15 shlokas
- 1
शल्य उवाच
अथैनां रूपिणीं साध्वीम् उपातिष्ठद् उपश्रुतिः
तां वयोरूपसम्पन्नां दृष्ट्वा देवीम् उपस्थिताम्
śalya uvāca
athaināṃ rūpiṇīṃ sādhvīm upātiṣṭhad upaśrutiḥ
tāṃ vayorūpasampannāṃ dṛṣṭvā devīm upasthitām
- 2
इन्द्राणी सम्प्रहृष्टा सा सम्पूज्यैनाम् अपृच्छत
इच्छामि त्वाम् अहं ज्ञातुं का त्वं ब्रूहि वरानने
indrāṇī samprahṛṣṭā sā sampūjyainām apṛcchata
icchāmi tvām ahaṃ jñātuṃ kā tvaṃ brūhi varānane
- 3
उपश्रुतिर् उवाच
उपश्रुतिर् अहं देवि तवान्तिकम् उपागता
दर्शनं चैव सम्प्राप्ता तव सत्येन तोषिता
upaśrutir uvāca
upaśrutir ahaṃ devi tavāntikam upāgatā
darśanaṃ caiva samprāptā tava satyena toṣitā
- 4
पतिव्रतासि युक्ता च यमेन नियमेन च
दर्शयिष्यामि ते शक्रं देवं वृत्रनिषूदनम्
क्षिप्रम् अन्वेहि भद्रं ते द्रक्ष्यसे सुरसत्तमम्
pativratāsi yuktā ca yamena niyamena ca
darśayiṣyāmi te śakraṃ devaṃ vṛtraniṣūdanam
kṣipram anvehi bhadraṃ te drakṣyase surasattamam
- 5
शल्य उवाच
ततस्तां प्रस्थितां देवीम् इन्द्राणी सा समन्वगात्
देवारण्यान्यतिक्रम्य पर्वतांश्च बहूंस्ततः
हिमवन्तम् अतिक्रम्य उत्तरं पार्श्वम् आगमत्
śalya uvāca
tatastāṃ prasthitāṃ devīm indrāṇī sā samanvagāt
devāraṇyānyatikramya parvatāṃśca bahūṃstataḥ
himavantam atikramya uttaraṃ pārśvam āgamat
- 6
समुद्रं च समासाद्य बहुयोजनविस्तृतम्
आससाद महाद्वीपं नानाद्रुमलतावृतम्
samudraṃ ca samāsādya bahuyojanavistṛtam
āsasāda mahādvīpaṃ nānādrumalatāvṛtam
- 7
तत्रापश्यत्सरो दिव्यं नानाशकुनिभिर्वृतम्
शतयोजनविस्तीर्णं तावद् एवायतं शुभम्
tatrāpaśyatsaro divyaṃ nānāśakunibhirvṛtam
śatayojanavistīrṇaṃ tāvad evāyataṃ śubham
- 8
तत्र दिव्यानि पद्मानि पञ्चवर्णानि भारत
षट्पदैर् उपगीतानि प्रफुल्लानि सहस्रशः
tatra divyāni padmāni pañcavarṇāni bhārata
ṣaṭpadair upagītāni praphullāni sahasraśaḥ
- 9
पद्मस्य भित्त्वा नालं च विवेश सहिता तया
बिसतन्तुप्रविष्टं च तत्रापश्यच्छतक्रतुम्
padmasya bhittvā nālaṃ ca viveśa sahitā tayā
bisatantupraviṣṭaṃ ca tatrāpaśyacchatakratum
- 10
तं दृष्ट्वा च सुसूक्ष्मेण रूपेणावस्थितं प्रभुम्
सूक्ष्मरूपधरा देवी बभूवोपश्रुतिश्च सा
taṃ dṛṣṭvā ca susūkṣmeṇa rūpeṇāvasthitaṃ prabhum
sūkṣmarūpadharā devī babhūvopaśrutiśca sā
- 11
इन्द्रं तुष्टाव चेन्द्राणी विश्रुतैः पूर्वकर्मभिः
स्तूयमानस्ततो देवः शचीम् आह पुरंदरः
indraṃ tuṣṭāva cendrāṇī viśrutaiḥ pūrvakarmabhiḥ
stūyamānastato devaḥ śacīm āha puraṃdaraḥ
- 12
किमर्थम् असि सम्प्राप्ता विज्ञातश्च कथं त्वहम्
ततः सा कथयामास नहुषस्य विचेष्टितम्
kimartham asi samprāptā vijñātaśca kathaṃ tvaham
tataḥ sā kathayāmāsa nahuṣasya viceṣṭitam
- 13
इन्द्रत्वं त्रिषु लोकेषु प्राप्य वीर्यमदान्वितः
दर्पाविष्टश्च दुष्टात्मा माम् उवाच शतक्रतो
उपतिष्ठ माम् इति क्रूरः कालं च कृतवान्मम
indratvaṃ triṣu lokeṣu prāpya vīryamadānvitaḥ
darpāviṣṭaśca duṣṭātmā mām uvāca śatakrato
upatiṣṭha mām iti krūraḥ kālaṃ ca kṛtavānmama
- 14
यदि न त्रास्यसि विभो करिष्यति स मां वशे
एतेन चाहं संतप्ता प्राप्ता शक्र तवान्तिकम्
जहि रौद्रं महाबाहो नहुषं पापनिश्चयम्
yadi na trāsyasi vibho kariṣyati sa māṃ vaśe
etena cāhaṃ saṃtaptā prāptā śakra tavāntikam
jahi raudraṃ mahābāho nahuṣaṃ pāpaniścayam
- 15
प्रकाशयस्व चात्मानं दैत्यदानवसूदन
तेजः समाप्नुहि विभो देवराज्यं प्रशाधि च
prakāśayasva cātmānaṃ daityadānavasūdana
tejaḥ samāpnuhi vibho devarājyaṃ praśādhi ca

