Sanskrit

22 shlokas

  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. 4
  5. 5
  6. 6
  7. 7
  8. 8
  9. 9
  10. 10
  11. 11
  12. 12
  13. 13
  14. 14
  15. 15
  16. 16

    तं वृक्षम् आदाय रिपुप्रमाथी दण्डीव दण्डं पितृराज उग्रम्

    तस्थौ समीपे पुरुषर्षभस्य पार्थस्य पार्थः पृथुदीर्घबाहुः

    भीम उवाच

    रे भूभुजो यदि भुवोल्लसितं न किंचित्

    तत्किं स्पृहाजनि सुतां प्रति पार्षतस्य

    जज्ञे स्पृहाथ कथम् आगतम् आगतं वा

    प्राणाधिके धनुषि तत्कथम् आग्रहो ऽभूत्

    कस्य द्रोणो धनुषि न गुरुः स्वस्ति देवव्रताय

    मन्दाभ्यासः कुरुपतिर् अयं श्रीसमुत्थैर्विलासैः

    रे कर्णाद्याः शृणुत मधुरां ब्राह्मणस्याशु वाणीम्

    राधा यन्त्रं रचयतु पुनर्विद्धम् अप्य् अस्त्व् अविद्धम्

    तदन्तरे धर्मसुतो ऽपि गत्वा विज्ञाय कुन्तीं कुशलां क्षणेन

    आगम्य तस्थौ सह सोदराभ्यां पुरुषर्षभाभ्यां सह वीरमुख्यः

    अथाब्रवीज्जिष्णुर् उदारकर्मा मा सिंहनादान्कुरु पूर्वजेह

    मा घोरतां दर्शय शत्रुमध्ये साधारणं योधय तावद् आर्य

    तत्प्रेक्ष्य कर्मातिमनुष्यबुद्धिर्जिष्णुः स हि भ्रातुर् अचिन्त्यकर्मा

    विसिस्मिये चापि भयं विहाय तस्थौ धनुर्गृह्य महेन्द्रकर्मा

    taṃ vṛkṣam ādāya ripupramāthī daṇḍīva daṇḍaṃ pitṛrāja ugram

    tasthau samīpe puruṣarṣabhasya pārthasya pārthaḥ pṛthudīrghabāhuḥ

    bhīma uvāca

    re bhūbhujo yadi bhuvollasitaṃ na kiṃcit

    tatkiṃ spṛhājani sutāṃ prati pārṣatasya

    jajñe spṛhātha katham āgatam āgataṃ vā

    prāṇādhike dhanuṣi tatkatham āgraho 'bhūt

    kasya droṇo dhanuṣi na guruḥ svasti devavratāya

    mandābhyāsaḥ kurupatir ayaṃ śrīsamutthairvilāsaiḥ

    re karṇādyāḥ śṛṇuta madhurāṃ brāhmaṇasyāśu vāṇīm

    rādhā yantraṃ racayatu punarviddham apy astv aviddham

    tadantare dharmasuto 'pi gatvā vijñāya kuntīṃ kuśalāṃ kṣaṇena

    āgamya tasthau saha sodarābhyāṃ puruṣarṣabhābhyāṃ saha vīramukhyaḥ

    athābravījjiṣṇur udārakarmā mā siṃhanādānkuru pūrvajeha

    mā ghoratāṃ darśaya śatrumadhye sādhāraṇaṃ yodhaya tāvad ārya

    tatprekṣya karmātimanuṣyabuddhirjiṣṇuḥ sa hi bhrātur acintyakarmā

    visismiye cāpi bhayaṃ vihāya tasthau dhanurgṛhya mahendrakarmā

  17. 17
  18. 18
  19. 19
  20. 20
  21. 21
  22. 22

    तम् अब्रवीन्निर्मलतोयदाभो हलायुधो ऽनन्तरजं प्रतीतः

    प्रीतो ऽस्मि दिष्ट्या हि पितृष्वसा नः पृथा विमुक्ता सह कौरवाग्र्यैः

    आसे किमर्थं पुरुषोत्तमेह योद्धुं समागच्छ न धर्षयेयुः

    यथा नृपाः पाण्डवम् आजिमध्ये तम् अब्रवीच्चक्रधरो हलायुधः

    बलं विजानन्पुरुषोत्तमस्तदा न कार्यम् आर्येण च संभ्रमस्त्वया

    भीमानुजो योधयितुं समर्थ एको हि पार्थः स सुरासुरान्बहून्

    अलं विजेतुं किम् उ मानुषान्नृपान्साहाय्यम् अस्मान्यदि सव्यसाची

    स वाञ्छति स्म प्रयताम वीर पराभवं पाण्डुसुता न यान्ति

    tam abravīnnirmalatoyadābho halāyudho 'nantarajaṃ pratītaḥ

    prīto 'smi diṣṭyā hi pitṛṣvasā naḥ pṛthā vimuktā saha kauravāgryaiḥ

    āse kimarthaṃ puruṣottameha yoddhuṃ samāgaccha na dharṣayeyuḥ

    yathā nṛpāḥ pāṇḍavam ājimadhye tam abravīccakradharo halāyudhaḥ

    balaṃ vijānanpuruṣottamastadā na kāryam āryeṇa ca saṃbhramastvayā

    bhīmānujo yodhayituṃ samartha eko hi pārthaḥ sa surāsurānbahūn

    alaṃ vijetuṃ kim u mānuṣānnṛpānsāhāyyam asmānyadi savyasācī

    sa vāñchati sma prayatāma vīra parābhavaṃ pāṇḍusutā na yānti