99 shlokas
- 1
वैशंपायन उवाच
धृतं गोवर्धनं दृष्ट्वा परित्रातं च गोकुलम्
कृष्णस्य दर्शनं शक्रो रोचयामास विस्मितः
vaiśaṃpāyana uvāca
dhṛtaṃ govardhanaṃ dṛṣṭvā paritrātaṃ ca gokulam
kṛṣṇasya darśanaṃ śakro rocayāmāsa vismitaḥ
- 2
स निर्जलाम्बुदाकारं मत्तं मदजलोक्षितम्
आरुह्यैरावतं नागम् आजगाम महीतलम्
sa nirjalāmbudākāraṃ mattaṃ madajalokṣitam
āruhyairāvataṃ nāgam ājagāma mahītalam
- 3
स ददर्शोपविष्टं वै गोवर्धनशिलातले
कृष्णम् अक्लिष्टकर्माणं पुरुहूतः पुरंदरः
sa dadarśopaviṣṭaṃ vai govardhanaśilātale
kṛṣṇam akliṣṭakarmāṇaṃ puruhūtaḥ puraṃdaraḥ
- 4
तं दृश्य बालं महता तेजसा दीप्तम् अव्ययम्
गोपवेषधरं विष्णुं परिजज्ञे पुरंदरः
taṃ dṛśya bālaṃ mahatā tejasā dīptam avyayam
gopaveṣadharaṃ viṣṇuṃ parijajñe puraṃdaraḥ
- 5
तालस्तम्भवनश्यामं स तं श्रीवत्सलक्षणम्
पर्याप्तनयनः शक्रः सर्वैर्नेत्रैर् उदैक्षत
tālastambhavanaśyāmaṃ sa taṃ śrīvatsalakṣaṇam
paryāptanayanaḥ śakraḥ sarvairnetrair udaikṣata
- 6
दृष्ट्वा चैनं श्रिया जुष्टं मर्त्यलोके ऽमरोपमम्
सूपविष्टं शिलापृष्ठे शक्रः स व्रीडितो ऽभवत्
dṛṣṭvā cainaṃ śriyā juṣṭaṃ martyaloke 'maropamam
sūpaviṣṭaṃ śilāpṛṣṭhe śakraḥ sa vrīḍito 'bhavat
- 7
तस्योपविष्टस्य सुखम्पक्षाभ्यां पक्षिपुंगवः
अन्तर्धानगतश्छायाम्चकारोरगभोजनः
tasyopaviṣṭasya sukhampakṣābhyāṃ pakṣipuṃgavaḥ
antardhānagataśchāyāmcakāroragabhojanaḥ
- 8
तं विविक्ते नगगतं लोकवृत्तान्ततत्परम्
उपतस्थे गजं हित्वा कृष्णं बलनिषूदनः
taṃ vivikte nagagataṃ lokavṛttāntatatparam
upatasthe gajaṃ hitvā kṛṣṇaṃ balaniṣūdanaḥ
- 9
स समीपगतस्तस्य दिव्यस्रगनुलेपनः
रराज देवराजो वै वज्रपूर्णकरः प्रभुः
sa samīpagatastasya divyasraganulepanaḥ
rarāja devarājo vai vajrapūrṇakaraḥ prabhuḥ
- 10
किरीटेनार्कवर्णेन विद्युद्विद्योतकारिणा
अथ दिव्येन मधुरम्व्याजहार स्वरेण तम्
kirīṭenārkavarṇena vidyudvidyotakāriṇā
atha divyena madhuramvyājahāra svareṇa tam
- 11
कृष्ण कृष्ण महाबाहो ज्ञातीनां नन्दिवर्धन
अतिदैवं कृतं कर्म त्वया प्रीतिमता गवाम्
kṛṣṇa kṛṣṇa mahābāho jñātīnāṃ nandivardhana
atidaivaṃ kṛtaṃ karma tvayā prītimatā gavām
- 12
मया सृष्टेषु मेघेषु युगान्तावर्तकारिषु
यत्त्वया रक्षिता गावस्तेनास्मि परितोषितः
mayā sṛṣṭeṣu megheṣu yugāntāvartakāriṣu
yattvayā rakṣitā gāvastenāsmi paritoṣitaḥ
- 13
स्वायंभुवेन योगेन यच्चायं पर्वतोत्तमः
धृतो वेश्म इवाकाशे को ह्य् एतेन न विस्मयेत्
svāyaṃbhuvena yogena yaccāyaṃ parvatottamaḥ
dhṛto veśma ivākāśe ko hy etena na vismayet
- 14
प्रतिषिद्धे मम महे मयेयं रुषितेन वै
अतिवृष्टिः कृता कृष्ण गवां वै सप्तरात्रिकी
pratiṣiddhe mama mahe mayeyaṃ ruṣitena vai
ativṛṣṭiḥ kṛtā kṛṣṇa gavāṃ vai saptarātrikī
- 15
सा त्वया प्रतिषिद्धेयं मेघवृष्टिर्दुरासदा
देवैः सदानवगणैर्दुर्निवार्या मयि स्थिते
sā tvayā pratiṣiddheyaṃ meghavṛṣṭirdurāsadā
devaiḥ sadānavagaṇairdurnivāryā mayi sthite
- 16
अहो मे सुप्रियं कृष्ण यत्त्वं मानुषदेहवान्
समग्रं वैष्णवं तेजो विनिगूहसि रोषितः
aho me supriyaṃ kṛṣṇa yattvaṃ mānuṣadehavān
samagraṃ vaiṣṇavaṃ tejo vinigūhasi roṣitaḥ
- 17
साधितं देवतानां हि मन्ये ऽहं कार्यम् अव्ययम्
त्वयि मानुष्यम् आपन्ने युक्तेनैवं स्वतेजसा
sādhitaṃ devatānāṃ hi manye 'haṃ kāryam avyayam
tvayi mānuṣyam āpanne yuktenaivaṃ svatejasā
- 18
सेत्स्यते वीर कार्यार्थो न किंचित्परिहास्यते
देवानाम्यद्भवान्नेता सर्वकार्यपुरोगमः
setsyate vīra kāryārtho na kiṃcitparihāsyate
devānāmyadbhavānnetā sarvakāryapurogamaḥ
- 19
एकस्त्वम् असि लोकानां देवानां च सनातनः
द्वितीयं नानुपश्यामि धुरं यस्ते समुद्वहेत्
ekastvam asi lokānāṃ devānāṃ ca sanātanaḥ
dvitīyaṃ nānupaśyāmi dhuraṃ yaste samudvahet
- 20
यथा हि पुंगवः श्रेष्ठो मग्ने धुरि नियुज्यते
एवं त्वम् असि देवानां मग्नानां द्विजवाहन
yathā hi puṃgavaḥ śreṣṭho magne dhuri niyujyate
evaṃ tvam asi devānāṃ magnānāṃ dvijavāhana
- 21
त्वच्छरीरगतं कृष्ण जगत्प्रहरणं त्व् इदम्
ब्रह्मणा साधु निर्दिष्टं धातुभ्य इव काञ्चनम्
tvaccharīragataṃ kṛṣṇa jagatpraharaṇaṃ tv idam
brahmaṇā sādhu nirdiṣṭaṃ dhātubhya iva kāñcanam
- 22
स्वयं स्वयंभूर्भगवान्बुद्ध्याथ वयसापि वा
न त्वानुगन्तुं शक्तो वै पङ्गुर्द्रुतगतिं यथा
svayaṃ svayaṃbhūrbhagavānbuddhyātha vayasāpi vā
na tvānugantuṃ śakto vai paṅgurdrutagatiṃ yathā
- 23
स्थाणुभ्यो हिमवाञ्श्रेष्ठो ह्रदानां वरुणालयः
गरुत्मान्पक्षिणां श्रेष्ठो देवतानां भवान्वरः
sthāṇubhyo himavāñśreṣṭho hradānāṃ varuṇālayaḥ
garutmānpakṣiṇāṃ śreṣṭho devatānāṃ bhavānvaraḥ
- 24
अपाम् अधस्ताल्लोको वै तस्योपरि महीधराः
नागानाम् उपरिष्टाद्भूः पृथिव्युपरि मानुषाः
apām adhastālloko vai tasyopari mahīdharāḥ
nāgānām upariṣṭādbhūḥ pṛthivyupari mānuṣāḥ
- 25
मनुष्यलोकाद् ऊर्ध्वं तु खगानां गतिर् उच्यते
आकाशस्योपरि रविर्द्वारं स्वर्गस्य भानुमान्
manuṣyalokād ūrdhvaṃ tu khagānāṃ gatir ucyate
ākāśasyopari ravirdvāraṃ svargasya bhānumān
- 26
देवलोकः परस्तस्माद्विमानगहनो महान्
यत्राहं कृष्ण देवानाम् ऐन्द्रे विनिहितः पदे
devalokaḥ parastasmādvimānagahano mahān
yatrāhaṃ kṛṣṇa devānām aindre vinihitaḥ pade
- 27
स्वर्गाद् ऊर्ध्वं ब्रह्मलोको ब्रह्मर्षिगणसेवितः
तत्र सोमगतिश्चैव ज्योतिषां च महात्मनाम्
svargād ūrdhvaṃ brahmaloko brahmarṣigaṇasevitaḥ
tatra somagatiścaiva jyotiṣāṃ ca mahātmanām
- 28
तस्योपरि गवां लोकः साध्यास्तं पालयन्ति हि
स हि सर्वगतः कृष्ण महाकाशगतो महान्
tasyopari gavāṃ lokaḥ sādhyāstaṃ pālayanti hi
sa hi sarvagataḥ kṛṣṇa mahākāśagato mahān
- 29
उपर्युपरि तत्रापि गतिस्तव तपोमयी
यां न विद्मो वयं सर्वे पृच्छन्तो ऽपि पितामहम्
uparyupari tatrāpi gatistava tapomayī
yāṃ na vidmo vayaṃ sarve pṛcchanto 'pi pitāmaham
- 30
लोकस्त्व् अर्वाग्दुष्कृतिनां नागलोकस्तु दारुणः
पृथिवी कर्मशीलानां क्षेत्रं सर्वस्य कर्मणः
lokastv arvāgduṣkṛtināṃ nāgalokastu dāruṇaḥ
pṛthivī karmaśīlānāṃ kṣetraṃ sarvasya karmaṇaḥ

