18 shlokas
- 1
जनमेजय उवाच
पुनर् एव महाबाहो कृष्णस्य जगतीपतेः
माहात्म्यं श्रोतुम् इच्छामि परमं द्विजसत्तम
janamejaya uvāca
punar eva mahābāho kṛṣṇasya jagatīpateḥ
māhātmyaṃ śrotum icchāmi paramaṃ dvijasattama
- 2
न हि मे तृप्तिर् अस्तीह शृण्वतस्तस्य धीमतः
कर्मणाम् अनुसंधानं पुराणस्य महात्मनः
na hi me tṛptir astīha śṛṇvatastasya dhīmataḥ
karmaṇām anusaṃdhānaṃ purāṇasya mahātmanaḥ
- 3
वैशंपायन उवाच
नान्तः शक्यं प्रभावस्य वक्तुं वर्षशतैर् अपि
गोविन्दस्य महाराज श्रूयताम् इदम् उत्तमम्
vaiśaṃpāyana uvāca
nāntaḥ śakyaṃ prabhāvasya vaktuṃ varṣaśatair api
govindasya mahārāja śrūyatām idam uttamam
- 4
शरतल्पे शयानेन भीष्मेण परिचोदितः
गाण्डीवधन्वा बीभत्सुर्माहात्म्यं केशवस्य यत्
śaratalpe śayānena bhīṣmeṇa paricoditaḥ
gāṇḍīvadhanvā bībhatsurmāhātmyaṃ keśavasya yat
- 5
राज्ञां मध्ये महाराज ज्येष्ठं भ्रातरम् अब्रवीत्
युधिष्ठिरं जितामित्रम् इति तच्छृणु कौरव
rājñāṃ madhye mahārāja jyeṣṭhaṃ bhrātaram abravīt
yudhiṣṭhiraṃ jitāmitram iti tacchṛṇu kaurava
- 6
अर्जुन उवाच
पुराहं द्वारकां यातः संबन्धीन् अवलोककः
न्यवसं पूजितस्तत्र भोजवृष्ण्यन्धकोत्तमैः
arjuna uvāca
purāhaṃ dvārakāṃ yātaḥ saṃbandhīn avalokakaḥ
nyavasaṃ pūjitastatra bhojavṛṣṇyandhakottamaiḥ
- 7
ततः कदाचिद्धर्मात्मा दीक्षितो मधुसूदनः
एकाहेन महाबाहुः शास्त्रदृष्टेन कर्मणा
tataḥ kadāciddharmātmā dīkṣito madhusūdanaḥ
ekāhena mahābāhuḥ śāstradṛṣṭena karmaṇā
- 8
ततो दीक्षितम् आसीनम् अभिगम्य द्विजोत्तमः
कृष्णं विज्ञापयामास परित्राहीति चाब्रवीत्
tato dīkṣitam āsīnam abhigamya dvijottamaḥ
kṛṣṇaṃ vijñāpayāmāsa paritrāhīti cābravīt
- 9
ब्राह्मण उवाच
रक्षाधिकारो भवतः परिरक्षस्व मां विभो
चतुर्थांशं हि धर्मस्य रक्षिता लभते फलम्
brāhmaṇa uvāca
rakṣādhikāro bhavataḥ parirakṣasva māṃ vibho
caturthāṃśaṃ hi dharmasya rakṣitā labhate phalam
- 10
वासुदेव उवाच
न भेतव्यं द्विजश्रेष्ठ रक्षामि त्वां कुतो ऽनघ
ब्रूहि तत्त्वेन भद्रं ते यद्य् अपि स्यात्सुदुष्करम्
vāsudeva uvāca
na bhetavyaṃ dvijaśreṣṭha rakṣāmi tvāṃ kuto 'nagha
brūhi tattvena bhadraṃ te yady api syātsuduṣkaram
- 11
ब्राह्मण उवाच
जातो जातो महाबाहो पुत्रो मे ह्रियते विभो
त्रयो हृताश्चतुर्थं त्वं कृष्ण रक्षितुम् अर्हसि
brāhmaṇa uvāca
jāto jāto mahābāho putro me hriyate vibho
trayo hṛtāścaturthaṃ tvaṃ kṛṣṇa rakṣitum arhasi
- 12
ब्राह्मण्याः सूतिकालो ऽद्य तत्र रक्षा विधीयताम्
यथा ध्रियेद् अपत्यं मे तथा कुरु जनार्दन
brāhmaṇyāḥ sūtikālo 'dya tatra rakṣā vidhīyatām
yathā dhriyed apatyaṃ me tathā kuru janārdana
- 13
अर्जुन उवाच
ततो माम् आह गोविन्दो दीक्षितो ऽस्मि क्रताव् इति
रक्षा च ब्राह्मणे कार्या सर्वावस्थागतैर् अपि
arjuna uvāca
tato mām āha govindo dīkṣito 'smi kratāv iti
rakṣā ca brāhmaṇe kāryā sarvāvasthāgatair api
- 14
श्रुत्वाहम् एवं कृष्णस्य ततो ऽवोचं नरोत्तम
मां नियोजय गोविन्द रक्षिष्यामि द्विजं भयात्
śrutvāham evaṃ kṛṣṇasya tato 'vocaṃ narottama
māṃ niyojaya govinda rakṣiṣyāmi dvijaṃ bhayāt
- 15
इत्य् उक्तः स स्मितं कृत्वा माम् उवाच जनार्दनः
रक्ष्यसीत्य् एवम् उक्तस्तु व्रीडितो ऽस्मि नराधिप
ity uktaḥ sa smitaṃ kṛtvā mām uvāca janārdanaḥ
rakṣyasīty evam uktastu vrīḍito 'smi narādhipa
- 16
ततो मां व्रीडितं ज्ञात्वा पुनर् आह जनार्दनः
गम्यतां कौरवश्रेष्ठ शक्यते यदि रक्षितुम्
tato māṃ vrīḍitaṃ jñātvā punar āha janārdanaḥ
gamyatāṃ kauravaśreṣṭha śakyate yadi rakṣitum
- 17
त्वत्पुरोगाश्च गच्छन्तु वृष्ण्यन्धकमहारथाः
ऋते रामं महाबाहुं प्रद्युम्नं च महाबलम्
tvatpurogāśca gacchantu vṛṣṇyandhakamahārathāḥ
ṛte rāmaṃ mahābāhuṃ pradyumnaṃ ca mahābalam
- 18
ततो ऽहं वृष्णिसैन्येन महता परिवारितः
तम् अग्रतो द्विजं कृत्वा प्रयातः सह सेनया
tato 'haṃ vṛṣṇisainyena mahatā parivāritaḥ
tam agrato dvijaṃ kṛtvā prayātaḥ saha senayā

