Sanskrit

29 shlokas

  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. 4
  5. 5
  6. 6
  7. 7
  8. 8
  9. 9
  10. 10
  11. 11
  12. 12
  13. 13
  14. 14
  15. 15
  16. 16
  17. 17
  18. 18
  19. 19
  20. 20
  21. 21
  22. 22
  23. 23
  24. 24
  25. 25
  26. 26
  27. 27
  28. 28
  29. 29

    उक्तम् एतन्मया राजन्पुरा गुणवतस्तव

    दुर्योधनापराधेन प्रजेयं विनशिष्यति

    धृतराष्ट्रः

    अजय्याः पाण्डवा युद्धे हरेण हरिणापि वा

    त्रैलोक्येनापि भूपाल किम् उ तैः खलु मानवैः

    दैवानुकूलाः कौन्तेया दैवं तेषां परायणम्

    प्रत्यक्षम् एतत्सर्वेषां मुक्ता जतुगृहानलात्

    जित्वा गन्धर्वराजानं धौम्यं प्राप्य पुरोहितम्

    पाञ्चालनगरं प्राप्य हत्वा लक्षम् अमानुषम्

    अनम्यं धनुर् आनाम्य शिरोभिः सह भूभृताम्

    चैद्यमागधकर्णाद्यैः किं कृतं तत्र भूमिपैः

    आरूढमूलाः पार्थाश्च दरिद्रा निर्धना इति

    जेतुं शक्या न मन्येथा अजय्याः पाण्डवाः सुरैः

    यावत्तिष्ठति लोके ऽस्मिन्कृष्णो यादववंशजः

    मुरारिः केशिहन्ता च लीलामानुषविग्रहः

    प्रणतार्तिहरो योगी केशवः क्लेशनाशनः

    भक्तानुवत्सलो भक्तस्वान्तवेश्मगृही तथा

    चतुःसागरपर्यन्तां केवलं पृथिवीं न हि

    धर्मात्मजो महाराज तावत्त्रैलोक्यम् अर्हति

    अलं कर्णानया बुद्ध्या नोत्साहय सुयोधनम्

    शकुने गच्छ मा गाधं निरयं कौरवैः सह

    पाण्डवाश्च वयं सर्वे भूमिपालाः सबान्धवाः

    वृष्ण्यन्धकपुरोगाश्च यादवाः सहकेशवाः

    सर्वे सम्भूय जीवाम सपुत्रपशुबान्धवाः

    बोधयध्वं तथा यूयं तथैव शरदां शतम्

    मा पुत्रवशगो भूप तव पुत्रः सुदुर्मतिः

    आनीय पाण्डवान्साधून्पुत्रांश्च सह सर्वशः

    अभेदेन निरीक्षस्व न भेदं चक्षुषोः कुरु

    मनसा स्नेहपूर्णेन निर्भेदो नखमांसवत्

    पार्थिवार्थे प्रियं ब्रूहि नाप्रियं सूतनन्दन

    पुत्र त्वं च न मे ब्रूहि पार्थानाम् अहितं क्वचित्

    दुर्योधनम् असन्मार्गान्निवर्तय महामते

    uktam etanmayā rājanpurā guṇavatastava

    duryodhanāparādhena prajeyaṃ vinaśiṣyati

    dhṛtarāṣṭraḥ

    ajayyāḥ pāṇḍavā yuddhe hareṇa hariṇāpi vā

    trailokyenāpi bhūpāla kim u taiḥ khalu mānavaiḥ

    daivānukūlāḥ kaunteyā daivaṃ teṣāṃ parāyaṇam

    pratyakṣam etatsarveṣāṃ muktā jatugṛhānalāt

    jitvā gandharvarājānaṃ dhaumyaṃ prāpya purohitam

    pāñcālanagaraṃ prāpya hatvā lakṣam amānuṣam

    anamyaṃ dhanur ānāmya śirobhiḥ saha bhūbhṛtām

    caidyamāgadhakarṇādyaiḥ kiṃ kṛtaṃ tatra bhūmipaiḥ

    ārūḍhamūlāḥ pārthāśca daridrā nirdhanā iti

    jetuṃ śakyā na manyethā ajayyāḥ pāṇḍavāḥ suraiḥ

    yāvattiṣṭhati loke 'sminkṛṣṇo yādavavaṃśajaḥ

    murāriḥ keśihantā ca līlāmānuṣavigrahaḥ

    praṇatārtiharo yogī keśavaḥ kleśanāśanaḥ

    bhaktānuvatsalo bhaktasvāntaveśmagṛhī tathā

    catuḥsāgaraparyantāṃ kevalaṃ pṛthivīṃ na hi

    dharmātmajo mahārāja tāvattrailokyam arhati

    alaṃ karṇānayā buddhyā notsāhaya suyodhanam

    śakune gaccha mā gādhaṃ nirayaṃ kauravaiḥ saha

    pāṇḍavāśca vayaṃ sarve bhūmipālāḥ sabāndhavāḥ

    vṛṣṇyandhakapurogāśca yādavāḥ sahakeśavāḥ

    sarve sambhūya jīvāma saputrapaśubāndhavāḥ

    bodhayadhvaṃ tathā yūyaṃ tathaiva śaradāṃ śatam

    mā putravaśago bhūpa tava putraḥ sudurmatiḥ

    ānīya pāṇḍavānsādhūnputrāṃśca saha sarvaśaḥ

    abhedena nirīkṣasva na bhedaṃ cakṣuṣoḥ kuru

    manasā snehapūrṇena nirbhedo nakhamāṃsavat

    pārthivārthe priyaṃ brūhi nāpriyaṃ sūtanandana

    putra tvaṃ ca na me brūhi pārthānām ahitaṃ kvacit

    duryodhanam asanmārgānnivartaya mahāmate