50 shlokas
- 1
वीरक उवाच
एवमुक्त्वा गिरिसुता माता मे स्नेहवत्सला
प्रवेशं लभते नान्या नारी कमललोचने
vīraka uvāca
evamuktvā girisutā mātā me snehavatsalā
praveśaṃ labhate nānyā nārī kamalalocane
- 2
इत्युक्ता तु तदा देवी चिन्तयामास चेतसा
न सा नारीति दैत्योऽसौ वायुर्मे यामभाषत
ityuktā tu tadā devī cintayāmāsa cetasā
na sā nārīti daityo'sau vāyurme yāmabhāṣata
- 3
वृथैव वीरकः शप्तो मया क्रोधपरीतया
अकार्यं क्रियते मूढैः प्रायः क्रोधसमीरितैः
vṛthaiva vīrakaḥ śapto mayā krodhaparītayā
akāryaṃ kriyate mūḍhaiḥ prāyaḥ krodhasamīritaiḥ
- 4
क्रोधेन नश्यते कीर्तिः क्रोधो हन्ति स्थिरां श्रियम्
अपरिच्छिन्नतत्त्वार्था पुत्रं शापितवत्यहम्
विपरीतार्थबुद्धीनां सुलभो विपदोदयः
krodhena naśyate kīrtiḥ krodho hanti sthirāṃ śriyam
aparicchinnatattvārthā putraṃ śāpitavatyaham
viparītārthabuddhīnāṃ sulabho vipadodayaḥ
- 5
संचिन्त्यैवमुवाचेदं वीरकं प्रति शैलजा
लज्जासज्जविकारेण वदनेनाम्बुजत्विषा
saṃcintyaivamuvācedaṃ vīrakaṃ prati śailajā
lajjāsajjavikāreṇa vadanenāmbujatviṣā
- 6
देव्युवाच
अहं वीरक ते माता मा तेऽस्तु मनसो भ्रमः
शंकरस्यास्मि दयिता सुता तुहिनभूभृतः
devyuvāca
ahaṃ vīraka te mātā mā te'stu manaso bhramaḥ
śaṃkarasyāsmi dayitā sutā tuhinabhūbhṛtaḥ
- 7
मम गात्रच्छविभ्रान्त्या मा शङ्कां पुत्र भावय
तुष्टेन गौरता दत्ता ममेयं पद्मजन्मना
mama gātracchavibhrāntyā mā śaṅkāṃ putra bhāvaya
tuṣṭena gauratā dattā mameyaṃ padmajanmanā
- 8
मया शप्तोऽस्यविदिते वृत्तान्ते दैत्यनिर्मिते
ज्ञात्वा नारीप्रवेशं तु शंकरे रहसि स्थिते
mayā śapto'syavidite vṛttānte daityanirmite
jñātvā nārīpraveśaṃ tu śaṃkare rahasi sthite
- 9
न निवर्तयितुं शक्यः शापः किं तु ब्रवीमि ते
शीघ्रमेष्यसि मानुष्यात्स त्वं कामसमन्वितः
na nivartayituṃ śakyaḥ śāpaḥ kiṃ tu bravīmi te
śīghrameṣyasi mānuṣyātsa tvaṃ kāmasamanvitaḥ
- 10
सूत उवाच
शिरसा तु ततो वन्द्य मातरं पूर्णमानसः
उवाचोदितपूर्णेन्दुद्युतिं च हिमशैलजाम्
sūta uvāca
śirasā tu tato vandya mātaraṃ pūrṇamānasaḥ
uvācoditapūrṇendudyutiṃ ca himaśailajām
- 11
वीरक उवाच
नतसुरासुरमौलिमिलन्मणिप्रचयकान्तिकरालनखाङ्किते
नगसुते शरणागतवत्सले तव नतोऽस्मि नतार्तिविनाशिनि
vīraka uvāca
natasurāsuramaulimilanmaṇipracayakāntikarālanakhāṅkite
nagasute śaraṇāgatavatsale tava nato'smi natārtivināśini
- 12
तपनमण्डलमण्डितकंधरे पृथुसुवर्णसुवर्णनगद्युते
विषभुजंगनिषङ्गविभूषिते गिरिसुते भवतीमहमाश्रये
tapanamaṇḍalamaṇḍitakaṃdhare pṛthusuvarṇasuvarṇanagadyute
viṣabhujaṃganiṣaṅgavibhūṣite girisute bhavatīmahamāśraye
- 13
जगति कः प्रणताभिमतं ददौ झटिति सिद्धनुते भवती यथा
जगति कां च न वाञ्छति शंकरो भुवनधृत्तनये भवतीं यथा
jagati kaḥ praṇatābhimataṃ dadau jhaṭiti siddhanute bhavatī yathā
jagati kāṃ ca na vāñchati śaṃkaro bhuvanadhṛttanaye bhavatīṃ yathā
- 14
विमलयोगविनिर्मितदुर्जयस्वतनुतुल्यमहेश्वरमण्डले
विदलितान्धकबान्धवसंहतिः सुरवरैः प्रथमं त्वमभिष्टुता
vimalayogavinirmitadurjayasvatanutulyamaheśvaramaṇḍale
vidalitāndhakabāndhavasaṃhatiḥ suravaraiḥ prathamaṃ tvamabhiṣṭutā
- 15
सितसटापटलोद्धतकंधराभरमहामृगराजरथस्थिता
विमलशक्तिमुखानलपिङ्गलायतभुजौघविपिष्टमहासुरा
sitasaṭāpaṭaloddhatakaṃdharābharamahāmṛgarājarathasthitā
vimalaśaktimukhānalapiṅgalāyatabhujaughavipiṣṭamahāsurā
- 16
निगदिता भुवनैरिति चण्डिका जननि शुम्भनिशुम्भनिषूदनी
प्रणतचिन्तितदानवदानवप्रमथनैकरतिस्तरसा भुवि
nigaditā bhuvanairiti caṇḍikā janani śumbhaniśumbhaniṣūdanī
praṇatacintitadānavadānavapramathanaikaratistarasā bhuvi
- 17
वियति वायुपथे ज्वलनोज्ज्वलेऽवनितले तव देवि च यद्वपुः
तदजितेऽप्रतिमे प्रणमाम्यहं भुवनभाविनि ते भववल्लभे
viyati vāyupathe jvalanojjvale'vanitale tava devi ca yadvapuḥ
tadajite'pratime praṇamāmyahaṃ bhuvanabhāvini te bhavavallabhe
- 18
जलधयो ललितोद्धतवीचयो हुतवहद्युतयश्च चराचरम्
फणसहस्रभृतश्च भुजंगमास्त्वदभिधास्यति मय्यभयंकराः
jaladhayo lalitoddhatavīcayo hutavahadyutayaśca carācaram
phaṇasahasrabhṛtaśca bhujaṃgamāstvadabhidhāsyati mayyabhayaṃkarāḥ
- 19
भगवति स्थिरभक्तजनाश्रये प्रतिगतो भवतीचरणाश्रयम्
करणजातमिहास्तु ममाचलं नुतिलवाप्तिफलाशयहेतुतः
प्रशममेहि ममात्मजवत्सले तव नमोऽस्तु जगत्त्रयसंश्रये
bhagavati sthirabhaktajanāśraye pratigato bhavatīcaraṇāśrayam
karaṇajātamihāstu mamācalaṃ nutilavāptiphalāśayahetutaḥ
praśamamehi mamātmajavatsale tava namo'stu jagattrayasaṃśraye
- 20
त्वयि ममास्तु मतिः सततं शिवे शरणगोऽस्मि नतोऽस्मि नमोऽस्तु ते
सूत उवाच
प्रसन्ना तु ततो देवी वीरकस्येति संस्तुता
प्रविवेश शुभं भर्तुर्भवनं भूधरात्मजा
tvayi mamāstu matiḥ satataṃ śive śaraṇago'smi nato'smi namo'stu te
sūta uvāca
prasannā tu tato devī vīrakasyeti saṃstutā
praviveśa śubhaṃ bharturbhavanaṃ bhūdharātmajā
- 21
अथ रुद्रो महागौरीं गौरीं दृष्ट्वा तु सुन्दरीम्
चित्तव्यामोहनाकारां करीन्द्रोन्मत्तगामिनीम्
atha rudro mahāgaurīṃ gaurīṃ dṛṣṭvā tu sundarīm
cittavyāmohanākārāṃ karīndronmattagāminīm
- 22
पूर्णचन्द्राननां तन्वीं नितम्बोरुघनस्तनीम्
मध्ये क्षामां तथाक्षीणलावण्यामृतवर्षिणीम्
pūrṇacandrānanāṃ tanvīṃ nitamborughanastanīm
madhye kṣāmāṃ tathākṣīṇalāvaṇyāmṛtavarṣiṇīm
- 23
सर्वाभरणपूर्वाङ्गीं मदो मन्देन कारिणीम्
सकामः शङ्कितो दीनो रौद्रो वीरो भयानकः
sarvābharaṇapūrvāṅgīṃ mado mandena kāriṇīm
sakāmaḥ śaṅkito dīno raudro vīro bhayānakaḥ
- 24
करुणाहास्यबीभत्सकिंचित्किंचिद्धरो ऽभवत्
जिघांसुर्देववाक्येन भैरवं कृतवान्वपुः
karuṇāhāsyabībhatsakiṃcitkiṃciddharo 'bhavat
jighāṃsurdevavākyena bhairavaṃ kṛtavānvapuḥ
- 25
सा चापि भैरवी जाता देवस्य प्रतिरूपिणी
तस्या रूपसहस्राणि ददर्श गिरिगोचरः
sā cāpi bhairavī jātā devasya pratirūpiṇī
tasyā rūpasahasrāṇi dadarśa girigocaraḥ
- 26
ग्रस्ते सहस्ररूपाणां तारारूपे प्रदर्शिते
पार्वत्या चाथ निःशङ्कः शंकरो वाभवत्ततः
graste sahasrarūpāṇāṃ tārārūpe pradarśite
pārvatyā cātha niḥśaṅkaḥ śaṃkaro vābhavattataḥ
- 27
दृष्ट्वा जगन्मयीं तां तु रराम सुरतप्रियः
विरहोत्कण्ठितां भार्यां प्राप्य भूयो हिमात्मजाम्
dṛṣṭvā jaganmayīṃ tāṃ tu rarāma suratapriyaḥ
virahotkaṇṭhitāṃ bhāryāṃ prāpya bhūyo himātmajām
- 28
यावद्वर्षसहस्रान्तमुभयो रहसिस्थयोः
नानाकरणबद्धोत्था क्रीडासीत्संतता तयोः
yāvadvarṣasahasrāntamubhayo rahasisthayoḥ
nānākaraṇabaddhotthā krīḍāsītsaṃtatā tayoḥ
- 29
द्वारस्थो वीरको देवान्हरदर्शनकाङ्क्षिणः
व्यसर्जयत्स्वकान्येव गृहाण्यादरपूर्वकम्
dvārastho vīrako devānharadarśanakāṅkṣiṇaḥ
vyasarjayatsvakānyeva gṛhāṇyādarapūrvakam
- 30
नास्त्यत्रावसरो देवा देव्या सह वृषाकपिः
निभृतः क्रीडतीत्युक्ता ययुस्ते च यथागतम्
nāstyatrāvasaro devā devyā saha vṛṣākapiḥ
nibhṛtaḥ krīḍatītyuktā yayuste ca yathāgatam

