14 shlokas
- 1
धृतराष्ट्र उवाच
भूयो मे पुण्डरीकाक्षं संजयाचक्ष्व पृच्छते
नामकर्मार्थवित्तात प्राप्नुयां पुरुषोत्तमम्
dhṛtarāṣṭra uvāca
bhūyo me puṇḍarīkākṣaṃ saṃjayācakṣva pṛcchate
nāmakarmārthavittāta prāpnuyāṃ puruṣottamam
- 2
संजय उवाच
श्रुतं मे तस्य देवस्य नामनिर्वचनं शुभम्
यावत्तत्राभिजाने ऽहम् अप्रमेयो हि केशवः
saṃjaya uvāca
śrutaṃ me tasya devasya nāmanirvacanaṃ śubham
yāvattatrābhijāne 'ham aprameyo hi keśavaḥ
- 3
वसनात्सर्वभूतानां वसुत्वाद्देवयोनितः
वासुदेवस्ततो वेद्यो वृषत्वाद्वृष्णिर् उच्यते
vasanātsarvabhūtānāṃ vasutvāddevayonitaḥ
vāsudevastato vedyo vṛṣatvādvṛṣṇir ucyate
- 4
मौनाद्ध्यानाच्च योगाच्च विद्धि भारत माधवम्
सर्वतत्त्वलयाच्चैव मधुहा मधुसूदनः
maunāddhyānācca yogācca viddhi bhārata mādhavam
sarvatattvalayāccaiva madhuhā madhusūdanaḥ
- 5
कृषिर्भूवाचकः शब्दो णश्च निर्वृतिवाचकः
कृष्णस्तद्भावयोगाच्च कृष्णो भवति शाश्वतः
kṛṣirbhūvācakaḥ śabdo ṇaśca nirvṛtivācakaḥ
kṛṣṇastadbhāvayogācca kṛṣṇo bhavati śāśvataḥ
- 6
पुण्डरीकं परं धाम नित्यम् अक्षयम् अक्षरम्
तद्भावात्पुण्डरीकाक्षो दस्युत्रासाज्जनार्दनः
puṇḍarīkaṃ paraṃ dhāma nityam akṣayam akṣaram
tadbhāvātpuṇḍarīkākṣo dasyutrāsājjanārdanaḥ
- 7
यतः सत्त्वं न च्यवते यच्च सत्त्वान्न हीयते
सत्त्वतः सात्वतस्तस्माद् आर्षभाद्वृषभेक्षणः
yataḥ sattvaṃ na cyavate yacca sattvānna hīyate
sattvataḥ sātvatastasmād ārṣabhādvṛṣabhekṣaṇaḥ
- 8
न जायते जनित्र्यां यद् अजस्तस्माद् अनीकजित्
देवानां स्वप्रकाशत्वाद्दमाद्दामोदरं विदुः
na jāyate janitryāṃ yad ajastasmād anīkajit
devānāṃ svaprakāśatvāddamāddāmodaraṃ viduḥ
- 9
हर्षात्सौख्यात्सुखैश्वर्याद्धृषीकेशत्वम् अश्नुते
बाहुभ्यां रोदसी बिभ्रन्महाबाहुर् इति स्मृतः
harṣātsaukhyātsukhaiśvaryāddhṛṣīkeśatvam aśnute
bāhubhyāṃ rodasī bibhranmahābāhur iti smṛtaḥ
- 10
अधो न क्षीयते जातु यस्मात्तस्माद् अधोक्षजः
नराणाम् अयनाच्चापि तेन नारायणः स्मृतः
पूरणात्सदनाच्चैव ततो ऽसौ पुरुषोत्तमः
adho na kṣīyate jātu yasmāttasmād adhokṣajaḥ
narāṇām ayanāccāpi tena nārāyaṇaḥ smṛtaḥ
pūraṇātsadanāccaiva tato 'sau puruṣottamaḥ
- 11
असतश्च सतश्चैव सर्वस्य प्रभवाप्ययात्
सर्वस्य च सदा ज्ञानात्सर्वम् एनं प्रचक्षते
asataśca sataścaiva sarvasya prabhavāpyayāt
sarvasya ca sadā jñānātsarvam enaṃ pracakṣate
- 12
सत्ये प्रतिष्ठितः कृष्णः सत्यम् अत्र प्रतिष्ठितम्
सत्यात्सत्यं च गोविन्दस्तस्मात्सत्यो ऽपि नामतः
satye pratiṣṭhitaḥ kṛṣṇaḥ satyam atra pratiṣṭhitam
satyātsatyaṃ ca govindastasmātsatyo 'pi nāmataḥ
- 13
विष्णुर्विक्रमणाद् एव जयनाज्जिष्णुर् उच्यते
शाश्वतत्वाद् अनन्तश्च गोविन्दो वेदनाद्गवाम्
viṣṇurvikramaṇād eva jayanājjiṣṇur ucyate
śāśvatatvād anantaśca govindo vedanādgavām
- 14
अतत्त्वं कुरुते तत्त्वं तेन मोहयते प्रजाः
एवंविधो धर्मनित्यो भगवान्मुनिभिः सह
आगन्ता हि महाबाहुर् आनृशंस्यार्थम् अच्युतः
atattvaṃ kurute tattvaṃ tena mohayate prajāḥ
evaṃvidho dharmanityo bhagavānmunibhiḥ saha
āgantā hi mahābāhur ānṛśaṃsyārtham acyutaḥ

