11 shlokas
- 1
सूत उवाच
तं तथा मन्त्रिणो दृष्ट्वा भोगेन परिवेष्टितम्
विवर्णवदनाः सर्वे रुरुदुर्भृशदुःखिताः
sūta uvāca
taṃ tathā mantriṇo dṛṣṭvā bhogena pariveṣṭitam
vivarṇavadanāḥ sarve rurudurbhṛśaduḥkhitāḥ
- 2
तं तु नादं ततः श्रुत्वा मन्त्रिणस्ते प्रदुद्रुवुः
अपश्यंश्चैव ते यान्तम् आकाशे नागम् अद्भुतम्
taṃ tu nādaṃ tataḥ śrutvā mantriṇaste pradudruvuḥ
apaśyaṃścaiva te yāntam ākāśe nāgam adbhutam
- 3
सीमन्तम् इव कुर्वाणं नभसः पद्मवर्चसम्
तक्षकं पन्नगश्रेष्ठं भृशं शोकपरायणाः
sīmantam iva kurvāṇaṃ nabhasaḥ padmavarcasam
takṣakaṃ pannagaśreṣṭhaṃ bhṛśaṃ śokaparāyaṇāḥ
- 4
ततस्तु ते तद्गृहम् अग्निना वृतं प्रदीप्यमानं विषजेन भोगिनः
भयात्परित्यज्य दिशः प्रपेदिरे पपात तच्चाशनिताडितं यथा
tatastu te tadgṛham agninā vṛtaṃ pradīpyamānaṃ viṣajena bhoginaḥ
bhayātparityajya diśaḥ prapedire papāta taccāśanitāḍitaṃ yathā
- 5
ततो नृपे तक्षकतेजसा हते प्रयुज्य सर्वाः परलोकसत्क्रियाः
शुचिर्द्विजो राजपुरोहितस्तदा तथैव ते तस्य नृपस्य मन्त्रिणः
tato nṛpe takṣakatejasā hate prayujya sarvāḥ paralokasatkriyāḥ
śucirdvijo rājapurohitastadā tathaiva te tasya nṛpasya mantriṇaḥ
- 6
नृपं शिशुं तस्य सुतं प्रचक्रिरे समेत्य सर्वे पुरवासिनो जनाः
नृपं यम् आहुस्तम् अमित्रघातिनं कुरुप्रवीरं जनमेजयं जनाः
nṛpaṃ śiśuṃ tasya sutaṃ pracakrire sametya sarve puravāsino janāḥ
nṛpaṃ yam āhustam amitraghātinaṃ kurupravīraṃ janamejayaṃ janāḥ
- 7
स बाल एवार्यमतिर्नृपोत्तमः सहैव तैर्मन्त्रिपुरोहितैस्तदा
शशास राज्यं कुरुपुंगवाग्रजो यथास्य वीरः प्रपितामहस्तथा
sa bāla evāryamatirnṛpottamaḥ sahaiva tairmantripurohitaistadā
śaśāsa rājyaṃ kurupuṃgavāgrajo yathāsya vīraḥ prapitāmahastathā
- 8
ततस्तु राजानम् अमित्रतापनं समीक्ष्य ते तस्य नृपस्य मन्त्रिणः
सुवर्णवर्माणम् उपेत्य काशिपं वपुष्टमार्थं वरयांप्रचक्रमुः
tatastu rājānam amitratāpanaṃ samīkṣya te tasya nṛpasya mantriṇaḥ
suvarṇavarmāṇam upetya kāśipaṃ vapuṣṭamārthaṃ varayāṃpracakramuḥ
- 9
ततः स राजा प्रददौ वपुष्टमां कुरुप्रवीराय परीक्ष्य धर्मतः
स चापि तां प्राप्य मुदा युतो ऽभवन्न चान्यनारीषु मनो दधे क्वचित्
tataḥ sa rājā pradadau vapuṣṭamāṃ kurupravīrāya parīkṣya dharmataḥ
sa cāpi tāṃ prāpya mudā yuto 'bhavanna cānyanārīṣu mano dadhe kvacit
- 10
सरःसु फुल्लेषु वनेषु चैव ह प्रसन्नचेता विजहार वीर्यवान्
तथा स राजन्यवरो विजह्रिवान्यथोर्वशीं प्राप्य पुरा पुरूरवाः
saraḥsu phulleṣu vaneṣu caiva ha prasannacetā vijahāra vīryavān
tathā sa rājanyavaro vijahrivānyathorvaśīṃ prāpya purā purūravāḥ
- 11
वपुष्टमा चापि वरं पतिं तदा प्रतीतरूपं समवाप्य भूमिपम्
भावेन रामा रमयांबभूव वै विहारकालेष्ववरोधसुन्दरी
vapuṣṭamā cāpi varaṃ patiṃ tadā pratītarūpaṃ samavāpya bhūmipam
bhāvena rāmā ramayāṃbabhūva vai vihārakāleṣvavarodhasundarī

