20 shlokas
- 1
अर्जुन उवाच
उक्तं युधिष्ठिरेणैव यावद्वाच्यं जनार्दन
तव वाक्यं तु मे श्रुत्वा प्रतिभाति परंतप
arjuna uvāca
uktaṃ yudhiṣṭhireṇaiva yāvadvācyaṃ janārdana
tava vākyaṃ tu me śrutvā pratibhāti paraṃtapa
- 2
नैव प्रशमम् अत्र त्वं मन्यसे सुकरं प्रभो
लोभाद्वा धृतराष्ट्रस्य दैन्याद्वा समुपस्थितात्
naiva praśamam atra tvaṃ manyase sukaraṃ prabho
lobhādvā dhṛtarāṣṭrasya dainyādvā samupasthitāt
- 3
अफलं मन्यसे चापि पुरुषस्य पराक्रमम्
न चान्तरेण कर्माणि पौरुषेण फलोदयः
aphalaṃ manyase cāpi puruṣasya parākramam
na cāntareṇa karmāṇi pauruṣeṇa phalodayaḥ
- 4
तद् इदं भाषितं वाक्यं तथा च न तथैव च
न चैतद् एवं द्रष्टव्यम् असाध्यम् इति किंचन
tad idaṃ bhāṣitaṃ vākyaṃ tathā ca na tathaiva ca
na caitad evaṃ draṣṭavyam asādhyam iti kiṃcana
- 5
किं चैतन्मन्यसे कृच्छ्रम् अस्माकं पापम् आदितः
कुर्वन्ति तेषां कर्माणि येषां नास्ति फलोदयः
kiṃ caitanmanyase kṛcchram asmākaṃ pāpam āditaḥ
kurvanti teṣāṃ karmāṇi yeṣāṃ nāsti phalodayaḥ
- 6
संपाद्यमानं सम्यक्च स्यात्कर्म सफलं प्रभो
स तथा कृष्ण वर्तस्व यथा शर्म भवेत्परैः
saṃpādyamānaṃ samyakca syātkarma saphalaṃ prabho
sa tathā kṛṣṇa vartasva yathā śarma bhavetparaiḥ
- 7
पाण्डवानां कुरूणां च भवान्परमकः सुहृत्
सुराणाम् असुराणां च यथा वीर प्रजापतिः
pāṇḍavānāṃ kurūṇāṃ ca bhavānparamakaḥ suhṛt
surāṇām asurāṇāṃ ca yathā vīra prajāpatiḥ
- 8
कुरूणां पाण्डवानां च प्रतिपत्स्व निरामयम्
अस्मद्धितम् अनुष्ठातुं न मन्ये तव दुष्करम्
kurūṇāṃ pāṇḍavānāṃ ca pratipatsva nirāmayam
asmaddhitam anuṣṭhātuṃ na manye tava duṣkaram
- 9
एवं चेत्कार्यताम् एति कार्यं तव जनार्दन
गमनाद् एवम् एव त्वं करिष्यसि न संशयः
evaṃ cetkāryatām eti kāryaṃ tava janārdana
gamanād evam eva tvaṃ kariṣyasi na saṃśayaḥ
- 10
चिकीर्षितम् अथान्यत्ते तस्मिन्वीर दुरात्मनि
भविष्यति तथा सर्वं यथा तव चिकीर्षितम्
cikīrṣitam athānyatte tasminvīra durātmani
bhaviṣyati tathā sarvaṃ yathā tava cikīrṣitam
- 11
शर्म तैः सह वा नो ऽस्तु तव वा यच्चिकीर्षितम्
विचार्यमाणो यः कामस्तव कृष्ण स नो गुरुः
śarma taiḥ saha vā no 'stu tava vā yaccikīrṣitam
vicāryamāṇo yaḥ kāmastava kṛṣṇa sa no guruḥ
- 12
न स नार्हति दुष्टात्मा वधं ससुतबान्धवः
येन धर्मसुते दृष्ट्वा न सा श्रीर् उपमर्षिता
na sa nārhati duṣṭātmā vadhaṃ sasutabāndhavaḥ
yena dharmasute dṛṣṭvā na sā śrīr upamarṣitā
- 13
यच्चाप्यपश्यतोपायं धर्मिष्ठं मधुसूदन
उपायेन नृशंसेन हृता दुर्द्यूतदेविना
yaccāpyapaśyatopāyaṃ dharmiṣṭhaṃ madhusūdana
upāyena nṛśaṃsena hṛtā durdyūtadevinā
- 14
कथं हि पुरुषो जातः क्षत्रियेषु धनुर्धरः
समाहूतो निवर्तेत प्राणत्यागे ऽप्युपस्थिते
kathaṃ hi puruṣo jātaḥ kṣatriyeṣu dhanurdharaḥ
samāhūto nivarteta prāṇatyāge 'pyupasthite
- 15
अधर्मेण जितान्दृष्ट्वा वने प्रव्रजितांस्तथा
वध्यतां मम वार्ष्णेय निर्गतो ऽसौ सुयोधनः
adharmeṇa jitāndṛṣṭvā vane pravrajitāṃstathā
vadhyatāṃ mama vārṣṇeya nirgato 'sau suyodhanaḥ
- 16
न चैतद् अद्भुतं कृष्ण मित्रार्थे यच्चिकीर्षसि
क्रिया कथं नु मुख्या स्यान्मृदुना वेतरेण वा
na caitad adbhutaṃ kṛṣṇa mitrārthe yaccikīrṣasi
kriyā kathaṃ nu mukhyā syānmṛdunā vetareṇa vā
- 17
अथवा मन्यसे ज्यायान्वधस्तेषाम् अनन्तरम्
तद् एव क्रियताम् आशु न विचार्यम् अतस्त्वया
athavā manyase jyāyānvadhasteṣām anantaram
tad eva kriyatām āśu na vicāryam atastvayā
- 18
जानासि हि यथा तेन द्रौपदी पापबुद्धिना
परिक्लिष्टा सभामध्ये तच्च तस्यापि मर्षितम्
jānāsi hi yathā tena draupadī pāpabuddhinā
parikliṣṭā sabhāmadhye tacca tasyāpi marṣitam
- 19
स नाम सम्यग्वर्तेत पाण्डवेष्विति माधव
न मे संजायते बुद्धिर्बीजम् उप्तम् इवोषरे
sa nāma samyagvarteta pāṇḍaveṣviti mādhava
na me saṃjāyate buddhirbījam uptam ivoṣare
- 20
तस्माद्यन्मन्यसे युक्तं पाण्डवानां च यद्धितम्
तद् आशु कुरु वार्ष्णेय यन्नः कार्यम् अनन्तरम्
tasmādyanmanyase yuktaṃ pāṇḍavānāṃ ca yaddhitam
tad āśu kuru vārṣṇeya yannaḥ kāryam anantaram

