11 shlokas
- 1
वैशंपायन उवाच
एतच्छ्रुत्वा तु कौन्तेयाः शल्यविद्धा इवाभवन्
पाण्डवा भरतर्षभ
मनसा द्रौपदीं जग्मुर् अनङ्गशरपीडिताः
ततस्तां रजनीं राजन्
सर्वे चास्वस्थमनसो बभूवुस्ते महारथाः
vaiśaṃpāyana uvāca
etacchrutvā tu kaunteyāḥ śalyaviddhā ivābhavan
pāṇḍavā bharatarṣabha
manasā draupadīṃ jagmur anaṅgaśarapīḍitāḥ
tatastāṃ rajanīṃ rājan
sarve cāsvasthamanaso babhūvuste mahārathāḥ
- 2
ततः कुन्ती सुतान्दृष्ट्वा विभ्रान्तान्गतचेतसः
युधिष्ठिरम् उवाचेदं वचनं सत्यवादिनी
tataḥ kuntī sutāndṛṣṭvā vibhrāntāngatacetasaḥ
yudhiṣṭhiram uvācedaṃ vacanaṃ satyavādinī
- 3
चिररात्रोषिताः स्मेह ब्राह्मणस्य निवेशने
रममाणाः पुरे रम्ये लब्धभैक्षा युधिष्ठिर
cirarātroṣitāḥ smeha brāhmaṇasya niveśane
ramamāṇāḥ pure ramye labdhabhaikṣā yudhiṣṭhira
- 4
यानीह रमणीयानि वनान्युपवनानि च
सर्वाणि तानि दृष्टानि पुनः पुनर् अरिंदम
yānīha ramaṇīyāni vanānyupavanāni ca
sarvāṇi tāni dṛṣṭāni punaḥ punar ariṃdama
- 5
पुनर्दृष्टानि तान्येव प्रीणयन्ति न नस्तथा
भैक्षं च न तथा वीर लभ्यते कुरुनन्दन
punardṛṣṭāni tānyeva prīṇayanti na nastathā
bhaikṣaṃ ca na tathā vīra labhyate kurunandana
- 6
ते वयं साधु पाञ्चालान्गच्छाम यदि मन्यसे
अपूर्वदर्शनं तात रमणीयं भविष्यति
te vayaṃ sādhu pāñcālāngacchāma yadi manyase
apūrvadarśanaṃ tāta ramaṇīyaṃ bhaviṣyati
- 7
सुभिक्षाश्चैव पाञ्चालाः श्रूयन्ते शत्रुकर्शन
यज्ञसेनश्च राजासौ ब्रह्मण्य इति शुश्रुमः
subhikṣāścaiva pāñcālāḥ śrūyante śatrukarśana
yajñasenaśca rājāsau brahmaṇya iti śuśrumaḥ
- 8
एकत्र चिरवासो हि क्षमो न च मतो मम
ते तत्र साधु गच्छामो यदि त्वं पुत्र मन्यसे
ekatra ciravāso hi kṣamo na ca mato mama
te tatra sādhu gacchāmo yadi tvaṃ putra manyase
- 9
युधिष्ठिर उवाच
भवत्या यन्मतं कार्यं तद् अस्माकं परं हितम्
अनुजांस्तु न जानामि गच्छेयुर्नेति वा पुनः
yudhiṣṭhira uvāca
bhavatyā yanmataṃ kāryaṃ tad asmākaṃ paraṃ hitam
anujāṃstu na jānāmi gaccheyurneti vā punaḥ
- 10
वैशंपायन उवाच
ततः कुन्ती भीमसेनम् अर्जुनं यमजौ तथा
उवाच गमनं ते च तथेत्येवाब्रुवंस्तदा
vaiśaṃpāyana uvāca
tataḥ kuntī bhīmasenam arjunaṃ yamajau tathā
uvāca gamanaṃ te ca tathetyevābruvaṃstadā
- 11
तत आमन्त्र्य तं विप्रं कुन्ती राजन्सुतैः सह
प्रतस्थे नगरीं रम्यां द्रुपदस्य महात्मनः
tata āmantrya taṃ vipraṃ kuntī rājansutaiḥ saha
pratasthe nagarīṃ ramyāṃ drupadasya mahātmanaḥ

