजा महेन्द्र इव दैवतैः

    ततः प्रदक्षिणीकृत्य नगरं नागसाह्वयम्

    प्रविवेश तदा राजा नागरैः पूजितो भृशम्

    मूर्धावसिक्तं पाण्डुसुतम् अभ्यनन्दन्त पाण्डवाः

    गान्धारिपुत्राः शोचन्तः सर्वे ते सह बान्धवैः

    ज्ञात्वा शोकं तु पुत्राणां धृतराष्ट्रो ऽब्रवीन्नृपम्

    समक्षं वासुदेवस्य कुरूणां च समक्षतः

    अभिषेकं त्वया प्राप्तं दुष्प्रापम् अकृतात्मभिः

    गच्छ त्वम् अद्यैव नृप कृतकृत्यो ऽसि कौरव

    आयुः पुरूरवा राजन्नहुषश्च ययातिना

    तत्रैव निवसन्ति स्म खाण्डवाख्ये नृपोत्तम

    राजधानी तु सर्वेषां पौरवाणां महाभुज

    विनाशितं मुनिगणैर्लोभान्मुनिसुतस्य तु

    तस्मात्त्वं खाण्डवप्रस्थं पुरं राष्ट्रं च वर्धय

    ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्राश्च कृतनिश्चयाः

    त्वद्भक्त्या जन्तवश्चान्ये भजन्त्येव पुरं शुभम्

    पुरं राष्ट्रं समृद्धं वै धनधान्यैः समावृतम्

    तस्माद्गच्छस्व कौन्तेय भ्रातृभिः सहितो ऽनघ

    रथैर्नागैर्हयैश्चापि सहितास्तु पदातिभिः

    na ca vo vasatastatra kaścicchaktaḥ prabādhitum

    saṃrakṣyamāṇānpārthena tridaśān iva vajriṇā

    ardhaṃ rājyasya samprāpya khāṇḍavaprastham āviśa

    dhṛtarāṣṭraḥ

    vaiśaṃpāyanaḥ

    śrīvāsudevaḥ

    vaiśaṃpāyanaḥ

    vaiśaṃpāyanaḥ

    keśavo yadi manyeta tatkartavyam asaṃśayam

    vāsudevena saṃmantrya pāṇḍavāḥ samupāviśan

    abhiṣekasya saṃbhārānkṣattar ānaya māciram

    abhiṣiktaṃ kariṣyāmi adyaiva kurunandanam

    brāhmaṇā naigamaśreṣṭhāḥ śreṇimukhyāśca sarvaśaḥ

    āhūyantāṃ prakṛtayo bāndhavāśca viśeṣataḥ

    puṇyāhaṃ vācyatāṃ tāta gosahasraṃ tu dīyatām

    grāmamukhyāśca viprebhyo dīyantāṃ sahadakṣiṇāḥ

    aṅgade mukuṭaṃ kṣattarhastābharaṇam eva ca

    muktāvalīṃ ca hāraṃ ca niṣkādīnkuṇḍalāni ca

    kaṭibandhaṃ ca sūtraṃ ca tathodaranibandhanam

    aṣṭottarasahasraṃ ca brāhmaṇādhiṣṭhitā gajāḥ

    jāhnavīsalilaṃ śīghram ānayantāṃ purohitāḥ

    abhiṣekodakaklinnaṃ sarvābharaṇabhūṣitam

    aupavāhyoparigataṃ divyacāmaravījitam

    suvarṇamaṇicitreṇa śvetacchatreṇa śobhitam

    jayeti dvijavākyena stūyamānaṃ nṛpaistathā

    dṛṣṭvā kuntīsutaṃ śreṣṭham ājamīḍhaṃ yudhiṣṭhiram

    prītāḥ prītena manasā praśaṃsantu pure janāḥ

    pāṇḍoḥ kṛtopakārasya rājyaṃ dattvā mamaiva ca

    pratikriyā kṛtam idaṃ bhaviṣyati na saṃśayaḥ

    bhīṣmo droṇaḥ kṛpaḥ kṣattā sādhu sādhvityabhāṣata

    yuktam etanmahārāja kauravāṇāṃ yaśaskaram

    śīghram adyaiva rājendra yathoktaṃ kartum arhasi

    ityevam uktvā vārṣṇeyastvarayāmāsa taṃ tadā

    yathoktaṃ dhṛtarāṣṭreṇa kārayāmāsa kaurava

    tasminkṣaṇe mahārāja kṛṣṇadvaipāyanastadā

    āgamya kurubhiḥ sarvaiḥ pūjitaḥ sasuhṛdgaṇaiḥ

    mūrdhāvasiktaiḥ sahito brāhmaṇairvedapāragaiḥ

    kārayāmāsa vidhivatkeśavānumate tadā

    kṛpo droṇaśca bhīṣmaśca dhaumyaśca vyāsakeśavau

    bāhlīkaḥ somadattaśca cāturvedyapuraskṛtāḥ

    abhiṣekaṃ tadā cakrurbhadrapīṭhe susaṃyatam

    jitvā tu pṛthivīṃ kṛtsnāṃ vaśe kṛtvā nararṣabhān

    rājasūyādibhiryajñaiḥ kratubhirbhūridakṣiṇaiḥ

    snātvā hyavabhṛthasnānaṃ modantāṃ bāndhavaiḥ saha

    evam uktvā tu te sarve āśīrbhiḥ pratyapūjayan

    mūrdhābhiṣiktaḥ kauravyaḥ sarvābharaṇabhūṣitaḥ

    jayeti saṃstuto rājā pradadau dhanam akṣayam

    sarvamūrdhāvasiktaiśca pūjitaḥ kurunandanaḥ

    aupavāhyam athāruhya divyacchatreṇa śobhitaḥ

    rājñām anugato rājā mahendra iva daivataiḥ

    tataḥ pradakṣiṇīkṛtya nagaraṃ nāgasāhvayam

    praviveśa tadā rājā nāgaraiḥ pūjito bhṛśam

    mūrdhāvasiktaṃ pāṇḍusutam abhyanandanta pāṇḍavāḥ

    gāndhāriputrāḥ śocantaḥ sarve te saha bāndhavaiḥ

    jñātvā śokaṃ tu putrāṇāṃ dhṛtarāṣṭro 'bravīnnṛpam

    samakṣaṃ vāsudevasya kurūṇāṃ ca samakṣataḥ

    abhiṣekaṃ tvayā prāptaṃ duṣprāpam akṛtātmabhiḥ

    gaccha tvam adyaiva nṛpa kṛtakṛtyo 'si kaurava

    āyuḥ purūravā rājannahuṣaśca yayātinā

    tatraiva nivasanti sma khāṇḍavākhye nṛpottama

    rājadhānī tu sarveṣāṃ pauravāṇāṃ mahābhuja

    vināśitaṃ munigaṇairlobhānmunisutasya tu

    tasmāttvaṃ khāṇḍavaprasthaṃ puraṃ rāṣṭraṃ ca vardhaya

    brāhmaṇāḥ kṣatriyā vaiśyāḥ śūdrāśca kṛtaniścayāḥ

    tvadbhaktyā jantavaścānye bhajantyeva puraṃ śubham

    puraṃ rāṣṭraṃ samṛddhaṃ vai dhanadhānyaiḥ samāvṛtam

    tasmādgacchasva kaunteya bhrātṛbhiḥ sahito 'nagha

    rathairnāgairhayaiścāpi sahitāstu padātibhiḥ

  26. 26
  27. 27

    ततस्ते पाण्डवास्तत्र गत्वा कृष्णपुरोगमाः

    मण्डयांचक्रिरे तद्वै पुरं स्वर्गवद् अच्युताः

    वासुदेवो जगन्नाथश्चिन्तयामास वासवम्

    महेन्द्रश्चिन्तितो राजन्विश्वकर्माणम् आदिशत्

    विश्वकर्मन्महाप्राज्ञ अद्य प्रभृति तत्पुरम्

    इन्द्रप्रस्थम् इति ख्यातं दिव्यं भूम्यां भविष्यति

    महेन्द्रशासनाद्गत्वा विश्वकर्मा तु केशवम्

    प्रणम्य प्रणिपातार्हं किं करोमीत्यभाषत

    वासुदेवस्तु तच्छ्रुत्वा विश्वकर्माणम् अव्ययः

    कुरुष्व कुरुराजस्य महेन्द्रपुरसंनिभम्

    इन्द्रेण कृतनामानम् इन्द्रप्रस्थं महापुरम्

    tataste pāṇḍavāstatra gatvā kṛṣṇapurogamāḥ

    maṇḍayāṃcakrire tadvai puraṃ svargavad acyutāḥ

    vāsudevo jagannāthaścintayāmāsa vāsavam

    mahendraścintito rājanviśvakarmāṇam ādiśat

    viśvakarmanmahāprājña adya prabhṛti tatpuram

    indraprastham iti khyātaṃ divyaṃ bhūmyāṃ bhaviṣyati

    mahendraśāsanādgatvā viśvakarmā tu keśavam

    praṇamya praṇipātārhaṃ kiṃ karomītyabhāṣata

    vāsudevastu tacchrutvā viśvakarmāṇam avyayaḥ

    kuruṣva kururājasya mahendrapurasaṃnibham

    indreṇa kṛtanāmānam indraprasthaṃ mahāpuram

  28. 28
  29. 29
  30. 30