Sanskrit

Mahabharat · Adhyaya 66 1.66.7

1.66.7

न्यमन्त्रयत चाप्येनां सा चाप्यैच्छद् अनिन्दिता

तौ तत्र सुचिरं कालं वने व्यहरताम् उभौ

रममाणौ यथाकामं यथैकदिवसं तथा

एवं वर्षसहस्राणाम् अतीतं नाभ्यचिन्तयत्

कामक्रोधावजितवान्मुनिर्नित्यं क्षमान्वितः

चिरार्जितस्य तपसः क्षयं स कृतवान् ऋषिः

तपसः संक्षयाद् एव मुनिर्मोहं विवेश सः

मोहाभिभूतः क्रोधात्मा ग्रसन्मूलफलं मुनिः

पादैर्जलरवं कृत्वा अन्तर्द्वीपे कुटीं गतः

मेनका गन्तुकामा वै शुश्राव जलनिस्वनम्

तपसा दीप्तवीर्यो ऽसावाकाशाद् एति याति च

अद्य संज्ञां विजानामि येन केन तपःक्षयम्

हन्त निर्यामि चेत्युक्त्वा ऋतुस्नाता तु मेनका

कामरागाभिभूतस्य मुनेः पार्श्वं जगाम सा

Transliteration

nyamantrayata cāpyenāṃ sā cāpyaicchad aninditā

tau tatra suciraṃ kālaṃ vane vyaharatām ubhau

ramamāṇau yathākāmaṃ yathaikadivasaṃ tathā

evaṃ varṣasahasrāṇām atītaṃ nābhyacintayat

kāmakrodhāvajitavānmunirnityaṃ kṣamānvitaḥ

cirārjitasya tapasaḥ kṣayaṃ sa kṛtavān ṛṣiḥ

tapasaḥ saṃkṣayād eva munirmohaṃ viveśa saḥ

mohābhibhūtaḥ krodhātmā grasanmūlaphalaṃ muniḥ

pādairjalaravaṃ kṛtvā antardvīpe kuṭīṃ gataḥ

menakā gantukāmā vai śuśrāva jalanisvanam

tapasā dīptavīryo 'sāvākāśād eti yāti ca

adya saṃjñāṃ vijānāmi yena kena tapaḥkṣayam

hanta niryāmi cetyuktvā ṛtusnātā tu menakā

kāmarāgābhibhūtasya muneḥ pārśvaṃ jagāma sā

By System Admin

Translation

Draft in progress