40 shlokas
- 1
वैशंपायन उवाच
अजिनानि विधुन्वन्तः करकांश्च द्विजर्षभाः
ऊचुस्तं भीर्न कर्तव्या वयं योत्स्यामहे परान्
vaiśaṃpāyana uvāca
ajināni vidhunvantaḥ karakāṃśca dvijarṣabhāḥ
ūcustaṃ bhīrna kartavyā vayaṃ yotsyāmahe parān
- 2
तान् एवं वदतो विप्रान् अर्जुनः प्रहसन्न् इव
उवाच प्रेक्षका भूत्वा यूयं तिष्ठत पार्श्वतः
tān evaṃ vadato viprān arjunaḥ prahasann iva
uvāca prekṣakā bhūtvā yūyaṃ tiṣṭhata pārśvataḥ
- 3
अहम् एनान् अजिह्माग्रैः शतशो विकिरञ्शरैः
वारयिष्यामि संक्रुद्धान्मन्त्रैर् आशीविषान् इव
aham enān ajihmāgraiḥ śataśo vikirañśaraiḥ
vārayiṣyāmi saṃkruddhānmantrair āśīviṣān iva
- 4
इति तद्धनुर् आदाय शुल्कावाप्तं महारथः
भ्रात्रा भीमेन सहितस्तस्थौ गिरिर् इवाचलः
तयोस्तत्राभवद्युद्धं विक्रान्तैः क्षत्रियर्षभैः
दैत्यदानवसंघैश्च विष्णुवासवयोर् इव
वृक्षपातैर्भीमसेनः शरजालैर्धनंजयः
जघान नरमुख्यांस्तान्ये तत्र पुरतः स्थिताः
पाणिनाथ गृहीतेन दक्षिणेन वृकोदरः
जघान वीरान्वृक्षेण वामेनाद्भुतम् आचरन्
हस्तिना हस्तिनं जघ्ने रथेन रथम् उत्तमम्
अश्वेनाश्वं जघानाथ नरेण च तथा नरम्
तद् अद्भुततमं दृष्ट्वा सर्वे ते दूरतः स्थिताः
अथ शल्यो गदां वीक्ष्य न वृक्षसदृशीम् इति
नियुद्धम् अकरोत्तेन बलिना स महाबलः
iti taddhanur ādāya śulkāvāptaṃ mahārathaḥ
bhrātrā bhīmena sahitastasthau girir ivācalaḥ
tayostatrābhavadyuddhaṃ vikrāntaiḥ kṣatriyarṣabhaiḥ
daityadānavasaṃghaiśca viṣṇuvāsavayor iva
vṛkṣapātairbhīmasenaḥ śarajālairdhanaṃjayaḥ
jaghāna naramukhyāṃstānye tatra purataḥ sthitāḥ
pāṇinātha gṛhītena dakṣiṇena vṛkodaraḥ
jaghāna vīrānvṛkṣeṇa vāmenādbhutam ācaran
hastinā hastinaṃ jaghne rathena ratham uttamam
aśvenāśvaṃ jaghānātha nareṇa ca tathā naram
tad adbhutatamaṃ dṛṣṭvā sarve te dūrataḥ sthitāḥ
atha śalyo gadāṃ vīkṣya na vṛkṣasadṛśīm iti
niyuddham akarottena balinā sa mahābalaḥ
- 5
ततः कर्णमुखान्क्रुद्धान्क्षत्रियांस्तान्रुषोत्थितान्
संपेततुर् अभीतौ तौ गजौ प्रतिगजान् इव
tataḥ karṇamukhānkruddhānkṣatriyāṃstānruṣotthitān
saṃpetatur abhītau tau gajau pratigajān iva
- 6
ऊचुश्च वाचः परुषास्ते राजानो जिघांसवः
आहवे हि द्विजस्यापि वधो दृष्टो युयुत्सतः
इत्येवम् उक्त्वा राजानः सहसा दुद्रुवुर्द्विजान्
ūcuśca vācaḥ paruṣāste rājāno jighāṃsavaḥ
āhave hi dvijasyāpi vadho dṛṣṭo yuyutsataḥ
ityevam uktvā rājānaḥ sahasā dudruvurdvijān
- 7
ततो वैकर्तनः कर्णो जगामार्जुनम् ओजसा
युद्धार्थी वाशिताहेतोर्गजः प्रतिगजं यथा
tato vaikartanaḥ karṇo jagāmārjunam ojasā
yuddhārthī vāśitāhetorgajaḥ pratigajaṃ yathā
- 8
भीमसेनं ययौ शल्यो मद्राणाम् ईश्वरो बली
दुर्योधनो धर्मराजं शकुनिं नकुलो ययौ
दुःशासनः सहदेवं देवरूपप्रहारिणम्
अगच्छज्जयतां श्रेष्ठं भस्मच्छन्नम् इवानलम्
न कश्चिद् अश्वं न गजं रथं वाप्यारुरोह वै
पदातयः सर्व एव प्रत्ययुध्यन्त ते परान्
तत्र कर्णो ऽगमत्पार्थम् अर्जुनं गूढचारिणम्
दुर्योधनादयस्त्वन्ये ब्राह्मणैः सह संगताः
मृदुपूर्वम् अयत्नेन प्रत्ययुध्यंस्तदाहवे
bhīmasenaṃ yayau śalyo madrāṇām īśvaro balī
duryodhano dharmarājaṃ śakuniṃ nakulo yayau
duḥśāsanaḥ sahadevaṃ devarūpaprahāriṇam
agacchajjayatāṃ śreṣṭhaṃ bhasmacchannam ivānalam
na kaścid aśvaṃ na gajaṃ rathaṃ vāpyāruroha vai
padātayaḥ sarva eva pratyayudhyanta te parān
tatra karṇo 'gamatpārtham arjunaṃ gūḍhacāriṇam
duryodhanādayastvanye brāhmaṇaiḥ saha saṃgatāḥ
mṛdupūrvam ayatnena pratyayudhyaṃstadāhave
- 9
ततो ऽर्जुनः प्रत्यविध्यद् आपतन्तं त्रिभिः शरैः
कर्णं वैकर्तनं धीमान्विकृष्य बलवद्धनुः
बलेन सुव्यवच्छिन्नैर् अवार्यं तम् अवारयत्
tato 'rjunaḥ pratyavidhyad āpatantaṃ tribhiḥ śaraiḥ
karṇaṃ vaikartanaṃ dhīmānvikṛṣya balavaddhanuḥ
balena suvyavacchinnair avāryaṃ tam avārayat
- 10
तेषां शराणां वेगेन शितानां तिग्मतेजसाम्
विमुह्यमानो राधेयो यत्नात्तम् अनुधावति
teṣāṃ śarāṇāṃ vegena śitānāṃ tigmatejasām
vimuhyamāno rādheyo yatnāttam anudhāvati
- 11
ताव् उभाव् अप्य् अनिर्देश्यौ लाघवाज्जयतां वरौ
अयुध्येतां सुसंरब्धावन्योन्यविजयैषिणौ
tāv ubhāv apy anirdeśyau lāghavājjayatāṃ varau
ayudhyetāṃ susaṃrabdhāvanyonyavijayaiṣiṇau
- 12
कृते प्रतिकृतं पश्य पश्य बाहुबलं च मे
इति शूरार्थवचनैर् आभाषेतां परस्परम्
kṛte pratikṛtaṃ paśya paśya bāhubalaṃ ca me
iti śūrārthavacanair ābhāṣetāṃ parasparam
- 13
ततो ऽर्जुनस्य भुजयोर्वीर्यम् अप्रतिमं भुवि
ज्ञात्वा वैकर्तनः कर्णः संरब्धः समयोधयत्
tato 'rjunasya bhujayorvīryam apratimaṃ bhuvi
jñātvā vaikartanaḥ karṇaḥ saṃrabdhaḥ samayodhayat
- 14
अर्जुनेन प्रयुक्तांस्तान्बाणान्वेगवतस्तदा
प्रतिहत्य ननादोच्चैः सैन्यास्तम् अभिपूजयन्
arjunena prayuktāṃstānbāṇānvegavatastadā
pratihatya nanādoccaiḥ sainyāstam abhipūjayan
- 15
कर्ण उवाच
तुष्यामि ते विप्रमुख्य भुजवीर्यस्य संयुगे
अविषादस्य चैवास्य शस्त्रास्त्रविनयस्य च
karṇa uvāca
tuṣyāmi te vipramukhya bhujavīryasya saṃyuge
aviṣādasya caivāsya śastrāstravinayasya ca
- 16
किं त्वं साक्षाद्धनुर्वेदो रामो वा विप्रसत्तम
अथ साक्षाद्धरिहरः साक्षाद्वा विष्णुर् अच्युतः
kiṃ tvaṃ sākṣāddhanurvedo rāmo vā viprasattama
atha sākṣāddhariharaḥ sākṣādvā viṣṇur acyutaḥ
- 17
आत्मप्रच्छादनार्थं वै बाहुवीर्यम् उपाश्रितः
विप्ररूपं विधायेदं ततो मां प्रतियुध्यसे
ātmapracchādanārthaṃ vai bāhuvīryam upāśritaḥ
viprarūpaṃ vidhāyedaṃ tato māṃ pratiyudhyase
- 18
न हि माम् आहवे क्रुद्धम् अन्यः साक्षाच्छचीपतेः
पुमान्योधयितुं शक्तः पाण्डवाद्वा किरीटिनः
दग्धा जतुगृहे सर्वे पाण्डवाः सार्जुनास्तदा
कस्त्वं वदार्जुनो विप्र पिनाकी स्वयम् एव वा
अहं कर्णो द्विजश्रेष्ठ सर्वशस्त्रभृतां वरः
ब्राह्मे चास्त्रे च वेदे च निष्ठितो गुरुशासनात्
त्वाम् आसाद्य महाबाहो बलं मे प्रतिहन्यते
इत्युक्त्वा चार्जुनम् इदं प्रत्याहन्तुम् अशक्नुवन्
na hi mām āhave kruddham anyaḥ sākṣācchacīpateḥ
pumānyodhayituṃ śaktaḥ pāṇḍavādvā kirīṭinaḥ
dagdhā jatugṛhe sarve pāṇḍavāḥ sārjunāstadā
kastvaṃ vadārjuno vipra pinākī svayam eva vā
ahaṃ karṇo dvijaśreṣṭha sarvaśastrabhṛtāṃ varaḥ
brāhme cāstre ca vede ca niṣṭhito guruśāsanāt
tvām āsādya mahābāho balaṃ me pratihanyate
ityuktvā cārjunam idaṃ pratyāhantum aśaknuvan
- 19
वैशंपायन उवाच
तम् एवंवादिनं तत्र फल्गुनः प्रत्यभाषत
न्यस्तहस्तो धनुष्कोट्यां मन्दस्मितमुखाम्बुजः
नास्मि कर्ण धनुर्वेदो नास्मि रामः प्रतापवान्
नाहं विष्णुर्न शक्रो ऽहं कश्चिद् अन्यो बलान्वितः
ब्राह्मणो ऽस्मि युधां श्रेष्ठः सर्वशस्त्रभृतां वरः
योद्धुं चेद्युध्यतां वीर नो चेत्प्रतिनिवर्तताम्
vaiśaṃpāyana uvāca
tam evaṃvādinaṃ tatra phalgunaḥ pratyabhāṣata
nyastahasto dhanuṣkoṭyāṃ mandasmitamukhāmbujaḥ
nāsmi karṇa dhanurvedo nāsmi rāmaḥ pratāpavān
nāhaṃ viṣṇurna śakro 'haṃ kaścid anyo balānvitaḥ
brāhmaṇo 'smi yudhāṃ śreṣṭhaḥ sarvaśastrabhṛtāṃ varaḥ
yoddhuṃ cedyudhyatāṃ vīra no cetpratinivartatām
- 20
ब्राह्मे पौरंदरे चास्त्रे निष्ठितो गुरुशासनात्
स्थितो ऽस्म्यद्य रणे जेतुं त्वां वीराविचलो भव
न त्वां संयोधयेद्विप्रो न मे जीवन्गमिष्यसि
निर्जितो ऽस्मीति वा ब्रूहि ततो व्रज यथासुखम्
एवम् उक्त्वा तु कर्णस्य धनुश्चिछेद पाण्डवः
ततो ऽन्यद्धनुर् आदाय संयोद्धुं संदधे शरम्
दृष्ट्वा तद् अपि कौन्तेयश्चिछेद सशरं धनुः
पुनः पुनस्तु राधेयश्छिन्नधन्वा महाबलः
शरैर् अतीव विद्धाङ्गः पलायनम् अथाकरोत्
पुनर् आयान्मुहूर्तेन गृहीत्वा सशरं धनुः
ववर्ष शरवर्षेण पार्थं वैकर्तनस्तदा
छित्त्वास्य शरजालानि कौन्तेयो ऽभ्यहनच्छरैः
ज्ञात्वा सर्वाञ्शरान्घोरान्कर्णो ऽथायाद्द्रुतं बहिः
ततः कर्णविनाशाय संदधे शरम् अर्जुनः
जितो ऽस्मीत्यब्रवीत्कर्णः संजहार ततो ऽर्जुनः
अछिनद्धनुषां पार्थः शतं कर्णस्य संयुगे
छित्त्वा धनूंषि कर्णस्य कर्णमर्मस्वताडयत्
स छिन्नधन्वा बहुशश्छिन्नेषुधिनिषङ्गवान्
व्यधमद्बाणजालेन सर्वाङ्गं फल्गुनस्य च
हस्तावापं च संछिद्य विननाद महास्वनम्
कौन्तेयो ऽपि भृशं क्रुद्धो भृशं कार्मुकम् आहवे
अर्दयित्वा भृशं बाणैर्द्रावयामास पाण्डवः
मत्वासह्यान्बाणघातान्द्विजस्येव शचीपतेः
इन्द्रो ऽयं विप्ररूपेण विष्णुर्वा शंकरो ऽपि वा
रामो दाशरथिर्वापि रामो वा जमदग्निजः
brāhme pauraṃdare cāstre niṣṭhito guruśāsanāt
sthito 'smyadya raṇe jetuṃ tvāṃ vīrāvicalo bhava
na tvāṃ saṃyodhayedvipro na me jīvangamiṣyasi
nirjito 'smīti vā brūhi tato vraja yathāsukham
evam uktvā tu karṇasya dhanuścicheda pāṇḍavaḥ
tato 'nyaddhanur ādāya saṃyoddhuṃ saṃdadhe śaram
dṛṣṭvā tad api kaunteyaścicheda saśaraṃ dhanuḥ
punaḥ punastu rādheyaśchinnadhanvā mahābalaḥ
śarair atīva viddhāṅgaḥ palāyanam athākarot
punar āyānmuhūrtena gṛhītvā saśaraṃ dhanuḥ
vavarṣa śaravarṣeṇa pārthaṃ vaikartanastadā
chittvāsya śarajālāni kaunteyo 'bhyahanaccharaiḥ
jñātvā sarvāñśarānghorānkarṇo 'thāyāddrutaṃ bahiḥ
tataḥ karṇavināśāya saṃdadhe śaram arjunaḥ
jito 'smītyabravītkarṇaḥ saṃjahāra tato 'rjunaḥ
achinaddhanuṣāṃ pārthaḥ śataṃ karṇasya saṃyuge
chittvā dhanūṃṣi karṇasya karṇamarmasvatāḍayat
sa chinnadhanvā bahuśaśchinneṣudhiniṣaṅgavān
vyadhamadbāṇajālena sarvāṅgaṃ phalgunasya ca
hastāvāpaṃ ca saṃchidya vinanāda mahāsvanam
kaunteyo 'pi bhṛśaṃ kruddho bhṛśaṃ kārmukam āhave
ardayitvā bhṛśaṃ bāṇairdrāvayāmāsa pāṇḍavaḥ
matvāsahyānbāṇaghātāndvijasyeva śacīpateḥ
indro 'yaṃ viprarūpeṇa viṣṇurvā śaṃkaro 'pi vā
rāmo dāśarathirvāpi rāmo vā jamadagnijaḥ
- 21
एवम् उक्तस्तु राधेयो युद्धात्कर्णो न्यवर्तत
ब्रह्मं तेजस्तदाजय्यं मन्यमानो महारथः
न जयेद्ब्राह्मणं संख्ये युद्धात्क्षत्रकुलोद्भवः
इति मत्वा द्रुतं कर्णः शिबिराय जगाम ह
evam uktastu rādheyo yuddhātkarṇo nyavartata
brahmaṃ tejastadājayyaṃ manyamāno mahārathaḥ
na jayedbrāhmaṇaṃ saṃkhye yuddhātkṣatrakulodbhavaḥ
iti matvā drutaṃ karṇaḥ śibirāya jagāma ha
- 22
युद्धं तूपेयतुस्तत्र राजञ्शल्यवृकोदरौ
बलिनौ युगपन्मत्तौ स्पर्धया च बलेन च
yuddhaṃ tūpeyatustatra rājañśalyavṛkodarau
balinau yugapanmattau spardhayā ca balena ca
- 23
अन्योन्यम् आह्वयन्तौ तौ मत्ताविव महागजौ
मुष्टिभिर्जानुभिश्चैव निघ्नन्तावितरेतरम्
प्रकर्षणाकर्षणयोर् अभ्याकर्षविकर्षणैः
आचकर्षतुर् अन्योन्यं मुष्टिभिश्चाभिजघ्नतुः
ततश्चटचटाशब्दः सुघोरो ह्यभवत्तयोः
पाषाणसंपातनिभैः प्रहारैर् अभिजघ्नतुः
मुहूर्तं तौ तथान्योन्यं समरे पर्यकर्षताम्
anyonyam āhvayantau tau mattāviva mahāgajau
muṣṭibhirjānubhiścaiva nighnantāvitaretaram
prakarṣaṇākarṣaṇayor abhyākarṣavikarṣaṇaiḥ
ācakarṣatur anyonyaṃ muṣṭibhiścābhijaghnatuḥ
tataścaṭacaṭāśabdaḥ sughoro hyabhavattayoḥ
pāṣāṇasaṃpātanibhaiḥ prahārair abhijaghnatuḥ
muhūrtaṃ tau tathānyonyaṃ samare paryakarṣatām
- 24
ततो भीमः समुत्क्षिप्य बाहुभ्यां शल्यम् आहवे
न्यवधीद्बलिनां श्रेष्ठो जहसुर्ब्राह्मणास्ततः
परिरभ्योत्क्षिप्य बाहुभ्यां मध्ये भारतसत्तम
tato bhīmaḥ samutkṣipya bāhubhyāṃ śalyam āhave
nyavadhīdbalināṃ śreṣṭho jahasurbrāhmaṇāstataḥ
parirabhyotkṣipya bāhubhyāṃ madhye bhāratasattama
- 25
तत्राश्चर्यं भीमसेनश्चकार पुरुषर्षभः
यच्छल्यं पतितं भूमौ नाहनद्बलिनं बली
ततो राजसमूहस्य पश्यतो वृक्षम् आरुजत्
ततस्तु भीमं संज्ञाभिर्वारयामास धर्मराट्
आकारज्ञस्ततो भ्रातुः पाण्डवो ऽपि न्यवर्तत
धर्मराजश्च कौरव्यं दुर्योधनम् अमर्षणम्
एतस्मिन्नन्तरे ऽविध्यद्बाणेन नतपर्वणा
दुर्योधनम् अमित्रघ्नं धर्मराजो युधिष्ठिरः
ततो दुर्योधनः क्रुद्धो दण्डाहत इवोरगः
प्रत्ययुध्यत राजानं यत्नं परमम् आस्थितः
छित्त्वा राजा धनुः सज्यं धार्तराष्ट्रस्य संयुगे
अभ्यवर्षच्छरौघैस्तं स हित्वा प्राद्रवद्रणम्
दुःशासनस्तु संक्रुद्धः सहदेवेन पार्थिव
युद्ध्वा च सुचिरं कालं धनुषा स महारथः
विसृज्य च धनुः संख्ये वर्म चादाय भास्वरम्
असिम् आकाशसंकाशम् अभिदुद्राव पाण्डवम्
विकर्णचित्रसेनाभ्यां निगृहीतश्च कौरवः
दुःषहो नकुलाच्चापि अपकृष्टश्च कौरवैः
निवर्तन्तां भवन्तो वै कुतो विप्रेषु विग्रहः
न चेमे केवलं विप्रा न चैषां मानुषं बलम्
द्वावत्र ब्राह्मणौ क्रूरौ द्वाविन्द्रसदृशौ बले
ये वा के वा नमस्तेभ्यो गच्छामः स्वपुरं वयम्
एवं सम्भाष्य ते वीरा विनिवर्तन्त कौरवाः
प्रजहुर्ब्राह्मणास्तत्र समेतं राजमण्डलम्
प्रयातास्ते ततस्तत्र क्षत्रिया रणमूर्धनि
ब्राह्मणाश्च जयं प्राप्ताः कन्याम् आदाय निर्ययुः
tatrāścaryaṃ bhīmasenaścakāra puruṣarṣabhaḥ
yacchalyaṃ patitaṃ bhūmau nāhanadbalinaṃ balī
tato rājasamūhasya paśyato vṛkṣam ārujat
tatastu bhīmaṃ saṃjñābhirvārayāmāsa dharmarāṭ
ākārajñastato bhrātuḥ pāṇḍavo 'pi nyavartata
dharmarājaśca kauravyaṃ duryodhanam amarṣaṇam
etasminnantare 'vidhyadbāṇena nataparvaṇā
duryodhanam amitraghnaṃ dharmarājo yudhiṣṭhiraḥ
tato duryodhanaḥ kruddho daṇḍāhata ivoragaḥ
pratyayudhyata rājānaṃ yatnaṃ paramam āsthitaḥ
chittvā rājā dhanuḥ sajyaṃ dhārtarāṣṭrasya saṃyuge
abhyavarṣaccharaughaistaṃ sa hitvā prādravadraṇam
duḥśāsanastu saṃkruddhaḥ sahadevena pārthiva
yuddhvā ca suciraṃ kālaṃ dhanuṣā sa mahārathaḥ
visṛjya ca dhanuḥ saṃkhye varma cādāya bhāsvaram
asim ākāśasaṃkāśam abhidudrāva pāṇḍavam
vikarṇacitrasenābhyāṃ nigṛhītaśca kauravaḥ
duḥṣaho nakulāccāpi apakṛṣṭaśca kauravaiḥ
nivartantāṃ bhavanto vai kuto vipreṣu vigrahaḥ
na ceme kevalaṃ viprā na caiṣāṃ mānuṣaṃ balam
dvāvatra brāhmaṇau krūrau dvāvindrasadṛśau bale
ye vā ke vā namastebhyo gacchāmaḥ svapuraṃ vayam
evaṃ sambhāṣya te vīrā vinivartanta kauravāḥ
prajahurbrāhmaṇāstatra sametaṃ rājamaṇḍalam
prayātāste tatastatra kṣatriyā raṇamūrdhani
brāhmaṇāśca jayaṃ prāptāḥ kanyām ādāya niryayuḥ
- 26
पातिते भीमसेनेन शल्ये कर्णे च शङ्किते
दुर्योधने चापगते तथा दुःशासने रणात्
शङ्किताः सर्वराजानः परिवव्रुर्वृकोदरम्
pātite bhīmasenena śalye karṇe ca śaṅkite
duryodhane cāpagate tathā duḥśāsane raṇāt
śaṅkitāḥ sarvarājānaḥ parivavrurvṛkodaram
- 27
ऊचुश्च सहितास्तत्र साध्विमे ब्राह्मणर्षभाः
विज्ञायन्तां क्वजन्मानः क्वनिवासास्तथैव च
ūcuśca sahitāstatra sādhvime brāhmaṇarṣabhāḥ
vijñāyantāṃ kvajanmānaḥ kvanivāsāstathaiva ca
- 28
को हि राधासुतं कर्णं शक्तो योधयितुं रणे
अन्यत्र रामाद्द्रोणाद्वा कृपाद्वापि शरद्वतः
ko hi rādhāsutaṃ karṇaṃ śakto yodhayituṃ raṇe
anyatra rāmāddroṇādvā kṛpādvāpi śaradvataḥ
- 29
कृष्णाद्वा देवकीपुत्रात्फल्गुनाद्वा परंतपात्
को वा दुर्योधनं शक्तः प्रतियोधयितुं रणे
kṛṣṇādvā devakīputrātphalgunādvā paraṃtapāt
ko vā duryodhanaṃ śaktaḥ pratiyodhayituṃ raṇe
- 30
तथैव मद्रराजानं शल्यं बलवतां वरम्
बलदेवाद् ऋते वीरात्पाण्डवाद्वा वृकोदरात्
वीराद्दुर्योधनाद्वान्यः शक्तः पातयितुं रणे
tathaiva madrarājānaṃ śalyaṃ balavatāṃ varam
baladevād ṛte vīrātpāṇḍavādvā vṛkodarāt
vīrādduryodhanādvānyaḥ śaktaḥ pātayituṃ raṇe

