13 shlokas
- 1
इन्द्र उवाच
सर्वाणि कर्माणि समाप्य राजन्गृहान्परित्यज्य वनं गतो ऽसि
तत्त्वां पृच्छामि नहुषस्य पुत्र केनासि तुल्यस्तपसा ययाते
indra uvāca
sarvāṇi karmāṇi samāpya rājangṛhānparityajya vanaṃ gato 'si
tattvāṃ pṛcchāmi nahuṣasya putra kenāsi tulyastapasā yayāte
- 2
ययातिर् उवाच
नाहं देवमनुष्येषु न गन्धर्वमहर्षिषु
आत्मनस्तपसा तुल्यं कंचित्पश्यामि वासव
yayātir uvāca
nāhaṃ devamanuṣyeṣu na gandharvamaharṣiṣu
ātmanastapasā tulyaṃ kaṃcitpaśyāmi vāsava
- 3
इन्द्र उवाच
यदावमंस्थाः सदृशः श्रेयसश्च पापीयसश्चाविदितप्रभावः
तस्माल्लोका अन्तवन्तस्तवेमे क्षीणे पुण्ये पतितास्यद्य राजन्
indra uvāca
yadāvamaṃsthāḥ sadṛśaḥ śreyasaśca pāpīyasaścāviditaprabhāvaḥ
tasmāllokā antavantastaveme kṣīṇe puṇye patitāsyadya rājan
- 4
ययातिर् उवाच
सुरर्षिगन्धर्वनरावमानात्क्षयं गता मे यदि शक्र लोकाः
इच्छेयं वै सुरलोकाद्विहीनः सतां मध्ये पतितुं देवराज
yayātir uvāca
surarṣigandharvanarāvamānātkṣayaṃ gatā me yadi śakra lokāḥ
iccheyaṃ vai suralokādvihīnaḥ satāṃ madhye patituṃ devarāja
- 5
इन्द्र उवाच
सतां सकाशे पतितासि राजंश्च्युतः प्रतिष्ठां यत्र लब्धासि भूयः
एवं विदित्वा तु पुनर्ययाते न ते ऽवमान्याः सदृशः श्रेयसश्च
indra uvāca
satāṃ sakāśe patitāsi rājaṃścyutaḥ pratiṣṭhāṃ yatra labdhāsi bhūyaḥ
evaṃ viditvā tu punaryayāte na te 'vamānyāḥ sadṛśaḥ śreyasaśca
- 6
वैशंपायन उवाच
ततः प्रहायामरराजजुष्टान्पुण्यांल्लोकान्पतमानं ययातिम्
सम्प्रेक्ष्य राजर्षिवरो ऽष्टकस्तम् उवाच सद्धर्मविधानगोप्ता
vaiśaṃpāyana uvāca
tataḥ prahāyāmararājajuṣṭānpuṇyāṃllokānpatamānaṃ yayātim
samprekṣya rājarṣivaro 'ṣṭakastam uvāca saddharmavidhānagoptā
- 7
कस्त्वं युवा वासवतुल्यरूपः स्वतेजसा दीप्यमानो यथाग्निः
पतस्युदीर्णाम्बुधरान्धकारात्खात्खेचराणां प्रवरो यथार्कः
kastvaṃ yuvā vāsavatulyarūpaḥ svatejasā dīpyamāno yathāgniḥ
patasyudīrṇāmbudharāndhakārātkhātkhecarāṇāṃ pravaro yathārkaḥ
- 8
दृष्ट्वा च त्वां सूर्यपथात्पतन्तं वैश्वानरार्कद्युतिम् अप्रमेयम्
किं नु स्विद् एतत्पततीति सर्वे वितर्कयन्तः परिमोहिताः स्मः
dṛṣṭvā ca tvāṃ sūryapathātpatantaṃ vaiśvānarārkadyutim aprameyam
kiṃ nu svid etatpatatīti sarve vitarkayantaḥ parimohitāḥ smaḥ
- 9
दृष्ट्वा च त्वां विष्ठितं देवमार्गे शक्रार्कविष्णुप्रतिमप्रभावम्
अभ्युद्गतास्त्वां वयम् अद्य सर्वे तत्त्वं पाते तव जिज्ञासमानाः
dṛṣṭvā ca tvāṃ viṣṭhitaṃ devamārge śakrārkaviṣṇupratimaprabhāvam
abhyudgatāstvāṃ vayam adya sarve tattvaṃ pāte tava jijñāsamānāḥ
- 10
न चापि त्वां धृष्णुमः प्रष्टुम् अग्रे न च त्वम् अस्मान्पृच्छसि ये वयं स्मः
तत्त्वां पृच्छामः स्पृहणीयरूपं कस्य त्वं वा किंनिमित्तं त्वम् आगाः
na cāpi tvāṃ dhṛṣṇumaḥ praṣṭum agre na ca tvam asmānpṛcchasi ye vayaṃ smaḥ
tattvāṃ pṛcchāmaḥ spṛhaṇīyarūpaṃ kasya tvaṃ vā kiṃnimittaṃ tvam āgāḥ
- 11
भयं तु ते व्येतु विषादमोहौ त्यजाशु देवेन्द्रसमानरूप
त्वां वर्तमानं हि सतां सकाशे नालं प्रसोढुं बलहापि शक्रः
bhayaṃ tu te vyetu viṣādamohau tyajāśu devendrasamānarūpa
tvāṃ vartamānaṃ hi satāṃ sakāśe nālaṃ prasoḍhuṃ balahāpi śakraḥ
- 12
सन्तः प्रतिष्ठा हि सुखच्युतानां सतां सदैवामरराजकल्प
ते संगताः स्थावरजङ्गमेशाः प्रतिष्ठितस्त्वं सदृशेषु सत्सु
santaḥ pratiṣṭhā hi sukhacyutānāṃ satāṃ sadaivāmararājakalpa
te saṃgatāḥ sthāvarajaṅgameśāḥ pratiṣṭhitastvaṃ sadṛśeṣu satsu
- 13
प्रभुर् अग्निः प्रतपने भूमिर् आवपने प्रभुः
प्रभुः सूर्यः प्रकाशित्वे सतां चाभ्यागतः प्रभुः
prabhur agniḥ pratapane bhūmir āvapane prabhuḥ
prabhuḥ sūryaḥ prakāśitve satāṃ cābhyāgataḥ prabhuḥ

