20 shlokas
- 1
नारद उवाच
यदारोग्यकरं पुंसां यदनन्तफलप्रदम्
यच्छान्तये च मर्त्यानां वद नन्दीश तद्व्रतम्
nārada uvāca
yadārogyakaraṃ puṃsāṃ yadanantaphalapradam
yacchāntaye ca martyānāṃ vada nandīśa tadvratam
- 2
नन्दिकेश्वर उवाच
यत्तद्विश्वात्मनो धाम परं ब्रह्म सनातनम्
सूर्याग्निचन्द्ररूपेण तत्त्रिधा जगति स्थितम्
nandikeśvara uvāca
yattadviśvātmano dhāma paraṃ brahma sanātanam
sūryāgnicandrarūpeṇa tattridhā jagati sthitam
- 3
तदाराध्य पुमान्विप्र प्राप्नोति कुशलं सदा
तस्मादादित्यवारेण सदा नक्ताशनो भवेत्
tadārādhya pumānvipra prāpnoti kuśalaṃ sadā
tasmādādityavāreṇa sadā naktāśano bhavet
- 4
यदा हस्तेन संयुक्तमादित्यस्य च वासरम्
तदा शनिदिने कुर्याद् एकभ?? विमत्सरः
yadā hastena saṃyuktamādityasya ca vāsaram
tadā śanidine kuryād ekabha?? vimatsaraḥ
- 5
नक्तमादित्यवारेण भोजयित्वा द्विजोत्तमान्
पत्त्रैर्द्वादशसंयुक्तं रक्तचन्दनपङ्कजम्
naktamādityavāreṇa bhojayitvā dvijottamān
pattrairdvādaśasaṃyuktaṃ raktacandanapaṅkajam
- 6
विलिख्य विन्यसेत्सूर्यं नमस्कारेण पूर्वतः
दिवाकरं तथाग्नेये विवस्वन्तमतः परम्
vilikhya vinyasetsūryaṃ namaskāreṇa pūrvataḥ
divākaraṃ tathāgneye vivasvantamataḥ param
- 7
भगं तु नैरृते देवं वरुणं पश्चिमे दले
महेन्द्रमनिले तद्वदादित्यं च तथोत्तरे
bhagaṃ tu nairṛte devaṃ varuṇaṃ paścime dale
mahendramanile tadvadādityaṃ ca tathottare
- 8
शान्तमीशानभागे तु नमस्कारेण विन्यसेत्
कर्णिकापूर्वपत्त्रे तु सूर्यस्य तुरगान्न्यसेत्
śāntamīśānabhāge tu namaskāreṇa vinyaset
karṇikāpūrvapattre tu sūryasya turagānnyaset
- 9
दक्षिणे ऽर्यमनामानं मार्तण्डं पश्चिमे दले
उत्तरे तु रविं देवं कर्णिकायां च भास्करम्
dakṣiṇe 'ryamanāmānaṃ mārtaṇḍaṃ paścime dale
uttare tu raviṃ devaṃ karṇikāyāṃ ca bhāskaram
- 10
रक्तपुष्पोदकेनार्घ्यं सतिलारुणचन्दनम्
तस्मिन्पद्मे ततो दद्यादिमं मन्त्रमुदीरयेत्
raktapuṣpodakenārghyaṃ satilāruṇacandanam
tasminpadme tato dadyādimaṃ mantramudīrayet
- 11
कालात्मा सर्वभूतात्मा वेदात्मा विश्वतोमुखः
यस्मादग्नीन्द्ररूपस्त्वमतः पाहि दिवाकर
kālātmā sarvabhūtātmā vedātmā viśvatomukhaḥ
yasmādagnīndrarūpastvamataḥ pāhi divākara
- 12
अग्निम् ईडे नमस्तुभ्यम् इषेत्वोर्जे च भास्कर
अग्न आयाहि वरद नमस्ते ज्योतिषां पते
agnim īḍe namastubhyam iṣetvorje ca bhāskara
agna āyāhi varada namaste jyotiṣāṃ pate
- 13
अर्घ्यं दत्त्वा विसृजाथ निशि तैलविवर्जितम्
भुञ्जीत वत्सरान्ते तु काञ्चनं कमलोत्तमम्
पुरुषं च यथाशक्त्या कारयेद्द्विभुजं तथा
arghyaṃ dattvā visṛjātha niśi tailavivarjitam
bhuñjīta vatsarānte tu kāñcanaṃ kamalottamam
puruṣaṃ ca yathāśaktyā kārayeddvibhujaṃ tathā
- 14
सुवर्णशृङ्गीं कपिलां महार्घ्यां रौप्यैः खुरैः कांस्यदोहां सवत्साम्
पूर्णे गुडस्योपरि ताम्रपात्रे निधाय पद्मं पुरुषं च दद्यात्
suvarṇaśṛṅgīṃ kapilāṃ mahārghyāṃ raupyaiḥ khuraiḥ kāṃsyadohāṃ savatsām
pūrṇe guḍasyopari tāmrapātre nidhāya padmaṃ puruṣaṃ ca dadyāt
- 15
सम्पूज्य रक्ताम्बरमाल्यधूपैर्द्विजं च रक्तैरथ हेमशृङ्गैः
संकल्पयित्वा पुरुषं सपद्मं दद्यादनेकव्रतदानकाय
अव्यङ्गरूपाय जितेन्द्रियाय कुटुम्बिने देयमनुद्धताय
sampūjya raktāmbaramālyadhūpairdvijaṃ ca raktairatha hemaśṛṅgaiḥ
saṃkalpayitvā puruṣaṃ sapadmaṃ dadyādanekavratadānakāya
avyaṅgarūpāya jitendriyāya kuṭumbine deyamanuddhatāya
- 16
नमो नमः पापविनाशनाय विश्वात्मने सप्ततुरंगमाय
सामर्ग्यजुर्धामनिधे विधात्रे भवाब्धिपोताय जगत्सवित्रे
namo namaḥ pāpavināśanāya viśvātmane saptaturaṃgamāya
sāmargyajurdhāmanidhe vidhātre bhavābdhipotāya jagatsavitre
- 17
इत्यनेन विधिना समाचरेदब्दभेकमिह यस्तु मानवः
सो ऽधिरोहति विनष्टकल्मषः सूर्यधाम धुतचामरावलिः
ityanena vidhinā samācaredabdabhekamiha yastu mānavaḥ
so 'dhirohati vinaṣṭakalmaṣaḥ sūryadhāma dhutacāmarāvaliḥ
- 18
धर्मसंक्षयमवाप्य भूपतिः शोकदुःखभयरोगवर्जितः
द्वीपसप्तकपतिः पुनः पुनर्वर्ममूर्तिर् अमितौजसा युतः
dharmasaṃkṣayamavāpya bhūpatiḥ śokaduḥkhabhayarogavarjitaḥ
dvīpasaptakapatiḥ punaḥ punarvarmamūrtir amitaujasā yutaḥ
- 19
या च भर्तृगुरुदेवतत्परा वेदमूर्तिदिननक्तमाचरेत्
सापि लोकममरेशवन्दिता याति नारद रवेर्न संशयः
yā ca bhartṛgurudevatatparā vedamūrtidinanaktamācaret
sāpi lokamamareśavanditā yāti nārada raverna saṃśayaḥ
- 20
यः पठेदपि शृणोति मानवः पठ्यमानमथ वानुमोदते
सोऽपि शक्रभुवनस्थितोऽमरैः पूज्यते वसति चाक्षयं दिवि
yaḥ paṭhedapi śṛṇoti mānavaḥ paṭhyamānamatha vānumodate
so'pi śakrabhuvanasthito'maraiḥ pūjyate vasati cākṣayaṃ divi

