16 shlokas
- 1
धृतराष्ट्र उवाच
दुर्योधन विजानीहि यत्त्वां वक्ष्यामि पुत्रक
उत्पथं मन्यसे मार्गम् अनभिज्ञ इवाध्वगः
dhṛtarāṣṭra uvāca
duryodhana vijānīhi yattvāṃ vakṣyāmi putraka
utpathaṃ manyase mārgam anabhijña ivādhvagaḥ
- 2
पञ्चानां पाण्डुपुत्राणां यत्तेजः प्रमिमीषसि
पञ्चानाम् इव भूतानां महतां सुमहात्मनाम्
pañcānāṃ pāṇḍuputrāṇāṃ yattejaḥ pramimīṣasi
pañcānām iva bhūtānāṃ mahatāṃ sumahātmanām
- 3
युधिष्ठिरं हि कौन्तेयं परं धर्मम् इहास्थितम्
परां गतिम् असम्प्रेक्ष्य न त्वं वेत्तुम् इहार्हसि
yudhiṣṭhiraṃ hi kaunteyaṃ paraṃ dharmam ihāsthitam
parāṃ gatim asamprekṣya na tvaṃ vettum ihārhasi
- 4
भीमसेनं च कौन्तेयं यस्य नास्ति समो बले
रणान्तकं तर्कयसे महावातम् इव द्रुमः
bhīmasenaṃ ca kaunteyaṃ yasya nāsti samo bale
raṇāntakaṃ tarkayase mahāvātam iva drumaḥ
- 5
सर्वशस्त्रभृतां श्रेष्ठं मेरुं शिखरिणाम् इव
युधि गाण्डीवधन्वानं को नु युध्येत बुद्धिमान्
sarvaśastrabhṛtāṃ śreṣṭhaṃ meruṃ śikhariṇām iva
yudhi gāṇḍīvadhanvānaṃ ko nu yudhyeta buddhimān
- 6
धृष्टद्युम्नश्च पाञ्चाल्यः कम् इवाद्य न शातयेत्
शत्रुमध्ये शरान्मुञ्चन्देवराड् अशनीम् इव
dhṛṣṭadyumnaśca pāñcālyaḥ kam ivādya na śātayet
śatrumadhye śarānmuñcandevarāḍ aśanīm iva
- 7
सात्यकिश्चापि दुर्धर्षः संमतो ऽन्धकवृष्णिषु
ध्वंसयिष्यति ते सेनां पाण्डवेयहिते रतः
sātyakiścāpi durdharṣaḥ saṃmato 'ndhakavṛṣṇiṣu
dhvaṃsayiṣyati te senāṃ pāṇḍaveyahite rataḥ
- 8
यः पुनः प्रतिमानेन त्रींल्लोकान् अतिरिच्यते
तं कृष्णं पुण्डरीकाक्षं को नु युध्येत बुद्धिमान्
yaḥ punaḥ pratimānena trīṃllokān atiricyate
taṃ kṛṣṇaṃ puṇḍarīkākṣaṃ ko nu yudhyeta buddhimān
- 9
एकतो ह्यस्य दाराश्च ज्ञातयश्च सबान्धवाः
आत्मा च पृथिवी चेयम् एकतश्च धनंजयः
ekato hyasya dārāśca jñātayaśca sabāndhavāḥ
ātmā ca pṛthivī ceyam ekataśca dhanaṃjayaḥ
- 10
वासुदेवो ऽपि दुर्धर्षो यतात्मा यत्र पाण्डवः
अविषह्यं पृथिव्यापि तद्बलं यत्र केशवः
vāsudevo 'pi durdharṣo yatātmā yatra pāṇḍavaḥ
aviṣahyaṃ pṛthivyāpi tadbalaṃ yatra keśavaḥ
- 11
तिष्ठ तात सतां वाक्ये सुहृदाम् अर्थवादिनाम्
वृद्धं शांतनवं भीष्मं तितिक्षस्व पितामहम्
tiṣṭha tāta satāṃ vākye suhṛdām arthavādinām
vṛddhaṃ śāṃtanavaṃ bhīṣmaṃ titikṣasva pitāmaham
- 12
मां च ब्रुवाणं शुश्रूष कुरूणाम् अर्थवादिनम्
द्रोणं कृपं विकर्णं च महाराजं च बाह्लिकम्
māṃ ca bruvāṇaṃ śuśrūṣa kurūṇām arthavādinam
droṇaṃ kṛpaṃ vikarṇaṃ ca mahārājaṃ ca bāhlikam
- 13
एते ह्यपि यथैवाहं मन्तुम् अर्हसि तांस्तथा
सर्वे धर्मविदो ह्येते तुल्यस्नेहाश्च भारत
ete hyapi yathaivāhaṃ mantum arhasi tāṃstathā
sarve dharmavido hyete tulyasnehāśca bhārata
- 14
यत्तद्विराटनगरे सह भ्रातृभिर् अग्रतः
उत्सृज्य गाः सुसंत्रस्तं बलं ते समशीर्यत
yattadvirāṭanagare saha bhrātṛbhir agrataḥ
utsṛjya gāḥ susaṃtrastaṃ balaṃ te samaśīryata
- 15
यच्चैव तस्मिन्नगरे श्रूयते महद् अद्भुतम्
एकस्य च बहूनां च पर्याप्तं तन्निदर्शनम्
yaccaiva tasminnagare śrūyate mahad adbhutam
ekasya ca bahūnāṃ ca paryāptaṃ tannidarśanam
- 16
अर्जुनस्तत्तथाकार्षीत्किं पुनः सर्व एव ते
सभ्रातॄन् अभिजानीहि वृत्त्या च प्रतिपादय
arjunastattathākārṣītkiṃ punaḥ sarva eva te
sabhrātṝn abhijānīhi vṛttyā ca pratipādaya

