17 shlokas
- 1
वैशम्पायन उवाच
पौरवी रोहिणी नाम बाह्लिकस्यात्मजा नृप
ज्येष्ठा पत्नी महाराज दयितानकदुन्दुभेः
vaiśampāyana uvāca
pauravī rohiṇī nāma bāhlikasyātmajā nṛpa
jyeṣṭhā patnī mahārāja dayitānakadundubheḥ
- 2
लेभे ज्येष्ठं सुतं रामं सारणं शठम् एव च
दुर्दमं दमनं श्वभ्रं पिण्डारककुशीनरौ
lebhe jyeṣṭhaṃ sutaṃ rāmaṃ sāraṇaṃ śaṭham eva ca
durdamaṃ damanaṃ śvabhraṃ piṇḍārakakuśīnarau
- 3
चित्रां नाम कुमारीं च रोहिणीतनया नव
चित्रा सुभद्रेति पुनर्विख्याता कुरुनन्दन
citrāṃ nāma kumārīṃ ca rohiṇītanayā nava
citrā subhadreti punarvikhyātā kurunandana
- 4
वसुदेवाच्च देवक्यां जज्ञे शौरिर्महायशाः
रामाच्च निशठो जज्ञे रेवत्यां दयितः सुतः
vasudevācca devakyāṃ jajñe śaurirmahāyaśāḥ
rāmācca niśaṭho jajñe revatyāṃ dayitaḥ sutaḥ
- 5
सुभद्रायां रथी पार्थाद् अभिमन्युर् अजायत
अक्रूरात्काशिकन्यायां सत्यकेतुर् अजायत
subhadrāyāṃ rathī pārthād abhimanyur ajāyata
akrūrātkāśikanyāyāṃ satyaketur ajāyata
- 6
वसुदेवस्य भार्यासु महाभागासु सप्तसु
ये पुत्रा जज्ञिरे शूरा नामतस्तान्निबोधत
vasudevasya bhāryāsu mahābhāgāsu saptasu
ye putrā jajñire śūrā nāmatastānnibodhata
- 7
भोजश्च विजयश्चैव शान्तिदेवासुताव् उभौ
वृकदेवः सुनामायां गदश्चास्याः सुताव् उभौ
अगावहं महात्मानं वृकदेवी व्यजायत
bhojaśca vijayaścaiva śāntidevāsutāv ubhau
vṛkadevaḥ sunāmāyāṃ gadaścāsyāḥ sutāv ubhau
agāvahaṃ mahātmānaṃ vṛkadevī vyajāyata
- 8
कन्या त्रिगर्तराजस्य भर्ता वै शिशिरायणः
जिज्ञासां पौरुषे चक्रे न चस्कन्दे ऽथ पौरुषम्
kanyā trigartarājasya bhartā vai śiśirāyaṇaḥ
jijñāsāṃ pauruṣe cakre na caskande 'tha pauruṣam
- 9
कृष्णायससमप्रख्यो वर्षे द्वादशमे तदा
मिथ्याभिशप्तो गार्ग्यस्तु मन्युनाभिसमीरितः
गोपकन्याम् उपादाय मैथुनायोपचक्रमे
kṛṣṇāyasasamaprakhyo varṣe dvādaśame tadā
mithyābhiśapto gārgyastu manyunābhisamīritaḥ
gopakanyām upādāya maithunāyopacakrame
- 10
गोपाली त्व् अप्सरास्तस्य गोपस्त्रीवेषधारिणी
धारयामास गार्ग्यस्य गर्भं दुर्धरम् अच्युतम्
gopālī tv apsarāstasya gopastrīveṣadhāriṇī
dhārayāmāsa gārgyasya garbhaṃ durdharam acyutam
- 11
मानुष्यां गार्ग्यभार्यायां नियोगाच्छूलपाणिनः
स कालयवनो नाम जज्ञे राजा महाबलः
वृषपूर्वार्धकायास्तम् अवहन्वाजिनो रणे
mānuṣyāṃ gārgyabhāryāyāṃ niyogācchūlapāṇinaḥ
sa kālayavano nāma jajñe rājā mahābalaḥ
vṛṣapūrvārdhakāyāstam avahanvājino raṇe
- 12
अपुत्रस्य स राज्ञस्तु ववृधे ऽन्तःपुरे शिशुः
यवनस्य महाराज स कालयवनो ऽभवत्
aputrasya sa rājñastu vavṛdhe 'ntaḥpure śiśuḥ
yavanasya mahārāja sa kālayavano 'bhavat
- 13
स युद्धकामो नृपतिः पर्यपृच्छद्द्विजोत्तमान्
वृष्ण्यन्धककुलं तस्य नारदो ऽकथयद्विभुः
sa yuddhakāmo nṛpatiḥ paryapṛcchaddvijottamān
vṛṣṇyandhakakulaṃ tasya nārado 'kathayadvibhuḥ
- 14
अक्षौहिण्या तु सैन्यस्य मथुराम् अभ्ययात्तदा
दूतं च प्रेषयामास वृष्ण्यन्धकनिवेशने
akṣauhiṇyā tu sainyasya mathurām abhyayāttadā
dūtaṃ ca preṣayāmāsa vṛṣṇyandhakaniveśane
- 15
ततो वृष्ण्यन्धकाः कृष्णं पुरस्कृत्य महामतिम्
समेता मन्त्रयामासुर्जरासंधभयेन च
tato vṛṣṇyandhakāḥ kṛṣṇaṃ puraskṛtya mahāmatim
sametā mantrayāmāsurjarāsaṃdhabhayena ca
- 16
कृत्वा च निश्चयं सर्वे पलायनम् अरोचयन्
विहाय मथुरां रम्यां मानयन्तः पिनाकिनम्
कुशस्थलीं द्वारवतीं निवेशयितुम् ईप्सवः
kṛtvā ca niścayaṃ sarve palāyanam arocayan
vihāya mathurāṃ ramyāṃ mānayantaḥ pinākinam
kuśasthalīṃ dvāravatīṃ niveśayitum īpsavaḥ
- 17
इति कृष्णस्य जन्मेदं यः शुचिर्नियतेन्द्रियः
पर्वसु श्रावयेद्विद्वान्निरृणः स सुखी भवेत्
iti kṛṣṇasya janmedaṃ yaḥ śucirniyatendriyaḥ
parvasu śrāvayedvidvānnirṛṇaḥ sa sukhī bhavet

