13 shlokas
- 1
सूत उवाच
एलापत्रस्य तु वचः श्रुत्वा नागा द्विजोत्तम
सर्वे प्रहृष्टमनसः साधु साध्वित्यपूजयन्
sūta uvāca
elāpatrasya tu vacaḥ śrutvā nāgā dvijottama
sarve prahṛṣṭamanasaḥ sādhu sādhvityapūjayan
- 2
ततः प्रभृति तां कन्यां वासुकिः पर्यरक्षत
जरत्कारुं स्वसारं वै परं हर्षम् अवाप च
tataḥ prabhṛti tāṃ kanyāṃ vāsukiḥ paryarakṣata
jaratkāruṃ svasāraṃ vai paraṃ harṣam avāpa ca
- 3
ततो नातिमहान्कालः समतीत इवाभवत्
अथ देवासुराः सर्वे ममन्थुर्वरुणालयम्
tato nātimahānkālaḥ samatīta ivābhavat
atha devāsurāḥ sarve mamanthurvaruṇālayam
- 4
तत्र नेत्रम् अभून्नागो वासुकिर्बलिनां वरः
समाप्यैव च तत्कर्म पितामहम् उपागमन्
tatra netram abhūnnāgo vāsukirbalināṃ varaḥ
samāpyaiva ca tatkarma pitāmaham upāgaman
- 5
देवा वासुकिना सार्धं पितामहम् अथाब्रुवन्
भगवञ्शापभीतो ऽयं वासुकिस्तप्यते भृशम्
devā vāsukinā sārdhaṃ pitāmaham athābruvan
bhagavañśāpabhīto 'yaṃ vāsukistapyate bhṛśam
- 6
तस्येदं मानसं शल्यं समुद्धर्तुं त्वम् अर्हसि
जनन्याः शापजं देव ज्ञातीनां हितकाङ्क्षिणः
tasyedaṃ mānasaṃ śalyaṃ samuddhartuṃ tvam arhasi
jananyāḥ śāpajaṃ deva jñātīnāṃ hitakāṅkṣiṇaḥ
- 7
हितो ह्ययं सदास्माकं प्रियकारी च नागराट्
कुरु प्रसादं देवेश शमयास्य मनोज्वरम्
hito hyayaṃ sadāsmākaṃ priyakārī ca nāgarāṭ
kuru prasādaṃ deveśa śamayāsya manojvaram
- 8
ब्रह्मोवाच
मयैवैतद्वितीर्णं वै वचनं मनसामराः
एलापत्रेण नागेन यद् अस्याभिहितं पुरा
मातृशापो नान्यथायं कर्तुं शक्यो मया सुराः
यस्मान्माता गुरुतरी सर्वेषाम् एव देहिनाम्
brahmovāca
mayaivaitadvitīrṇaṃ vai vacanaṃ manasāmarāḥ
elāpatreṇa nāgena yad asyābhihitaṃ purā
mātṛśāpo nānyathāyaṃ kartuṃ śakyo mayā surāḥ
yasmānmātā gurutarī sarveṣām eva dehinām
- 9
तत्करोत्वेष नागेन्द्रः प्राप्तकालं वचस्तथा
विनशिष्यन्ति ये पापा न तु ये धर्मचारिणः
tatkarotveṣa nāgendraḥ prāptakālaṃ vacastathā
vinaśiṣyanti ye pāpā na tu ye dharmacāriṇaḥ
- 10
उत्पन्नः स जरत्कारुस्तपस्युग्रे रतो द्विजः
तस्यैष भगिनीं काले जरत्कारुं प्रयच्छतु
utpannaḥ sa jaratkārustapasyugre rato dvijaḥ
tasyaiṣa bhaginīṃ kāle jaratkāruṃ prayacchatu
- 11
यद् एलापत्रेण वचस्तदोक्तं भुजगेन ह
पन्नगानां हितं देवास्तत्तथा न तद् अन्यथा
yad elāpatreṇa vacastadoktaṃ bhujagena ha
pannagānāṃ hitaṃ devāstattathā na tad anyathā
- 12
सूत उवाच
एतच्छ्रुत्वा स नागेन्द्रः पितामहवचस्तदा
संदिश्य पन्नगान्सर्वान्वासुकिः शापमोहितः
स्वसारम् उद्यम्य तदा जरत्कारुम् ऋषिं प्रति
सर्पान्बहूञ्जरत्कारौ नित्ययुक्तान्समादधत्
sūta uvāca
etacchrutvā sa nāgendraḥ pitāmahavacastadā
saṃdiśya pannagānsarvānvāsukiḥ śāpamohitaḥ
svasāram udyamya tadā jaratkārum ṛṣiṃ prati
sarpānbahūñjaratkārau nityayuktānsamādadhat
- 13
जरत्कारुर्यदा भार्याम् इच्छेद्वरयितुं प्रभुः
शीघ्रम् एत्य ममाख्येयं तन्नः श्रेयो भविष्यति
jaratkāruryadā bhāryām icchedvarayituṃ prabhuḥ
śīghram etya mamākhyeyaṃ tannaḥ śreyo bhaviṣyati

