Sarga 106

20 shlokas

1. 1

   एतच्छ्रुत्वा शुभं वाक्यं पितामहसमीरितम्

   अङ्केनादाय वैदेहीमुत्पपात विभावसुः

   etacchrutvā śubhaṃ vākyaṃ pitāmahasamīritam

   aṅkenādāya vaidehīmutpapāta vibhāvasuḥ

2. 2

   तरुणादित्यसंकाशां तप्तकाञ्चनभूषणाम्

   रक्ताम्बरधरां बालां नीलकुञ्चितमूर्धजाम्

   taruṇādityasaṃkāśāṃ taptakāñcanabhūṣaṇām

   raktāmbaradharāṃ bālāṃ nīlakuñcitamūrdhajām

3. 3

   अक्लिष्टमाल्याभरणां तथारूपां मनस्विनीम्

   ददौ रामाय वैदेहीमङ्के कृत्वा विभावसुः

   akliṣṭamālyābharaṇāṃ tathārūpāṃ manasvinīm

   dadau rāmāya vaidehīmaṅke kṛtvā vibhāvasuḥ

4. 4

   अब्रवीच्च तदा रामं साक्षी लोकस्य पावकः

   एषा ते राम वैदेही पापमस्या न विद्यते

   abravīcca tadā rāmaṃ sākṣī lokasya pāvakaḥ

   eṣā te rāma vaidehī pāpamasyā na vidyate

5. 5

   नैव वाचा न मनसा नानुध्यानान्न चक्षुषा

   सुवृत्ता वृत्तशौण्डीरा न त्वामतिचचार ह

   naiva vācā na manasā nānudhyānānna cakṣuṣā

   suvṛttā vṛttaśauṇḍīrā na tvāmaticacāra ha

6. 6

   रावणेनापनीतैषा वीर्योत्सिक्तेन रक्षसा

   त्वया विरहिता दीना विवशा निर्जनाद्वनात्

   rāvaṇenāpanītaiṣā vīryotsiktena rakṣasā

   tvayā virahitā dīnā vivaśā nirjanādvanāt

7. 7

   रुद्धा चान्तःपुरे गुप्ता त्वच्चित्ता त्वत्परायणा

   रक्षिता राक्षसीसंघैर्विकृतैर्घोरदर्शनैः

   ruddhā cāntaḥpure guptā tvaccittā tvatparāyaṇā

   rakṣitā rākṣasīsaṃghairvikṛtairghoradarśanaiḥ

8. 8

   प्रलोभ्यमाना विविधं भर्त्स्यमाना च मैथिली

   नाचिन्तयत तद्रक्षस्त्वद्गतेनान्तरात्मना

   pralobhyamānā vividhaṃ bhartsyamānā ca maithilī

   nācintayata tadrakṣastvadgatenāntarātmanā

9. 9

   विशुद्धभावां निष्पापां प्रतिगृह्णीष्व राघव

   न किंचिदभिधातव्यमहमाज्ञापयामि ते

   viśuddhabhāvāṃ niṣpāpāṃ pratigṛhṇīṣva rāghava

   na kiṃcidabhidhātavyamahamājñāpayāmi te

10. 10

    एवमुक्तो महातेजा धृतिमान्दृढविक्रमः

    अब्रवीत्त्रिदशश्रेष्ठं रामो धर्मभृतां वरः

    evamukto mahātejā dhṛtimāndṛḍhavikramaḥ

    abravīttridaśaśreṣṭhaṃ rāmo dharmabhṛtāṃ varaḥ

11. 11

    अवश्यं त्रिषु लोकेषु सीता पावनमर्हति

    दीर्घकालोषिता चेयं रावणान्तःपुरे शुभा

    avaśyaṃ triṣu lokeṣu sītā pāvanamarhati

    dīrghakāloṣitā ceyaṃ rāvaṇāntaḥpure śubhā

12. 12

    बालिशः खलु कामात्मा रामो दशरथात्मजः

    इति वक्ष्यन्ति मां सन्तो जानकीमविशोध्य हि

    bāliśaḥ khalu kāmātmā rāmo daśarathātmajaḥ

    iti vakṣyanti māṃ santo jānakīmaviśodhya hi

13. 13

    अनन्यहृदयां भक्तां मच्चित्तपरिरक्षणीम्

    अहमप्यवगच्छामि मैथिलीं जनकात्मजाम्

    ananyahṛdayāṃ bhaktāṃ maccittaparirakṣaṇīm

    ahamapyavagacchāmi maithilīṃ janakātmajām

14. 14

    प्रत्ययार्थं तु लोकानां त्रयाणां सत्यसंश्रयः

    उपेक्षे चापि वैदेहीं प्रविशन्तीं हुताशनम्

    pratyayārthaṃ tu lokānāṃ trayāṇāṃ satyasaṃśrayaḥ

    upekṣe cāpi vaidehīṃ praviśantīṃ hutāśanam

15. 15

    इमामपि विशालाक्षीं रक्षितां स्वेन तेजसा

    रावणो नातिवर्तेत वेलामिव महोदधिः

    imāmapi viśālākṣīṃ rakṣitāṃ svena tejasā

    rāvaṇo nātivarteta velāmiva mahodadhiḥ

16. 16

    न हि शक्तः स दुष्टात्मा मनसापि हि मैथिलीम्

    प्रधर्षयितुमप्राप्तां दीप्तामग्निशिखामिव

    na hi śaktaḥ sa duṣṭātmā manasāpi hi maithilīm

    pradharṣayitumaprāptāṃ dīptāmagniśikhāmiva

17. 17

    नेयमर्हति चैश्वर्यं रावणान्तःपुरे शुभा

    अनन्या हि मया सीतां भास्करेण प्रभा यथा

    neyamarhati caiśvaryaṃ rāvaṇāntaḥpure śubhā

    ananyā hi mayā sītāṃ bhāskareṇa prabhā yathā

18. 18

    विशुद्धा त्रिषु लोकेषु मैथिली जनकात्मजा

    न हि हातुमियं शक्या कीर्तिरात्मवता यथा

    viśuddhā triṣu lokeṣu maithilī janakātmajā

    na hi hātumiyaṃ śakyā kīrtirātmavatā yathā

19. 19

    अवश्यं च मया कार्यं सर्वेषां वो वचो हितम्

    स्निग्धानां लोकमान्यानामेवं च ब्रुवतां हितम्

    avaśyaṃ ca mayā kāryaṃ sarveṣāṃ vo vaco hitam

    snigdhānāṃ lokamānyānāmevaṃ ca bruvatāṃ hitam

20. 20

    इतीदमुक्त्वा वचनं महाबलैः प्रशस्यमानः स्वकृतेन कर्मणा

    समेत्य रामः प्रियया महाबलः सुखं सुखार्होऽनुबभूव राघवः

    itīdamuktvā vacanaṃ mahābalaiḥ praśasyamānaḥ svakṛtena karmaṇā

    sametya rāmaḥ priyayā mahābalaḥ sukhaṃ sukhārho'nubabhūva rāghavaḥ