Sanskrit

43 shlokas

  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. 4
  5. 5
  6. 6
  7. 7

    बहुमायासमाकीर्णो नानादोषसमाकुलः

    लुप्तधर्मक्रियाचारो घोरः कालो भविष्यति

    कुरूणाम् अनयाच्चापि पृथिवी न भविष्यति

    ततः पुत्राश्च पौत्राश्च राजानः सर्व एव हि

    पाण्डवाः कौरवाश्चैव राज्यैश्वर्यमदान्विताः

    पृथ्वीनिमित्तम् अन्योन्यं घातयिष्यन्ति निर्घृणाः

    कुरुपाण्डवयोर् अर्थः पृथिवीक्षयकारणः

    अन्योन्यं घोरम् आसाद्य करिष्यन्ति महीम् इमाम्

    रुधिरौघनिमग्नां च बालवृद्धावशेषिताम्

    घोरम् एनम् अदृष्ट्वैव कालं सर्वक्षयावहम्

    दृष्ट्वानन्दसुखं प्रीत्या दृष्ट्या मातः शृणुष्व ह

    bahumāyāsamākīrṇo nānādoṣasamākulaḥ

    luptadharmakriyācāro ghoraḥ kālo bhaviṣyati

    kurūṇām anayāccāpi pṛthivī na bhaviṣyati

    tataḥ putrāśca pautrāśca rājānaḥ sarva eva hi

    pāṇḍavāḥ kauravāścaiva rājyaiśvaryamadānvitāḥ

    pṛthvīnimittam anyonyaṃ ghātayiṣyanti nirghṛṇāḥ

    kurupāṇḍavayor arthaḥ pṛthivīkṣayakāraṇaḥ

    anyonyaṃ ghoram āsādya kariṣyanti mahīm imām

    rudhiraughanimagnāṃ ca bālavṛddhāvaśeṣitām

    ghoram enam adṛṣṭvaiva kālaṃ sarvakṣayāvaham

    dṛṣṭvānandasukhaṃ prītyā dṛṣṭyā mātaḥ śṛṇuṣva ha

  8. 8
  9. 9
  10. 10
  11. 11
  12. 12
  13. 13
  14. 14
  15. 15
  16. 16
  17. 17
  18. 18
  19. 19
  20. 20
  21. 21
  22. 22
  23. 23
  24. 24
  25. 25
  26. 26
  27. 27
  28. 28
  29. 29
  30. 30

    प्रमाणकोट्याम् उद्देशं स्थलं किंचिद् उपेत्य च

    भक्ष्यं भोज्यं च पेयं च चोष्यं लेह्यम् अथापि च

    उपाहृतं नरैस्तत्र कुशलैः सूदकर्मणि

    न्यवेदयंस्तत्पुरुषा धार्तराष्ट्राय वै तदा

    ततो दुर्योधनस्तत्र पाण्डवान् आह दुर्मतिः

    गङ्गां चैवानुयास्याम उद्यानवनशोभिताम्

    सहिता भ्रातरः सर्वे जलक्रीडाम् अवाप्नुमः

    एवम् अस्त्विति तं चापि प्रत्युवाच युधिष्ठिरः

    ते रथैर्नगराकारैर्देशजैश्च गजोत्तमैः

    निर्ययुर्नगराच्छूराः कौरवाः पाण्डवैः सह

    उद्यानवनम् आसाद्य विसृज्य च महाजनम्

    विशन्ति स्म तदा वीराः सिंहा इव गिरेर्गुहाम्

    उद्यानम् अभिपश्यन्तो भ्रातरः सर्व एव ते

    उपस्थानगृहैः शुभ्रैर्वलभीभिश्च शोभितम्

    गवाक्षकैस्तथा जालैर्जलैः सांचारिकैर् अपि

    संमार्जितं सौधकारैश्चित्रकारैश्च चित्रितम्

    दीर्घिकाभिश्च पूर्णाभिस्तथा पुष्करिणीभिर्हि

    जलं तच्छुशुभे छन्नं फुल्लैर्जलरुहैस्तथा

    उपच्छन्ना वसुमती तथा पुष्पैर्यथर्तुकैः

    तत्रोपविष्टास्ते सर्वे पाण्डवाः कौरवाश्च ह

    उपच्छन्नान्बहून्कामांस्ते भुञ्जन्ति ततस्ततः

    अथोद्यानवरे तस्मिंस्तथा क्रीडागताश्च ते

    परस्परस्य वक्त्रेभ्यो ददुर्भक्ष्यांस्ततस्ततः

    ततो दुर्योधनः पापस्तद्भक्ष्ये कालकूटकम्

    विषं प्रक्षेपयामास भीमसेनजिघांसया

    स्वयम् उत्थाय चैवाथ हृदयेन क्षुरोपमः

    स वाचामृतकल्पश्च भ्रातृवच्च सुहृद्यथा

    स्वयं प्रक्षिपते भक्ष्यं वक्त्रे भीमस्य पापकृत्

    प्रतीच्छितं च भीमेन तं वै दोषम् अजानता

    ततो दुर्योधनस्तत्र हृदयेन हसन्न् इव

    कृतकृत्यम् इवात्मानं मन्यते पुरुषाधमः

    ततस्ते सहिताः सर्वे जलक्रीडाम् अकुर्वत

    पाण्डवा धार्तराष्ट्राश्च तदा मुदितमानसाः

    क्रीडावसाने सर्वे ते शुचिवस्त्राः स्वलंकृताः

    सर्वकामसमृद्धं तद् अन्नं बुभुजिरे शनैः

    pramāṇakoṭyām uddeśaṃ sthalaṃ kiṃcid upetya ca

    bhakṣyaṃ bhojyaṃ ca peyaṃ ca coṣyaṃ lehyam athāpi ca

    upāhṛtaṃ naraistatra kuśalaiḥ sūdakarmaṇi

    nyavedayaṃstatpuruṣā dhārtarāṣṭrāya vai tadā

    tato duryodhanastatra pāṇḍavān āha durmatiḥ

    gaṅgāṃ caivānuyāsyāma udyānavanaśobhitām

    sahitā bhrātaraḥ sarve jalakrīḍām avāpnumaḥ

    evam astviti taṃ cāpi pratyuvāca yudhiṣṭhiraḥ

    te rathairnagarākārairdeśajaiśca gajottamaiḥ

    niryayurnagarācchūrāḥ kauravāḥ pāṇḍavaiḥ saha

    udyānavanam āsādya visṛjya ca mahājanam

    viśanti sma tadā vīrāḥ siṃhā iva girerguhām

    udyānam abhipaśyanto bhrātaraḥ sarva eva te

    upasthānagṛhaiḥ śubhrairvalabhībhiśca śobhitam

    gavākṣakaistathā jālairjalaiḥ sāṃcārikair api

    saṃmārjitaṃ saudhakāraiścitrakāraiśca citritam

    dīrghikābhiśca pūrṇābhistathā puṣkariṇībhirhi

    jalaṃ tacchuśubhe channaṃ phullairjalaruhaistathā

    upacchannā vasumatī tathā puṣpairyathartukaiḥ

    tatropaviṣṭāste sarve pāṇḍavāḥ kauravāśca ha

    upacchannānbahūnkāmāṃste bhuñjanti tatastataḥ

    athodyānavare tasmiṃstathā krīḍāgatāśca te

    parasparasya vaktrebhyo dadurbhakṣyāṃstatastataḥ

    tato duryodhanaḥ pāpastadbhakṣye kālakūṭakam

    viṣaṃ prakṣepayāmāsa bhīmasenajighāṃsayā

    svayam utthāya caivātha hṛdayena kṣuropamaḥ

    sa vācāmṛtakalpaśca bhrātṛvacca suhṛdyathā

    svayaṃ prakṣipate bhakṣyaṃ vaktre bhīmasya pāpakṛt

    pratīcchitaṃ ca bhīmena taṃ vai doṣam ajānatā

    tato duryodhanastatra hṛdayena hasann iva

    kṛtakṛtyam ivātmānaṃ manyate puruṣādhamaḥ

    tataste sahitāḥ sarve jalakrīḍām akurvata

    pāṇḍavā dhārtarāṣṭrāśca tadā muditamānasāḥ

    krīḍāvasāne sarve te śucivastrāḥ svalaṃkṛtāḥ

    sarvakāmasamṛddhaṃ tad annaṃ bubhujire śanaiḥ