27 shlokas
- 1
स तु मोहात्सुसंक्रुद्धः कृतान्तबलचोदितः
क्रोधसंरक्तनयनो रावणः सूतमब्रवीत्
sa tu mohātsusaṃkruddhaḥ kṛtāntabalacoditaḥ
krodhasaṃraktanayano rāvaṇaḥ sūtamabravīt
- 2
हीनवीर्यमिवाशक्तं पौरुषेण विवर्जितम्
भीरुं लघुमिवासत्त्वं विहीनमिव तेजसा
hīnavīryamivāśaktaṃ pauruṣeṇa vivarjitam
bhīruṃ laghumivāsattvaṃ vihīnamiva tejasā
- 3
विमुक्तमिव मायाभिरस्त्रैरिव बहिष्कृतम्
मामवज्ञाय दुर्बुद्धे स्वया बुद्ध्या विचेष्टसे
vimuktamiva māyābhirastrairiva bahiṣkṛtam
māmavajñāya durbuddhe svayā buddhyā viceṣṭase
- 4
किमर्थं मामवज्ञाय मच्छन्दमनवेक्ष्य च
त्वया शत्रुसमक्षं मे रथोऽयमपवाहितः
kimarthaṃ māmavajñāya macchandamanavekṣya ca
tvayā śatrusamakṣaṃ me ratho'yamapavāhitaḥ
- 5
त्वयाद्य हि ममानार्य चिरकालसमार्जितम्
यशो वीर्यं च तेजश्च प्रत्ययश्च विनाशितः
tvayādya hi mamānārya cirakālasamārjitam
yaśo vīryaṃ ca tejaśca pratyayaśca vināśitaḥ
- 6
शत्रोः प्रख्यातवीर्यस्य रञ्जनीयस्य विक्रमैः
पश्यतो युद्धलुब्धोऽहं कृतः कापुरुषस्त्वया
śatroḥ prakhyātavīryasya rañjanīyasya vikramaiḥ
paśyato yuddhalubdho'haṃ kṛtaḥ kāpuruṣastvayā
- 7
यस्त्वं रथमिमं मोहान्न चोद्वहसि दुर्मते
सत्योऽयं प्रतितर्को मे परेण त्वमुपस्कृतः
yastvaṃ rathamimaṃ mohānna codvahasi durmate
satyo'yaṃ pratitarko me pareṇa tvamupaskṛtaḥ
- 8
न हीदं विद्यते कर्म सुहृदो हितकाङ्क्षिणः
रिपूणां सदृशं चैतन्न त्वयैतत्स्वनुष्ठितम्
na hīdaṃ vidyate karma suhṛdo hitakāṅkṣiṇaḥ
ripūṇāṃ sadṛśaṃ caitanna tvayaitatsvanuṣṭhitam
- 9
निवर्तय रथं शीघ्रं यावन्नापैति मे रिपुः
यदि वाप्युषितोऽसि त्वं स्मर्यन्ते यदि वा गुणाः
nivartaya rathaṃ śīghraṃ yāvannāpaiti me ripuḥ
yadi vāpyuṣito'si tvaṃ smaryante yadi vā guṇāḥ
- 10
एवं परुषमुक्तस्तु हितबुद्धिरबुद्धिना
अब्रवीद्रावणं सूतो हितं सानुनयं वचः
evaṃ paruṣamuktastu hitabuddhirabuddhinā
abravīdrāvaṇaṃ sūto hitaṃ sānunayaṃ vacaḥ
- 11
न भीतोऽस्मि न मूढोऽस्मि नोपजप्तोऽस्मि शत्रुभिः
न प्रमत्तो न निःस्नेहो विस्मृता न च सत्क्रिया
na bhīto'smi na mūḍho'smi nopajapto'smi śatrubhiḥ
na pramatto na niḥsneho vismṛtā na ca satkriyā
- 12
मया तु हितकामेन यशश्च परिरक्षता
स्नेहप्रस्कन्नमनसा प्रियमित्यप्रियं कृतम्
mayā tu hitakāmena yaśaśca parirakṣatā
snehapraskannamanasā priyamityapriyaṃ kṛtam
- 13
नास्मिन्नर्थे महाराज त्वं मां प्रियहिते रतम्
कश्चिल्लघुरिवानार्यो दोषतो गन्तुमर्हसि
nāsminnarthe mahārāja tvaṃ māṃ priyahite ratam
kaścillaghurivānāryo doṣato gantumarhasi
- 14
श्रूयतामभिधास्यामि यन्निमित्तं मया रथः
नदीवेग इवाम्भोभिः संयुगे विनिवर्तितः
śrūyatāmabhidhāsyāmi yannimittaṃ mayā rathaḥ
nadīvega ivāmbhobhiḥ saṃyuge vinivartitaḥ
- 15
श्रमं तवावगच्छामि महता रणकर्मणा
न हि ते वीर सौमुख्यं प्रहर्षं वोपधारये
śramaṃ tavāvagacchāmi mahatā raṇakarmaṇā
na hi te vīra saumukhyaṃ praharṣaṃ vopadhāraye
- 16
रथोद्वहनखिन्नाश्च त इमे रथवाजिनः
दीना घर्मपरिश्रान्ता गावो वर्षहता इव
rathodvahanakhinnāśca ta ime rathavājinaḥ
dīnā gharmapariśrāntā gāvo varṣahatā iva
- 17
निमित्तानि च भूयिष्ठं यानि प्रादुर्भवन्ति नः
तेषु तेष्वभिपन्नेषु लक्षयाम्यप्रदक्षिणम्
nimittāni ca bhūyiṣṭhaṃ yāni prādurbhavanti naḥ
teṣu teṣvabhipanneṣu lakṣayāmyapradakṣiṇam
- 18
देशकालौ च विज्ञेयौ लक्षणानीङ्गितानि च
दैन्यं हर्षश्च खेदश्च रथिनश्च बलाबलम्
deśakālau ca vijñeyau lakṣaṇānīṅgitāni ca
dainyaṃ harṣaśca khedaśca rathinaśca balābalam
- 19
स्थलनिम्नानि भूमेश्च समानि विषमाणि च
युद्धकालश्च विज्ञेयः परस्यान्तरदर्शनम्
sthalanimnāni bhūmeśca samāni viṣamāṇi ca
yuddhakālaśca vijñeyaḥ parasyāntaradarśanam
- 20
उपयानापयाने च स्थानं प्रत्यपसर्पणम्
सर्वमेतद्रथस्थेन ज्ञेयं रथकुटुम्बिना
upayānāpayāne ca sthānaṃ pratyapasarpaṇam
sarvametadrathasthena jñeyaṃ rathakuṭumbinā
- 21
तव विश्रामहेतोस्तु तथैषां रथवाजिनाम्
रौद्रं वर्जयता खेदं क्षमं कृतमिदं मया
tava viśrāmahetostu tathaiṣāṃ rathavājinām
raudraṃ varjayatā khedaṃ kṣamaṃ kṛtamidaṃ mayā
- 22
न मया स्वेच्छया वीर रथोऽयमपवाहितः
भर्तृस्नेहपरीतेन मयेदं यत्कृतं विभो
na mayā svecchayā vīra ratho'yamapavāhitaḥ
bhartṛsnehaparītena mayedaṃ yatkṛtaṃ vibho
- 23
आज्ञापय यथातत्त्वं वक्ष्यस्यरिनिषूदन
तत्करिष्याम्यहं वीर गतानृण्येन चेतसा
ājñāpaya yathātattvaṃ vakṣyasyariniṣūdana
tatkariṣyāmyahaṃ vīra gatānṛṇyena cetasā
- 24
संतुष्टस्तेन वाक्येन रावणस्तस्य सारथेः
प्रशस्यैनं बहुविधं युद्धलुब्धोऽब्रवीदिदम्
saṃtuṣṭastena vākyena rāvaṇastasya sāratheḥ
praśasyainaṃ bahuvidhaṃ yuddhalubdho'bravīdidam
- 25
रथं शीघ्रमिमं सूत राघवाभिमुखं कुरु
नाहत्वा समरे शत्रून्निवर्तिष्यति रावणः
rathaṃ śīghramimaṃ sūta rāghavābhimukhaṃ kuru
nāhatvā samare śatrūnnivartiṣyati rāvaṇaḥ
- 26
एवमुक्त्वा ततस्तुष्टो रावणो राक्षसेश्वरः
ददौ तस्य शुभं ह्येकं हस्ताभरणमुत्तमम्
evamuktvā tatastuṣṭo rāvaṇo rākṣaseśvaraḥ
dadau tasya śubhaṃ hyekaṃ hastābharaṇamuttamam
- 27
ततो द्रुतं रावणवाक्यचोदितः प्रचोदयामास हयान्स सारथिः
स राक्षसेन्द्रस्य ततो महारथः क्षणेन रामस्य रणाग्रतोऽभवत्
tato drutaṃ rāvaṇavākyacoditaḥ pracodayāmāsa hayānsa sārathiḥ
sa rākṣasendrasya tato mahārathaḥ kṣaṇena rāmasya raṇāgrato'bhavat