8 shlokas
- 1
रुरुर् उवाच
मम प्राणसमा भार्या दष्टासीद्भुजगेन ह
तत्र मे समयो घोर आत्मनोरग वै कृतः
rurur uvāca
mama prāṇasamā bhāryā daṣṭāsīdbhujagena ha
tatra me samayo ghora ātmanoraga vai kṛtaḥ
- 2
हन्यां सदैव भुजगं यं यं पश्येयम् इत्युत
ततो ऽहं त्वां जिघांसामि जीवितेन विमोक्ष्यसे
hanyāṃ sadaiva bhujagaṃ yaṃ yaṃ paśyeyam ityuta
tato 'haṃ tvāṃ jighāṃsāmi jīvitena vimokṣyase
- 3
डुण्डुभ उवाच
अन्ये ते भुजगा विप्र ये दशन्तीह मानवान्
डुण्डुभान् अहिगन्धेन न त्वं हिंसितुम् अर्हसि
ḍuṇḍubha uvāca
anye te bhujagā vipra ye daśantīha mānavān
ḍuṇḍubhān ahigandhena na tvaṃ hiṃsitum arhasi
- 4
एकानर्थान्पृथगर्थान् एकदुःखान्पृथक्सुखान्
डुण्डुभान्धर्मविद्भूत्वा न त्वं हिंसितुम् अर्हसि
ekānarthānpṛthagarthān ekaduḥkhānpṛthaksukhān
ḍuṇḍubhāndharmavidbhūtvā na tvaṃ hiṃsitum arhasi
- 5
सूत उवाच
इति श्रुत्वा वचस्तस्य भुजगस्य रुरुस्तदा
नावधीद्भयसंविग्न ऋषिं मत्वाथ डुण्डुभम्
sūta uvāca
iti śrutvā vacastasya bhujagasya rurustadā
nāvadhīdbhayasaṃvigna ṛṣiṃ matvātha ḍuṇḍubham
- 6
उवाच चैनं भगवान्रुरुः संशमयन्न् इव
केन कर्मविपाकेन भुजगत्वम् उपागतः
कामया भुजग ब्रूहि को ऽसीमां विक्रियां गतः
uvāca cainaṃ bhagavānruruḥ saṃśamayann iva
kena karmavipākena bhujagatvam upāgataḥ
kāmayā bhujaga brūhi ko 'sīmāṃ vikriyāṃ gataḥ
- 7
डुण्डुभ उवाच
अहं पुरा रुरो नाम्ना ऋषिर् आसं सहस्रपात्
सो ऽहं शापेन विप्रस्य भुजगत्वम् उपागतः
ब्राह्मणस्य तु शापेन प्राप्तो ऽहं विक्रियाम् इमाम्
सदा समुपयुक्तस्य वेदाध्यायरतस्य च
ḍuṇḍubha uvāca
ahaṃ purā ruro nāmnā ṛṣir āsaṃ sahasrapāt
so 'haṃ śāpena viprasya bhujagatvam upāgataḥ
brāhmaṇasya tu śāpena prāpto 'haṃ vikriyām imām
sadā samupayuktasya vedādhyāyaratasya ca
- 8
रुरुर् उवाच
किमर्थं शप्तवान्क्रुद्धो द्विजस्त्वां भुजगोत्तम
कियन्तं चैव कालं ते वपुर् एतद्भविष्यति
rurur uvāca
kimarthaṃ śaptavānkruddho dvijastvāṃ bhujagottama
kiyantaṃ caiva kālaṃ te vapur etadbhaviṣyati

