15 shlokas
- 1
युधिष्ठिर उवाच
किं स्विद्दत्तं पितृभ्यो वै भवत्यक्षयम् ईश्वर
किं हविश्चिररात्राय किम् आनन्त्याय कल्पते
yudhiṣṭhira uvāca
kiṃ sviddattaṃ pitṛbhyo vai bhavatyakṣayam īśvara
kiṃ haviścirarātrāya kim ānantyāya kalpate
- 2
भीष्म उवाच
हवींषि श्राद्धकल्पे तु यानि श्राद्धविदो विदुः
तानि मे शृणु काम्यानि फलं चैषां युधिष्ठिर
bhīṣma uvāca
havīṃṣi śrāddhakalpe tu yāni śrāddhavido viduḥ
tāni me śṛṇu kāmyāni phalaṃ caiṣāṃ yudhiṣṭhira
- 3
तिलैर्व्रीहियवैर्माषैर् अद्भिर्मूलफलैस्तथा
दत्तेन मासं प्रीयन्ते श्राद्धेन पितरो नृप
tilairvrīhiyavairmāṣair adbhirmūlaphalaistathā
dattena māsaṃ prīyante śrāddhena pitaro nṛpa
- 4
वर्धमानतिलं श्राद्धम् अक्षयं मनुर् अब्रवीत्
सर्वेष्वेव तु भोज्येषु तिलाः प्राधान्यतः स्मृताः
vardhamānatilaṃ śrāddham akṣayaṃ manur abravīt
sarveṣveva tu bhojyeṣu tilāḥ prādhānyataḥ smṛtāḥ
- 5
द्वौ मासौ तु भवेत्तृप्तिर्मत्स्यैः पितृगणस्य ह
त्रीन्मासान् आविकेनाहुश्चातुर्मास्यं शशेन तु
dvau māsau tu bhavettṛptirmatsyaiḥ pitṛgaṇasya ha
trīnmāsān āvikenāhuścāturmāsyaṃ śaśena tu
- 6
आजेन मासान्प्रीयन्ते पञ्चैव पितरो नृप
वाराहेण तु षण्मासान्सप्त वै शाकुनेन तु
ājena māsānprīyante pañcaiva pitaro nṛpa
vārāheṇa tu ṣaṇmāsānsapta vai śākunena tu
- 7
मासान् अष्टौ पार्षतेन रौरवेण नवैव तु
गवयस्य तु मांसेन तृप्तिः स्याद्दशमासिकी
māsān aṣṭau pārṣatena rauraveṇa navaiva tu
gavayasya tu māṃsena tṛptiḥ syāddaśamāsikī
- 8
मासान् एकादश प्रीतिः पितॄणां माहिषेण तु
गव्येन दत्ते श्राद्धे तु संवत्सरम् इहोच्यते
māsān ekādaśa prītiḥ pitṝṇāṃ māhiṣeṇa tu
gavyena datte śrāddhe tu saṃvatsaram ihocyate
- 9
यथा गव्यं तथा युक्तं पायसं सर्पिषा सह
वाध्रीणसस्य मांसेन तृप्तिर्द्वादशवार्षिकी
yathā gavyaṃ tathā yuktaṃ pāyasaṃ sarpiṣā saha
vādhrīṇasasya māṃsena tṛptirdvādaśavārṣikī
- 10
आनन्त्याय भवेद्दत्तं खड्गमांसं पितृक्षये
कालशाकं च लौहं चाप्यानन्त्यं छाग उच्यते
ānantyāya bhaveddattaṃ khaḍgamāṃsaṃ pitṛkṣaye
kālaśākaṃ ca lauhaṃ cāpyānantyaṃ chāga ucyate
- 11
गाथाश्चाप्यत्र गायन्ति पितृगीता युधिष्ठिर
सनत्कुमारो भगवान्पुरा मय्यभ्यभाषत
gāthāścāpyatra gāyanti pitṛgītā yudhiṣṭhira
sanatkumāro bhagavānpurā mayyabhyabhāṣata
- 12
अपि नः स कुले जायाद्यो नो दद्यात्त्रयोदशीम्
मघासु सर्पिषा युक्तं पायसं दक्षिणायने
api naḥ sa kule jāyādyo no dadyāttrayodaśīm
maghāsu sarpiṣā yuktaṃ pāyasaṃ dakṣiṇāyane
- 13
आजेन वापि लौहेन मघास्वेव यतव्रतः
हस्तिच्छायासु विधिवत्कर्णव्यजनवीजितम्
ājena vāpi lauhena maghāsveva yatavrataḥ
hasticchāyāsu vidhivatkarṇavyajanavījitam
- 14
एष्टव्या बहवः पुत्रा यद्येको ऽपि गयां व्रजेत्
यत्रासौ प्रथितो लोकेष्वक्षय्यकरणो वटः
eṣṭavyā bahavaḥ putrā yadyeko 'pi gayāṃ vrajet
yatrāsau prathito lokeṣvakṣayyakaraṇo vaṭaḥ
- 15
आपो मूलं फलं मांसम् अन्नं वापि पितृक्षये
यत्किंचिन्मधुसंमिश्रं तद् आनन्त्याय कल्पते
āpo mūlaṃ phalaṃ māṃsam annaṃ vāpi pitṛkṣaye
yatkiṃcinmadhusaṃmiśraṃ tad ānantyāya kalpate

