13 shlokas
- 1
सूत उवाच
एतस्मिन्न् एव काले तु भगिन्यौ ते तपोधन
अपश्यतां समायान्तम् उच्चैःश्रवसम् अन्तिकात्
sūta uvāca
etasminn eva kāle tu bhaginyau te tapodhana
apaśyatāṃ samāyāntam uccaiḥśravasam antikāt
- 2
यं तं देवगणाः सर्वे हृष्टरूपा अपूजयन्
मथ्यमाने ऽमृते जातम् अश्वरत्नम् अनुत्तमम्
yaṃ taṃ devagaṇāḥ sarve hṛṣṭarūpā apūjayan
mathyamāne 'mṛte jātam aśvaratnam anuttamam
- 3
महौघबलम् अश्वानाम् उत्तमं जवतां वरम्
श्रीमन्तम् अजरं दिव्यं सर्वलक्षणलक्षितम्
mahaughabalam aśvānām uttamaṃ javatāṃ varam
śrīmantam ajaraṃ divyaṃ sarvalakṣaṇalakṣitam
- 4
शौनक उवाच
कथं तद् अमृतं देवैर्मथितं क्व च शंस मे
कारणं चाथ मथने किं जातम् अमृतात्परम्
यत्र जज्ञे महावीर्यः सो ऽश्वराजो महाद्युतिः
śaunaka uvāca
kathaṃ tad amṛtaṃ devairmathitaṃ kva ca śaṃsa me
kāraṇaṃ cātha mathane kiṃ jātam amṛtātparam
yatra jajñe mahāvīryaḥ so 'śvarājo mahādyutiḥ
- 5
सूत उवाच
ज्वलन्तम् अचलं मेरुं तेजोराशिम् अनुत्तमम्
पूर्वं सुरगणाः सर्वे तथा दैत्याश्च सर्वशः
क्षुज्जराभ्यां समाक्रान्ता ब्रह्माणम् उपतस्थिरे
आक्षिपन्तं प्रभां भानोः स्वशृङ्गैः काञ्चनोज्ज्वलैः
sūta uvāca
jvalantam acalaṃ meruṃ tejorāśim anuttamam
pūrvaṃ suragaṇāḥ sarve tathā daityāśca sarvaśaḥ
kṣujjarābhyāṃ samākrāntā brahmāṇam upatasthire
ākṣipantaṃ prabhāṃ bhānoḥ svaśṛṅgaiḥ kāñcanojjvalaiḥ
- 6
काञ्चनाभरणं चित्रं देवगन्धर्वसेवितम्
अप्रमेयम् अनाधृष्यम् अधर्मबहुलैर्जनैः
kāñcanābharaṇaṃ citraṃ devagandharvasevitam
aprameyam anādhṛṣyam adharmabahulairjanaiḥ
- 7
व्यालैर् आचरितं घोरैर्दिव्यौषधिविदीपितम्
नाकम् आवृत्य तिष्ठन्तम् उच्छ्रयेण महागिरिम्
vyālair ācaritaṃ ghorairdivyauṣadhividīpitam
nākam āvṛtya tiṣṭhantam ucchrayeṇa mahāgirim
- 8
अगम्यं मनसाप्यन्यैर्नदीवृक्षसमन्वितम्
नानापतगसंघैश्च नादितं सुमनोहरैः
agamyaṃ manasāpyanyairnadīvṛkṣasamanvitam
nānāpatagasaṃghaiśca nāditaṃ sumanoharaiḥ
- 9
तस्य पृष्ठम् उपारुह्य बहुरत्नाचितं शुभम्
अनन्तकल्पम् उद्विद्धं सुराः सर्वे महौजसः
tasya pṛṣṭham upāruhya bahuratnācitaṃ śubham
anantakalpam udviddhaṃ surāḥ sarve mahaujasaḥ
- 10
ते मन्त्रयितुम् आरब्धास्तत्रासीना दिवौकसः
अमृतार्थे समागम्य तपोनियमसंस्थिताः
te mantrayitum ārabdhāstatrāsīnā divaukasaḥ
amṛtārthe samāgamya taponiyamasaṃsthitāḥ
- 11
तत्र नारायणो देवो ब्रह्माणम् इदम् अब्रवीत्
चिन्तयत्सु सुरेष्वेवं मन्त्रयत्सु च सर्वशः
tatra nārāyaṇo devo brahmāṇam idam abravīt
cintayatsu sureṣvevaṃ mantrayatsu ca sarvaśaḥ
- 12
देवैर् असुरसंघैश्च मथ्यतां कलशोदधिः
भविष्यत्यमृतं तत्र मथ्यमाने महोदधौ
devair asurasaṃghaiśca mathyatāṃ kalaśodadhiḥ
bhaviṣyatyamṛtaṃ tatra mathyamāne mahodadhau
- 13
सर्वौषधीः समावाप्य सर्वरत्नानि चैव हि
मन्थध्वम् उदधिं देवा वेत्स्यध्वम् अमृतं ततः
sarvauṣadhīḥ samāvāpya sarvaratnāni caiva hi
manthadhvam udadhiṃ devā vetsyadhvam amṛtaṃ tataḥ

