Sanskrit

16 shlokas

  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. 4
  5. 5

    नगरं चैव देशं च रक्षोबलसमन्वितः

    तत्कृते परचक्राच्च भूतेभ्यश्च न नो भयम्

    पुरुषादकेन रौद्रेण भक्ष्यमाणा दुरात्मना

    अनाथा नगरी नाथं त्रातारं नाधिगच्छति

    गुहायां वसतस्तत्र बाधते सततं जनम्

    स्त्रियो बालांश्च वृद्धांश्च यूनश्चापि दुरात्मवान्

    अत्र मन्त्रैश्च होमैश्च भोजनैश्च स राक्षसः

    ईडितो द्विजमुख्यैश्च पूजितश्च दुरात्मवान्

    यदा च सकलान् एवं प्रसूदयति राक्षसः

    अथैनं ब्राह्मणाः सर्वे समये समयोजयन्

    मास्मान्कामाद्वधी रक्षो दास्यामस्ते सदा वयम्

    पर्यायेण यथाकामम् इह मांसोदनं प्रभो

    अन्नं मांससमायुक्तं तिलचूर्णसमन्वितम्

    सर्पिषा च समायुक्तं व्यञ्जनैश्च विभूषितम्

    स्रजश्चित्रास्तिलान्पिण्डांल्लाजापूपसुरासवान्

    शृताशृतान्पानकुम्भान्स्थूलमांसं शृताशृतम्

    सर्पिःकुम्भांश्च विविधान् अन्यांश्च विविधान्बहून्

    अद्य सिद्धैः समायुक्तैस्तिलचूर्णैः समाकुलान्

    कुलात्कुलाच्च पुरुषं बलीवर्दौ च कालकौ

    प्राप्स्यसि त्वम् असंक्रुद्धो रक्षोभागं प्रकल्पितम्

    तिष्ठेह समये ऽस्माकम् इत्ययाचन्त तं द्विजाः

    बाढम् इत्येव तद्रक्षस्तद्वचः प्रत्यगृह्णत

    परचक्रान्न बिभ्यंश्च रक्षणं स करोति च

    तस्मिन्भागे विनिर्दिष्टे चास्थितः समयं बली

    nagaraṃ caiva deśaṃ ca rakṣobalasamanvitaḥ

    tatkṛte paracakrācca bhūtebhyaśca na no bhayam

    puruṣādakena raudreṇa bhakṣyamāṇā durātmanā

    anāthā nagarī nāthaṃ trātāraṃ nādhigacchati

    guhāyāṃ vasatastatra bādhate satataṃ janam

    striyo bālāṃśca vṛddhāṃśca yūnaścāpi durātmavān

    atra mantraiśca homaiśca bhojanaiśca sa rākṣasaḥ

    īḍito dvijamukhyaiśca pūjitaśca durātmavān

    yadā ca sakalān evaṃ prasūdayati rākṣasaḥ

    athainaṃ brāhmaṇāḥ sarve samaye samayojayan

    māsmānkāmādvadhī rakṣo dāsyāmaste sadā vayam

    paryāyeṇa yathākāmam iha māṃsodanaṃ prabho

    annaṃ māṃsasamāyuktaṃ tilacūrṇasamanvitam

    sarpiṣā ca samāyuktaṃ vyañjanaiśca vibhūṣitam

    srajaścitrāstilānpiṇḍāṃllājāpūpasurāsavān

    śṛtāśṛtānpānakumbhānsthūlamāṃsaṃ śṛtāśṛtam

    sarpiḥkumbhāṃśca vividhān anyāṃśca vividhānbahūn

    adya siddhaiḥ samāyuktaistilacūrṇaiḥ samākulān

    kulātkulācca puruṣaṃ balīvardau ca kālakau

    prāpsyasi tvam asaṃkruddho rakṣobhāgaṃ prakalpitam

    tiṣṭheha samaye 'smākam ityayācanta taṃ dvijāḥ

    bāḍham ityeva tadrakṣastadvacaḥ pratyagṛhṇata

    paracakrānna bibhyaṃśca rakṣaṇaṃ sa karoti ca

    tasminbhāge vinirdiṣṭe cāsthitaḥ samayaṃ balī

  6. 6
  7. 7
  8. 8
  9. 9
  10. 10
  11. 11
  12. 12
  13. 13
  14. 14
  15. 15
  16. 16