Sarga 5

22 shlokas

1. 1

   सा तु नीलेन विधिवत्स्वारक्षा सुसमाहिता

   सागरस्योत्तरे तीरे साधु सेना निवेशिता

   sā tu nīlena vidhivatsvārakṣā susamāhitā

   sāgarasyottare tīre sādhu senā niveśitā

2. 2

   मैन्दश्च द्विविदश्चोभौ तत्र वानरपुंगवौ

   विचेरतुश्च तां सेनां रक्षार्थं सर्वतो दिशम्

   maindaśca dvividaścobhau tatra vānarapuṃgavau

   viceratuśca tāṃ senāṃ rakṣārthaṃ sarvato diśam

3. 3

   निविष्टायां तु सेनायां तीरे नदनदीपतेः

   पार्श्वस्थं लक्ष्मणं दृष्ट्वा रामो वचनमब्रवीत्

   niviṣṭāyāṃ tu senāyāṃ tīre nadanadīpateḥ

   pārśvasthaṃ lakṣmaṇaṃ dṛṣṭvā rāmo vacanamabravīt

4. 4

   शोकश्च किल कालेन गच्छता ह्यपगच्छति

   मम चापश्यतः कान्तामहन्यहनि वर्धते

   śokaśca kila kālena gacchatā hyapagacchati

   mama cāpaśyataḥ kāntāmahanyahani vardhate

5. 5

   न मे दुःखं प्रिया दूरे न मे दुःखं हृतेति च

   एतदेवानुशोचामि वयोऽस्या ह्यतिवर्तते

   na me duḥkhaṃ priyā dūre na me duḥkhaṃ hṛteti ca

   etadevānuśocāmi vayo'syā hyativartate

6. 6

   वाहि वात यतः कन्या तां स्पृष्ट्वा मामपि स्पृश

   त्वयि मे गात्रसंस्पर्शश्चन्द्रे दृष्टिसमागमः

   vāhi vāta yataḥ kanyā tāṃ spṛṣṭvā māmapi spṛśa

   tvayi me gātrasaṃsparśaścandre dṛṣṭisamāgamaḥ

7. 7

   तन्मे दहति गात्राणि विषं पीतमिवाशये

   हा नाथेति प्रिया सा मां ह्रियमाणा यदब्रवीत्

   tanme dahati gātrāṇi viṣaṃ pītamivāśaye

   hā nātheti priyā sā māṃ hriyamāṇā yadabravīt

8. 8

   तद्वियोगेन्धनवता तच्चिन्ताविपुलार्चिषा

   रात्रिं दिवं शरीरं मे दह्यते मदनाग्निना

   tadviyogendhanavatā taccintāvipulārciṣā

   rātriṃ divaṃ śarīraṃ me dahyate madanāgninā

9. 9

   अवगाह्यार्णवं स्वप्स्ये सौमित्रे भवता विना

   कथंचित्प्रज्वलन्कामः समासुप्तं जले दहेत्

   avagāhyārṇavaṃ svapsye saumitre bhavatā vinā

   kathaṃcitprajvalankāmaḥ samāsuptaṃ jale dahet

10. 10

    बह्वेतत्कामयानस्य शक्यमेतेन जीवितुम्

    यदहं सा च वामोरूरेकां धरणिमाश्रितौ

    bahvetatkāmayānasya śakyametena jīvitum

    yadahaṃ sā ca vāmorūrekāṃ dharaṇimāśritau

11. 11

    केदारस्येव केदारः सोदकस्य निरूदकः

    उपस्नेहेन जीवामि जीवन्तीं यच्छृणोमि ताम्

    kedārasyeva kedāraḥ sodakasya nirūdakaḥ

    upasnehena jīvāmi jīvantīṃ yacchṛṇomi tām

12. 12

    कदा तु खलु सुश्रोणीं शतपत्रायतेक्षणाम्

    विजित्य शत्रून्द्रक्ष्यामि सीतां स्फीतामिव श्रियम्

    kadā tu khalu suśroṇīṃ śatapatrāyatekṣaṇām

    vijitya śatrūndrakṣyāmi sītāṃ sphītāmiva śriyam

13. 13

    कदा नु चारुबिम्बौष्ठं तस्याः पद्ममिवाननम्

    ईषदुन्नम्य पास्यामि रसायनमिवातुरः

    kadā nu cārubimbauṣṭhaṃ tasyāḥ padmamivānanam

    īṣadunnamya pāsyāmi rasāyanamivāturaḥ

14. 14

    तौ तस्याः संहतौ पीनौ स्तनौ तालफलोपमौ

    कदा नु खलु सोत्कम्पौ हसन्त्या मां भजिष्यतः

    tau tasyāḥ saṃhatau pīnau stanau tālaphalopamau

    kadā nu khalu sotkampau hasantyā māṃ bhajiṣyataḥ

15. 15

    सा नूनमसितापाङ्गी रक्षोमध्यगता सती

    मन्नाथा नाथहीनेव त्रातारं नाधिगच्छति

    sā nūnamasitāpāṅgī rakṣomadhyagatā satī

    mannāthā nāthahīneva trātāraṃ nādhigacchati

16. 16

    कदा विक्षोभ्य रक्षांसि सा विधूयोत्पतिष्यति

    विधूय जलदान्नीलाञ्शशिलेखा शरत्स्विव

    kadā vikṣobhya rakṣāṃsi sā vidhūyotpatiṣyati

    vidhūya jaladānnīlāñśaśilekhā śaratsviva

17. 17

    स्वभावतनुका नूनं शोकेनानशनेन च

    भूयस्तनुतरा सीता देशकालविपर्ययात्

    svabhāvatanukā nūnaṃ śokenānaśanena ca

    bhūyastanutarā sītā deśakālaviparyayāt

18. 18

    कदा नु राक्षसेन्द्रस्य निधायोरसि सायकान्

    सीतां प्रत्याहरिष्यामि शोकमुत्सृज्य मानसम्

    kadā nu rākṣasendrasya nidhāyorasi sāyakān

    sītāṃ pratyāhariṣyāmi śokamutsṛjya mānasam

19. 19

    कदा नु खलु मां साध्वी सीतामरसुतोपमा

    सोत्कण्ठा कण्ठमालम्ब्य मोक्ष्यत्यानन्दजं जलम्

    kadā nu khalu māṃ sādhvī sītāmarasutopamā

    sotkaṇṭhā kaṇṭhamālambya mokṣyatyānandajaṃ jalam

20. 20

    कदा शोकमिमं घोरं मैथिलीविप्रयोगजम्

    सहसा विप्रमोक्ष्यामि वासः शुक्लेतरं यथा

    kadā śokamimaṃ ghoraṃ maithilīviprayogajam

    sahasā vipramokṣyāmi vāsaḥ śukletaraṃ yathā

21. 21

    एवं विलपतस्तस्य तत्र रामस्य धीमतः

    दिनक्षयान्मन्दवपुर्भास्करोऽस्तमुपागमत्

    evaṃ vilapatastasya tatra rāmasya dhīmataḥ

    dinakṣayānmandavapurbhāskaro'stamupāgamat

22. 22

    आश्वासितो लक्ष्मणेन रामः संध्यामुपासत

    स्मरन्कमलपत्राक्षीं सीतां शोकाकुलीकृतः

    āśvāsito lakṣmaṇena rāmaḥ saṃdhyāmupāsata

    smarankamalapatrākṣīṃ sītāṃ śokākulīkṛtaḥ