Sanskrit

19 shlokas

  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. 4
  5. 5
  6. 6

    ततो भीमस्तम् आदाय गतासुं पुरुषादकम्

    निष्कर्णनेत्रं निर्जिह्वं निःसंज्ञं कण्ठपीडनात्

    कुर्वन्तं बहुधा चेष्टां स नरादम् अकर्षत

    स एव राक्षसो नूनं पुनर् आयाति नः पुरीम्

    सबालवृद्धाः पुरुषा इति भीताः प्रदुद्रुवुः

    आच्छिद्य बाहू पादौ च शिरश्च स वृकोदरः

    द्वारेषु चतुर्षु क्षिप्त्वा पुनर् आगात्स मारुतिः

    द्वारदेशे विनिक्षिप्य जगामानुपलक्षितः

    दृष्ट्वा भीमबलोद्धूतं बकं विनिहतं तदा

    ज्ञातयो ऽस्य भयोद्विग्नाः प्रतिजग्मुस्ततस्ततः

    tato bhīmastam ādāya gatāsuṃ puruṣādakam

    niṣkarṇanetraṃ nirjihvaṃ niḥsaṃjñaṃ kaṇṭhapīḍanāt

    kurvantaṃ bahudhā ceṣṭāṃ sa narādam akarṣata

    sa eva rākṣaso nūnaṃ punar āyāti naḥ purīm

    sabālavṛddhāḥ puruṣā iti bhītāḥ pradudruvuḥ

    ācchidya bāhū pādau ca śiraśca sa vṛkodaraḥ

    dvāreṣu caturṣu kṣiptvā punar āgātsa mārutiḥ

    dvāradeśe vinikṣipya jagāmānupalakṣitaḥ

    dṛṣṭvā bhīmabaloddhūtaṃ bakaṃ vinihataṃ tadā

    jñātayo 'sya bhayodvignāḥ pratijagmustatastataḥ

  7. 7
  8. 8
  9. 9
  10. 10
  11. 11
  12. 12
  13. 13
  14. 14
  15. 15
  16. 16
  17. 17
  18. 18
  19. 19

    ततो जानपदाः सर्वे आजग्मुर्नगरं प्रति

    तद् अद्भुततमं द्रष्टुं पार्थास्तत्रैव चावसन्

    श्रुत्वा बकवधं यस्तु वाचकं पूजयेन्नरः

    तस्य वंशे ऽपि राजेन्द्र न राक्षसभयं भवेत्

    नश्यन्ति शत्रवस्तस्य उपसर्गास्तथैव च

    महत्पुण्यम् अवाप्नोति श्रुत्वा भीमपराक्रमम्

    वेत्रकीयगृहे सर्वे परिवार्य वृकोदरम्

    विस्मयाद् अभ्यगच्छन्त भीमं भीमपराक्रमम्

    न वै न सम्भवेत्सर्वं ब्राह्मणेषु महात्मसु

    इति सत्कृत्य तं पौराः परिवव्रुः समन्ततः

    अयं त्राता हि नः सर्वान्पितेव परमार्थतः

    अस्य शुश्रूषवः पादौ परिचर्य उपास्महे

    पशुमद्दधिमच्चान्नं परं भक्तम् उपाहरन्

    तस्मिन्हते ते पुरुषा भीताः समनुबोधनाः

    ततः सम्प्राद्रवन्पार्थाः सह मात्रा परंतपाः

    आगच्छन्न् एकचक्रां ते पाण्डवाः संशितव्रताः

    वैदिकाध्ययने युक्ता जटिला ब्रह्मचारिणः

    अवसंस्ते च तत्रापि ब्राह्मणस्य निवेशने

    मात्रा सहैकचक्रायां दीर्घकालं सहोषिताः

    tato jānapadāḥ sarve ājagmurnagaraṃ prati

    tad adbhutatamaṃ draṣṭuṃ pārthāstatraiva cāvasan

    śrutvā bakavadhaṃ yastu vācakaṃ pūjayennaraḥ

    tasya vaṃśe 'pi rājendra na rākṣasabhayaṃ bhavet

    naśyanti śatravastasya upasargāstathaiva ca

    mahatpuṇyam avāpnoti śrutvā bhīmaparākramam

    vetrakīyagṛhe sarve parivārya vṛkodaram

    vismayād abhyagacchanta bhīmaṃ bhīmaparākramam

    na vai na sambhavetsarvaṃ brāhmaṇeṣu mahātmasu

    iti satkṛtya taṃ paurāḥ parivavruḥ samantataḥ

    ayaṃ trātā hi naḥ sarvānpiteva paramārthataḥ

    asya śuśrūṣavaḥ pādau paricarya upāsmahe

    paśumaddadhimaccānnaṃ paraṃ bhaktam upāharan

    tasminhate te puruṣā bhītāḥ samanubodhanāḥ

    tataḥ samprādravanpārthāḥ saha mātrā paraṃtapāḥ

    āgacchann ekacakrāṃ te pāṇḍavāḥ saṃśitavratāḥ

    vaidikādhyayane yuktā jaṭilā brahmacāriṇaḥ

    avasaṃste ca tatrāpi brāhmaṇasya niveśane

    mātrā sahaikacakrāyāṃ dīrghakālaṃ sahoṣitāḥ