Sanskrit

17 shlokas

  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. 4
  5. 5
  6. 6
  7. 7

    न्यमन्त्रयत चाप्येनां सा चाप्यैच्छद् अनिन्दिता

    तौ तत्र सुचिरं कालं वने व्यहरताम् उभौ

    रममाणौ यथाकामं यथैकदिवसं तथा

    एवं वर्षसहस्राणाम् अतीतं नाभ्यचिन्तयत्

    कामक्रोधावजितवान्मुनिर्नित्यं क्षमान्वितः

    चिरार्जितस्य तपसः क्षयं स कृतवान् ऋषिः

    तपसः संक्षयाद् एव मुनिर्मोहं विवेश सः

    मोहाभिभूतः क्रोधात्मा ग्रसन्मूलफलं मुनिः

    पादैर्जलरवं कृत्वा अन्तर्द्वीपे कुटीं गतः

    मेनका गन्तुकामा वै शुश्राव जलनिस्वनम्

    तपसा दीप्तवीर्यो ऽसावाकाशाद् एति याति च

    अद्य संज्ञां विजानामि येन केन तपःक्षयम्

    हन्त निर्यामि चेत्युक्त्वा ऋतुस्नाता तु मेनका

    कामरागाभिभूतस्य मुनेः पार्श्वं जगाम सा

    nyamantrayata cāpyenāṃ sā cāpyaicchad aninditā

    tau tatra suciraṃ kālaṃ vane vyaharatām ubhau

    ramamāṇau yathākāmaṃ yathaikadivasaṃ tathā

    evaṃ varṣasahasrāṇām atītaṃ nābhyacintayat

    kāmakrodhāvajitavānmunirnityaṃ kṣamānvitaḥ

    cirārjitasya tapasaḥ kṣayaṃ sa kṛtavān ṛṣiḥ

    tapasaḥ saṃkṣayād eva munirmohaṃ viveśa saḥ

    mohābhibhūtaḥ krodhātmā grasanmūlaphalaṃ muniḥ

    pādairjalaravaṃ kṛtvā antardvīpe kuṭīṃ gataḥ

    menakā gantukāmā vai śuśrāva jalanisvanam

    tapasā dīptavīryo 'sāvākāśād eti yāti ca

    adya saṃjñāṃ vijānāmi yena kena tapaḥkṣayam

    hanta niryāmi cetyuktvā ṛtusnātā tu menakā

    kāmarāgābhibhūtasya muneḥ pārśvaṃ jagāma sā

  8. 8
  9. 9
  10. 10
  11. 11
  12. 12

    उपस्प्रष्टुं गतश्चाहम् अपश्यं शयिताम् इमाम्

    मां दृष्ट्वैवाभ्यपद्यन्त पादयोः पतिता द्विजाः

    अब्रुवञ्शकुनाः सर्वे कलं मधुरभाषिणः

    विश्वामित्रसुतां ब्रह्मन्न्यासभूतां भरस्व वै

    कामक्रोधावजितवान्सखा ते कौशिकीं गतः

    तस्मात्पोषय पुत्रीं ते दयावन्न् इति ते ऽब्रुवन्

    सर्वभूतरुतज्ञो ऽहं दयावान्सर्वजन्तुषु

    निर्जने विपिने ऽरण्ये शकुन्तैः परिवारिताम्

    आनयित्वा ततश्चैनां दुहितृत्वे न्ययोजयम्

    upaspraṣṭuṃ gataścāham apaśyaṃ śayitām imām

    māṃ dṛṣṭvaivābhyapadyanta pādayoḥ patitā dvijāḥ

    abruvañśakunāḥ sarve kalaṃ madhurabhāṣiṇaḥ

    viśvāmitrasutāṃ brahmannyāsabhūtāṃ bharasva vai

    kāmakrodhāvajitavānsakhā te kauśikīṃ gataḥ

    tasmātpoṣaya putrīṃ te dayāvann iti te 'bruvan

    sarvabhūtarutajño 'haṃ dayāvānsarvajantuṣu

    nirjane vipine 'raṇye śakuntaiḥ parivāritām

    ānayitvā tataścaināṃ duhitṛtve nyayojayam

  13. 13
  14. 14
  15. 15
  16. 16
  17. 17