17 shlokas
- 1
सूत उवाच
ततः कामगमः पक्षी महावीर्यो महाबलः
मातुर् अन्तिकम् आगच्छत्परं तीरं महोदधेः
sūta uvāca
tataḥ kāmagamaḥ pakṣī mahāvīryo mahābalaḥ
mātur antikam āgacchatparaṃ tīraṃ mahodadheḥ
- 2
यत्र सा विनता तस्मिन्पणितेन पराजिता
अतीव दुःखसंतप्ता दासीभावम् उपागता
yatra sā vinatā tasminpaṇitena parājitā
atīva duḥkhasaṃtaptā dāsībhāvam upāgatā
- 3
ततः कदाचिद्विनतां प्रवणां पुत्रसंनिधौ
काल आहूय वचनं कद्रूर् इदम् अभाषत
tataḥ kadācidvinatāṃ pravaṇāṃ putrasaṃnidhau
kāla āhūya vacanaṃ kadrūr idam abhāṣata
- 4
नागानाम् आलयं भद्रे सुरम्यं रमणीयकम्
समुद्रकुक्षावेकान्ते तत्र मां विनते वह
nāgānām ālayaṃ bhadre suramyaṃ ramaṇīyakam
samudrakukṣāvekānte tatra māṃ vinate vaha
- 5
ततः सुपर्णमाता ताम् अवहत्सर्पमातरम्
पन्नगान्गरुडश्चापि मातुर्वचनचोदितः
tataḥ suparṇamātā tām avahatsarpamātaram
pannagāngaruḍaścāpi māturvacanacoditaḥ
- 6
स सूर्यस्याभितो याति वैनतेयो विहंगमः
सूर्यरश्मिपरीताश्च मूर्छिताः पन्नगाभवन्
तदवस्थान्सुतान्दृष्ट्वा कद्रूः शक्रम् अथास्तुवत्
sa sūryasyābhito yāti vainateyo vihaṃgamaḥ
sūryaraśmiparītāśca mūrchitāḥ pannagābhavan
tadavasthānsutāndṛṣṭvā kadrūḥ śakram athāstuvat
- 7
नमस्ते देवदेवेश नमस्ते बलसूदन
नमुचिघ्न नमस्ते ऽस्तु सहस्राक्ष शचीपते
namaste devadeveśa namaste balasūdana
namucighna namaste 'stu sahasrākṣa śacīpate
- 8
सर्पाणां सूर्यतप्तानां वारिणा त्वं प्लवो भव
त्वम् एव परमं त्राणम् अस्माकम् अमरोत्तम
sarpāṇāṃ sūryataptānāṃ vāriṇā tvaṃ plavo bhava
tvam eva paramaṃ trāṇam asmākam amarottama
- 9
ईशो ह्यसि पयः स्रष्टुं त्वम् अनल्पं पुरंदर
त्वम् एव मेघस्त्वं वायुस्त्वम् अग्निर्वैद्युतो ऽम्बरे
īśo hyasi payaḥ sraṣṭuṃ tvam analpaṃ puraṃdara
tvam eva meghastvaṃ vāyustvam agnirvaidyuto 'mbare
- 10
त्वम् अभ्रघनविक्षेप्ता त्वाम् एवाहुः पुनर्घनम्
त्वं वज्रम् अतुलं घोरं घोषवांस्त्वं बलाहकः
tvam abhraghanavikṣeptā tvām evāhuḥ punarghanam
tvaṃ vajram atulaṃ ghoraṃ ghoṣavāṃstvaṃ balāhakaḥ
- 11
स्रष्टा त्वम् एव लोकानां संहर्ता चापराजितः
त्वं ज्योतिः सर्वभूतानां त्वम् आदित्यो विभावसुः
sraṣṭā tvam eva lokānāṃ saṃhartā cāparājitaḥ
tvaṃ jyotiḥ sarvabhūtānāṃ tvam ādityo vibhāvasuḥ
- 12
त्वं महद्भूतम् आश्चर्यं त्वं राजा त्वं सुरोत्तमः
त्वं विष्णुस्त्वं सहस्राक्षस्त्वं देवस्त्वं परायणम्
tvaṃ mahadbhūtam āścaryaṃ tvaṃ rājā tvaṃ surottamaḥ
tvaṃ viṣṇustvaṃ sahasrākṣastvaṃ devastvaṃ parāyaṇam
- 13
त्वं सर्वम् अमृतं देव त्वं सोमः परमार्चितः
त्वं मुहूर्तस्तिथिश्च त्वं लवस्त्वं वै पुनः क्षणः
tvaṃ sarvam amṛtaṃ deva tvaṃ somaḥ paramārcitaḥ
tvaṃ muhūrtastithiśca tvaṃ lavastvaṃ vai punaḥ kṣaṇaḥ
- 14
शुक्लस्त्वं बहुलश्चैव कला काष्ठा त्रुटिस्तथा
संवत्सरर्तवो मासा रजन्यश्च दिनानि च
śuklastvaṃ bahulaścaiva kalā kāṣṭhā truṭistathā
saṃvatsarartavo māsā rajanyaśca dināni ca
- 15
त्वम् उत्तमा सगिरिवना वसुंधरा सभास्करं वितिमिरम् अम्बरं तथा
महोदधिः सतिमितिमिंगिलस्तथा महोर्मिमान्बहुमकरो झषालयः
tvam uttamā sagirivanā vasuṃdharā sabhāskaraṃ vitimiram ambaraṃ tathā
mahodadhiḥ satimitimiṃgilastathā mahormimānbahumakaro jhaṣālayaḥ
- 16
महद्यशस्त्वम् इति सदाभिपूज्यसे मनीषिभिर्मुदितमना महर्षिभिः
अभिष्टुतः पिबसि च सोमम् अध्वरे वषट्कृतान्यपि च हवींषि भूतये
mahadyaśastvam iti sadābhipūjyase manīṣibhirmuditamanā maharṣibhiḥ
abhiṣṭutaḥ pibasi ca somam adhvare vaṣaṭkṛtānyapi ca havīṃṣi bhūtaye
- 17
त्वं विप्रैः सततम् इहेज्यसे फलार्थं वेदाङ्गेष्वतुलबलौघ गीयसे च
त्वद्धेतोर्यजनपरायणा द्विजेन्द्रा वेदाङ्गान्यभिगमयन्ति सर्ववेदैः
tvaṃ vipraiḥ satatam ihejyase phalārthaṃ vedāṅgeṣvatulabalaugha gīyase ca
tvaddhetoryajanaparāyaṇā dvijendrā vedāṅgānyabhigamayanti sarvavedaiḥ

