26 shlokas
- 1
वैशंपायन उवाच
ततः सूर्यान्निश्चरितां कर्णः शुश्राव भारतीम्
दुरत्ययां प्रणयिनीं पितृवद्भास्करेरिताम्
vaiśaṃpāyana uvāca
tataḥ sūryānniścaritāṃ karṇaḥ śuśrāva bhāratīm
duratyayāṃ praṇayinīṃ pitṛvadbhāskareritām
- 2
सत्यम् आह पृथा वाक्यं कर्ण मातृवचः कुरु
श्रेयस्ते स्यान्नरव्याघ्र सर्वम् आचरतस्तथा
satyam āha pṛthā vākyaṃ karṇa mātṛvacaḥ kuru
śreyaste syānnaravyāghra sarvam ācaratastathā
- 3
एवम् उक्तस्य मात्रा च स्वयं पित्रा च भानुना
चचाल नैव कर्णस्य मतिः सत्यधृतेस्तदा
evam uktasya mātrā ca svayaṃ pitrā ca bhānunā
cacāla naiva karṇasya matiḥ satyadhṛtestadā
- 4
कर्ण उवाच
न ते न श्रद्दधे वाक्यं क्षत्रिये भाषितं त्वया
धर्मद्वारं ममैतत्स्यान्नियोगकरणं तव
karṇa uvāca
na te na śraddadhe vākyaṃ kṣatriye bhāṣitaṃ tvayā
dharmadvāraṃ mamaitatsyānniyogakaraṇaṃ tava
- 5
अकरोन्मयि यत्पापं भवती सुमहात्ययम्
अवकीर्णो ऽस्मि ते तेन तद्यशःकीर्तिनाशनम्
akaronmayi yatpāpaṃ bhavatī sumahātyayam
avakīrṇo 'smi te tena tadyaśaḥkīrtināśanam
- 6
अहं च क्षत्रियो जातो न प्राप्तः क्षत्रसत्क्रियाम्
त्वत्कृते किं नु पापीयः शत्रुः कुर्यान्ममाहितम्
ahaṃ ca kṣatriyo jāto na prāptaḥ kṣatrasatkriyām
tvatkṛte kiṃ nu pāpīyaḥ śatruḥ kuryānmamāhitam
- 7
क्रियाकाले त्वनुक्रोशम् अकृत्वा त्वम् इमं मम
हीनसंस्कारसमयम् अद्य मां समचूचुदः
kriyākāle tvanukrośam akṛtvā tvam imaṃ mama
hīnasaṃskārasamayam adya māṃ samacūcudaḥ
- 8
न वै मम हितं पूर्वं मातृवच्चेष्टितं त्वया
सा मां संबोधयस्यद्य केवलात्महितैषिणी
na vai mama hitaṃ pūrvaṃ mātṛvacceṣṭitaṃ tvayā
sā māṃ saṃbodhayasyadya kevalātmahitaiṣiṇī
- 9
कृष्णेन सहितात्को वै न व्यथेत धनंजयात्
को ऽद्य भीतं न मां विद्यात्पार्थानां समितिं गतम्
kṛṣṇena sahitātko vai na vyatheta dhanaṃjayāt
ko 'dya bhītaṃ na māṃ vidyātpārthānāṃ samitiṃ gatam
- 10
अभ्राता विदितः पूर्वं युद्धकाले प्रकाशितः
पाण्डवान्यदि गच्छामि किं मां क्षत्रं वदिष्यति
abhrātā viditaḥ pūrvaṃ yuddhakāle prakāśitaḥ
pāṇḍavānyadi gacchāmi kiṃ māṃ kṣatraṃ vadiṣyati
- 11
सर्वकामैः संविभक्तः पूजितश्च सदा भृशम्
अहं वै धार्तराष्ट्राणां कुर्यां तद् अफलं कथम्
sarvakāmaiḥ saṃvibhaktaḥ pūjitaśca sadā bhṛśam
ahaṃ vai dhārtarāṣṭrāṇāṃ kuryāṃ tad aphalaṃ katham
- 12
उपनह्य परैर्वैरं ये मां नित्यम् उपासते
नमस्कुर्वन्ति च सदा वसवो वासवं यथा
upanahya parairvairaṃ ye māṃ nityam upāsate
namaskurvanti ca sadā vasavo vāsavaṃ yathā
- 13
मम प्राणेन ये शत्रूञ्शक्ताः प्रतिसमासितुम्
मन्यन्ते ऽद्य कथं तेषाम् अहं भिन्द्यां मनोरथम्
mama prāṇena ye śatrūñśaktāḥ pratisamāsitum
manyante 'dya kathaṃ teṣām ahaṃ bhindyāṃ manoratham
- 14
मया प्लवेन संग्रामं तितीर्षन्ति दुरत्ययम्
अपारे पारकामा ये त्यजेयं तान् अहं कथम्
mayā plavena saṃgrāmaṃ titīrṣanti duratyayam
apāre pārakāmā ye tyajeyaṃ tān ahaṃ katham
- 15
अयं हि कालः सम्प्राप्तो धार्तराष्ट्रोपजीविनाम्
निर्वेष्टव्यं मया तत्र प्राणान् अपरिरक्षता
ayaṃ hi kālaḥ samprāpto dhārtarāṣṭropajīvinām
nirveṣṭavyaṃ mayā tatra prāṇān aparirakṣatā
- 16
कृतार्थाः सुभृता ये हि कृत्यकाल उपस्थिते
अनवेक्ष्य कृतं पापा विकुर्वन्त्यनवस्थिताः
kṛtārthāḥ subhṛtā ye hi kṛtyakāla upasthite
anavekṣya kṛtaṃ pāpā vikurvantyanavasthitāḥ
- 17
राजकिल्बिषिणां तेषां भर्तृपिण्डापहारिणाम्
नैवायं न परो लोको विद्यते पापकर्मणाम्
rājakilbiṣiṇāṃ teṣāṃ bhartṛpiṇḍāpahāriṇām
naivāyaṃ na paro loko vidyate pāpakarmaṇām
- 18
धृतराष्ट्रस्य पुत्राणाम् अर्थे योत्स्यामि ते सुतैः
बलं च शक्तिं चास्थाय न वै त्वय्यनृतं वदे
dhṛtarāṣṭrasya putrāṇām arthe yotsyāmi te sutaiḥ
balaṃ ca śaktiṃ cāsthāya na vai tvayyanṛtaṃ vade
- 19
आनृशंस्यम् अथो वृत्तं रक्षन्सत्पुरुषोचितम्
अतो ऽर्थकरम् अप्येतन्न करोम्यद्य ते वचः
ānṛśaṃsyam atho vṛttaṃ rakṣansatpuruṣocitam
ato 'rthakaram apyetanna karomyadya te vacaḥ
- 20
न तु ते ऽयं समारम्भो मयि मोघो भविष्यति
वध्यान्विषह्यान्संग्रामे न हनिष्यामि ते सुतान्
युधिष्ठिरं च भीमं च यमौ चैवार्जुनाद् ऋते
na tu te 'yaṃ samārambho mayi mogho bhaviṣyati
vadhyānviṣahyānsaṃgrāme na haniṣyāmi te sutān
yudhiṣṭhiraṃ ca bhīmaṃ ca yamau caivārjunād ṛte
- 21
अर्जुनेन समं युद्धं मम यौधिष्ठिरे बले
अर्जुनं हि निहत्याजौ सम्प्राप्तं स्यात्फलं मया
यशसा चापि युज्येयं निहतः सव्यसाचिना
arjunena samaṃ yuddhaṃ mama yaudhiṣṭhire bale
arjunaṃ hi nihatyājau samprāptaṃ syātphalaṃ mayā
yaśasā cāpi yujyeyaṃ nihataḥ savyasācinā
- 22
न ते जातु नशिष्यन्ति पुत्राः पञ्च यशस्विनि
निरर्जुनाः सकर्णा वा सार्जुना वा हते मयि
na te jātu naśiṣyanti putrāḥ pañca yaśasvini
nirarjunāḥ sakarṇā vā sārjunā vā hate mayi
- 23
वैशंपायन उवाच
इति कर्णवचः श्रुत्वा कुन्ती दुःखात्प्रवेपती
उवाच पुत्रम् आश्लिष्य कर्णं धैर्याद् अकम्पितम्
vaiśaṃpāyana uvāca
iti karṇavacaḥ śrutvā kuntī duḥkhātpravepatī
uvāca putram āśliṣya karṇaṃ dhairyād akampitam
- 24
एवं वै भाव्यम् एतेन क्षयं यास्यन्ति कौरवाः
यथा त्वं भाषसे कर्ण दैवं तु बलवत्तरम्
evaṃ vai bhāvyam etena kṣayaṃ yāsyanti kauravāḥ
yathā tvaṃ bhāṣase karṇa daivaṃ tu balavattaram
- 25
त्वया चतुर्णां भ्रातॄणाम् अभयं शत्रुकर्शन
दत्तं तत्प्रतिजानीहि संगरप्रतिमोचनम्
tvayā caturṇāṃ bhrātṝṇām abhayaṃ śatrukarśana
dattaṃ tatpratijānīhi saṃgarapratimocanam
- 26
अनामयं स्वस्ति चेति पृथाथो कर्णम् अब्रवीत्
तां कर्णो ऽभ्यवदत्प्रीतस्ततस्तौ जग्मतुः पृथक्
anāmayaṃ svasti ceti pṛthātho karṇam abravīt
tāṃ karṇo 'bhyavadatprītastatastau jagmatuḥ pṛthak

