19 shlokas
- 1
नारद उवाच
एवम् उक्तस्तदा तेन विश्वामित्रेण धीमता
नास्ते न शेते नाहारं कुरुते गालवस्तदा
nārada uvāca
evam uktastadā tena viśvāmitreṇa dhīmatā
nāste na śete nāhāraṃ kurute gālavastadā
- 2
त्वगस्थिभूतो हरिणश्चिन्ताशोकपरायणः
शोचमानो ऽतिमात्रं स दह्यमानश्च मन्युना
tvagasthibhūto hariṇaścintāśokaparāyaṇaḥ
śocamāno 'timātraṃ sa dahyamānaśca manyunā
- 3
कुतः पुष्टानि मित्राणि कुतो ऽर्थाः संचयः कुतः
हयानां चन्द्रशुभ्राणां शतान्यष्टौ कुतो मम
kutaḥ puṣṭāni mitrāṇi kuto 'rthāḥ saṃcayaḥ kutaḥ
hayānāṃ candraśubhrāṇāṃ śatānyaṣṭau kuto mama
- 4
कुतो मे भोजनश्रद्धा सुखश्रद्धा कुतश्च मे
श्रद्धा मे जीवितस्यापि छिन्ना किं जीवितेन मे
kuto me bhojanaśraddhā sukhaśraddhā kutaśca me
śraddhā me jīvitasyāpi chinnā kiṃ jīvitena me
- 5
अहं पारं समुद्रस्य पृथिव्या वा परं परात्
गत्वात्मानं विमुञ्चामि किं फलं जीवितेन मे
ahaṃ pāraṃ samudrasya pṛthivyā vā paraṃ parāt
gatvātmānaṃ vimuñcāmi kiṃ phalaṃ jīvitena me
- 6
अधनस्याकृतार्थस्य त्यक्तस्य विविधैः फलैः
ऋणं धारयमाणस्य कुतः सुखम् अनीहया
adhanasyākṛtārthasya tyaktasya vividhaiḥ phalaiḥ
ṛṇaṃ dhārayamāṇasya kutaḥ sukham anīhayā
- 7
सुहृदां हि धनं भुक्त्वा कृत्वा प्रणयम् ईप्सितम्
प्रतिकर्तुम् अशक्तस्य जीवितान्मरणं वरम्
suhṛdāṃ hi dhanaṃ bhuktvā kṛtvā praṇayam īpsitam
pratikartum aśaktasya jīvitānmaraṇaṃ varam
- 8
प्रतिश्रुत्य करिष्येति कर्तव्यं तद् अकुर्वतः
मिथ्यावचनदग्धस्य इष्टापूर्तं प्रणश्यति
pratiśrutya kariṣyeti kartavyaṃ tad akurvataḥ
mithyāvacanadagdhasya iṣṭāpūrtaṃ praṇaśyati
- 9
न रूपम् अनृतस्यास्ति नानृतस्यास्ति संततिः
नानृतस्याधिपत्यं च कुत एव गतिः शुभा
na rūpam anṛtasyāsti nānṛtasyāsti saṃtatiḥ
nānṛtasyādhipatyaṃ ca kuta eva gatiḥ śubhā
- 10
कुतः कृतघ्नस्य यशः कुतः स्थानं कुतः सुखम्
अश्रद्धेयः कृतघ्नो हि कृतघ्ने नास्ति निष्कृतिः
kutaḥ kṛtaghnasya yaśaḥ kutaḥ sthānaṃ kutaḥ sukham
aśraddheyaḥ kṛtaghno hi kṛtaghne nāsti niṣkṛtiḥ
- 11
न जीवत्यधनः पापः कुतः पापस्य तन्त्रणम्
पापो ध्रुवम् अवाप्नोति विनाशं नाशयन्कृतम्
na jīvatyadhanaḥ pāpaḥ kutaḥ pāpasya tantraṇam
pāpo dhruvam avāpnoti vināśaṃ nāśayankṛtam
- 12
सो ऽहं पापः कृतघ्नश्च कृपणश्चानृतो ऽपि च
गुरोर्यः कृतकार्यः संस्तत्करोमि न भाषितम्
सो ऽहं प्राणान्विमोक्ष्यामि कृत्वा यत्नम् अनुत्तमम्
so 'haṃ pāpaḥ kṛtaghnaśca kṛpaṇaścānṛto 'pi ca
guroryaḥ kṛtakāryaḥ saṃstatkaromi na bhāṣitam
so 'haṃ prāṇānvimokṣyāmi kṛtvā yatnam anuttamam
- 13
अर्थना न मया काचित्कृतपूर्वा दिवौकसाम्
मानयन्ति च मां सर्वे त्रिदशा यज्ञसंस्तरे
arthanā na mayā kācitkṛtapūrvā divaukasām
mānayanti ca māṃ sarve tridaśā yajñasaṃstare
- 14
अहं तु विबुधश्रेष्ठं देवं त्रिभुवनेश्वरम्
विष्णुं गच्छाम्यहं कृष्णं गतिं गतिमतां वरम्
ahaṃ tu vibudhaśreṣṭhaṃ devaṃ tribhuvaneśvaram
viṣṇuṃ gacchāmyahaṃ kṛṣṇaṃ gatiṃ gatimatāṃ varam
- 15
भोगा यस्मात्प्रतिष्ठन्ते व्याप्य सर्वान्सुरासुरान्
प्रयतो द्रष्टुम् इच्छामि महायोगिनम् अव्ययम्
bhogā yasmātpratiṣṭhante vyāpya sarvānsurāsurān
prayato draṣṭum icchāmi mahāyoginam avyayam
- 16
एवम् उक्ते सखा तस्य गरुडो विनतात्मजः
दर्शयामास तं प्राह संहृष्टः प्रियकाम्यया
evam ukte sakhā tasya garuḍo vinatātmajaḥ
darśayāmāsa taṃ prāha saṃhṛṣṭaḥ priyakāmyayā
- 17
सुहृद्भवान्मम मतः सुहृदां च मतः सुहृत्
ईप्सितेनाभिलाषेण योक्तव्यो विभवे सति
suhṛdbhavānmama mataḥ suhṛdāṃ ca mataḥ suhṛt
īpsitenābhilāṣeṇa yoktavyo vibhave sati
- 18
विभवश्चास्ति मे विप्र वासवावरजो द्विज
पूर्वम् उक्तस्त्वदर्थं च कृतः कामश्च तेन मे
vibhavaścāsti me vipra vāsavāvarajo dvija
pūrvam uktastvadarthaṃ ca kṛtaḥ kāmaśca tena me
- 19
स भवान् एतु गच्छाव नयिष्ये त्वां यथासुखम्
देशं पारं पृथिव्या वा गच्छ गालव माचिरम्
sa bhavān etu gacchāva nayiṣye tvāṃ yathāsukham
deśaṃ pāraṃ pṛthivyā vā gaccha gālava māciram

