Mahabharat · Adhyaya 66 1.66.7
1.66.7न्यमन्त्रयत चाप्येनां सा चाप्यैच्छद् अनिन्दिता
तौ तत्र सुचिरं कालं वने व्यहरताम् उभौ
रममाणौ यथाकामं यथैकदिवसं तथा
एवं वर्षसहस्राणाम् अतीतं नाभ्यचिन्तयत्
कामक्रोधावजितवान्मुनिर्नित्यं क्षमान्वितः
चिरार्जितस्य तपसः क्षयं स कृतवान् ऋषिः
तपसः संक्षयाद् एव मुनिर्मोहं विवेश सः
मोहाभिभूतः क्रोधात्मा ग्रसन्मूलफलं मुनिः
पादैर्जलरवं कृत्वा अन्तर्द्वीपे कुटीं गतः
मेनका गन्तुकामा वै शुश्राव जलनिस्वनम्
तपसा दीप्तवीर्यो ऽसावाकाशाद् एति याति च
अद्य संज्ञां विजानामि येन केन तपःक्षयम्
हन्त निर्यामि चेत्युक्त्वा ऋतुस्नाता तु मेनका
कामरागाभिभूतस्य मुनेः पार्श्वं जगाम सा
Transliteration
nyamantrayata cāpyenāṃ sā cāpyaicchad aninditā
tau tatra suciraṃ kālaṃ vane vyaharatām ubhau
ramamāṇau yathākāmaṃ yathaikadivasaṃ tathā
evaṃ varṣasahasrāṇām atītaṃ nābhyacintayat
kāmakrodhāvajitavānmunirnityaṃ kṣamānvitaḥ
cirārjitasya tapasaḥ kṣayaṃ sa kṛtavān ṛṣiḥ
tapasaḥ saṃkṣayād eva munirmohaṃ viveśa saḥ
mohābhibhūtaḥ krodhātmā grasanmūlaphalaṃ muniḥ
pādairjalaravaṃ kṛtvā antardvīpe kuṭīṃ gataḥ
menakā gantukāmā vai śuśrāva jalanisvanam
tapasā dīptavīryo 'sāvākāśād eti yāti ca
adya saṃjñāṃ vijānāmi yena kena tapaḥkṣayam
hanta niryāmi cetyuktvā ṛtusnātā tu menakā
kāmarāgābhibhūtasya muneḥ pārśvaṃ jagāma sā
By System Admin
Translation
Draft in progress