Mahabharat · Adhyaya 197 1.197.29
1.197.29उक्तम् एतन्मया राजन्पुरा गुणवतस्तव
दुर्योधनापराधेन प्रजेयं विनशिष्यति
धृतराष्ट्रः
अजय्याः पाण्डवा युद्धे हरेण हरिणापि वा
त्रैलोक्येनापि भूपाल किम् उ तैः खलु मानवैः
दैवानुकूलाः कौन्तेया दैवं तेषां परायणम्
प्रत्यक्षम् एतत्सर्वेषां मुक्ता जतुगृहानलात्
जित्वा गन्धर्वराजानं धौम्यं प्राप्य पुरोहितम्
पाञ्चालनगरं प्राप्य हत्वा लक्षम् अमानुषम्
अनम्यं धनुर् आनाम्य शिरोभिः सह भूभृताम्
चैद्यमागधकर्णाद्यैः किं कृतं तत्र भूमिपैः
आरूढमूलाः पार्थाश्च दरिद्रा निर्धना इति
जेतुं शक्या न मन्येथा अजय्याः पाण्डवाः सुरैः
यावत्तिष्ठति लोके ऽस्मिन्कृष्णो यादववंशजः
मुरारिः केशिहन्ता च लीलामानुषविग्रहः
प्रणतार्तिहरो योगी केशवः क्लेशनाशनः
भक्तानुवत्सलो भक्तस्वान्तवेश्मगृही तथा
चतुःसागरपर्यन्तां केवलं पृथिवीं न हि
धर्मात्मजो महाराज तावत्त्रैलोक्यम् अर्हति
अलं कर्णानया बुद्ध्या नोत्साहय सुयोधनम्
शकुने गच्छ मा गाधं निरयं कौरवैः सह
पाण्डवाश्च वयं सर्वे भूमिपालाः सबान्धवाः
वृष्ण्यन्धकपुरोगाश्च यादवाः सहकेशवाः
सर्वे सम्भूय जीवाम सपुत्रपशुबान्धवाः
बोधयध्वं तथा यूयं तथैव शरदां शतम्
मा पुत्रवशगो भूप तव पुत्रः सुदुर्मतिः
आनीय पाण्डवान्साधून्पुत्रांश्च सह सर्वशः
अभेदेन निरीक्षस्व न भेदं चक्षुषोः कुरु
मनसा स्नेहपूर्णेन निर्भेदो नखमांसवत्
पार्थिवार्थे प्रियं ब्रूहि नाप्रियं सूतनन्दन
पुत्र त्वं च न मे ब्रूहि पार्थानाम् अहितं क्वचित्
दुर्योधनम् असन्मार्गान्निवर्तय महामते
Transliteration
uktam etanmayā rājanpurā guṇavatastava
duryodhanāparādhena prajeyaṃ vinaśiṣyati
dhṛtarāṣṭraḥ
ajayyāḥ pāṇḍavā yuddhe hareṇa hariṇāpi vā
trailokyenāpi bhūpāla kim u taiḥ khalu mānavaiḥ
daivānukūlāḥ kaunteyā daivaṃ teṣāṃ parāyaṇam
pratyakṣam etatsarveṣāṃ muktā jatugṛhānalāt
jitvā gandharvarājānaṃ dhaumyaṃ prāpya purohitam
pāñcālanagaraṃ prāpya hatvā lakṣam amānuṣam
anamyaṃ dhanur ānāmya śirobhiḥ saha bhūbhṛtām
caidyamāgadhakarṇādyaiḥ kiṃ kṛtaṃ tatra bhūmipaiḥ
ārūḍhamūlāḥ pārthāśca daridrā nirdhanā iti
jetuṃ śakyā na manyethā ajayyāḥ pāṇḍavāḥ suraiḥ
yāvattiṣṭhati loke 'sminkṛṣṇo yādavavaṃśajaḥ
murāriḥ keśihantā ca līlāmānuṣavigrahaḥ
praṇatārtiharo yogī keśavaḥ kleśanāśanaḥ
bhaktānuvatsalo bhaktasvāntaveśmagṛhī tathā
catuḥsāgaraparyantāṃ kevalaṃ pṛthivīṃ na hi
dharmātmajo mahārāja tāvattrailokyam arhati
alaṃ karṇānayā buddhyā notsāhaya suyodhanam
śakune gaccha mā gādhaṃ nirayaṃ kauravaiḥ saha
pāṇḍavāśca vayaṃ sarve bhūmipālāḥ sabāndhavāḥ
vṛṣṇyandhakapurogāśca yādavāḥ sahakeśavāḥ
sarve sambhūya jīvāma saputrapaśubāndhavāḥ
bodhayadhvaṃ tathā yūyaṃ tathaiva śaradāṃ śatam
mā putravaśago bhūpa tava putraḥ sudurmatiḥ
ānīya pāṇḍavānsādhūnputrāṃśca saha sarvaśaḥ
abhedena nirīkṣasva na bhedaṃ cakṣuṣoḥ kuru
manasā snehapūrṇena nirbhedo nakhamāṃsavat
pārthivārthe priyaṃ brūhi nāpriyaṃ sūtanandana
putra tvaṃ ca na me brūhi pārthānām ahitaṃ kvacit
duryodhanam asanmārgānnivartaya mahāmate
By System Admin
Translation
Draft in progress