Sarga 49

15 shlokas

1. 1

   उषित्वा रजनीं तत्र राजपुत्रावरिंदमौ

   महर्षिमभिवाद्याथ जग्मतुस्तं गिरिं प्रति

   uṣitvā rajanīṃ tatra rājaputrāvariṃdamau

   maharṣimabhivādyātha jagmatustaṃ giriṃ prati

2. 2

   प्रस्थितांश्चैव तान्प्रेक्ष्य पिता पुत्रानिवान्वगात्

   ततः प्रचक्रमे वक्तुं वचनं स महामुनिः

   prasthitāṃścaiva tānprekṣya pitā putrānivānvagāt

   tataḥ pracakrame vaktuṃ vacanaṃ sa mahāmuniḥ

3. 3

   अथासाद्य तु कालिन्दीं शीघ्रस्रोतसमापगाम्

   तत्र यूयं प्लवं कृत्वा तरतांशुमतीं नदीम्

   athāsādya tu kālindīṃ śīghrasrotasamāpagām

   tatra yūyaṃ plavaṃ kṛtvā taratāṃśumatīṃ nadīm

4. 4

   ततो न्यग्रोधमासाद्य महान्तं हरितच्छदम्

   विवृद्धं बहुभिर्वृक्षैः श्यामं सिद्धोपसेवितम्

   tato nyagrodhamāsādya mahāntaṃ haritacchadam

   vivṛddhaṃ bahubhirvṛkṣaiḥ śyāmaṃ siddhopasevitam

5. 5

   क्रोशमात्रं ततो गत्वा नीलं द्रक्ष्यथ काननम्

   पलाशबदरीमिश्रं राम वंशैश्च यामुनैः

   krośamātraṃ tato gatvā nīlaṃ drakṣyatha kānanam

   palāśabadarīmiśraṃ rāma vaṃśaiśca yāmunaiḥ

6. 6

   स पन्थाश्चित्रकूटस्य गतः सुबहुशो मया

   रम्यो मार्दवयुक्तश्च वनदावैर्विवर्जितः

   इति पन्थानमावेद्य महर्षिः स न्यवर्तत

   sa panthāścitrakūṭasya gataḥ subahuśo mayā

   ramyo mārdavayuktaśca vanadāvairvivarjitaḥ

   iti panthānamāvedya maharṣiḥ sa nyavartata

7. 7

   उपावृत्ते मुनौ तस्मिन्रामो लक्ष्मणमब्रवीत्

   कृतपुण्याः स्म सौमित्रे मुनिर्यन्नोऽनुकम्पते

   upāvṛtte munau tasminrāmo lakṣmaṇamabravīt

   kṛtapuṇyāḥ sma saumitre muniryanno'nukampate

8. 8

   इति तौ पुरुषव्याघ्रौ मन्त्रयित्वा मनस्विनौ

   सीतामेवाग्रतः कृत्वा कालिन्दीं जग्मतुर्नदीम्

   iti tau puruṣavyāghrau mantrayitvā manasvinau

   sītāmevāgrataḥ kṛtvā kālindīṃ jagmaturnadīm

9. 9

   तौ काष्ठसंघाटमथो चक्रतुः सुमहाप्लवम्

   चकार लक्ष्मणश्छित्त्वा सीतायाः सुखमासनम्

   tau kāṣṭhasaṃghāṭamatho cakratuḥ sumahāplavam

   cakāra lakṣmaṇaśchittvā sītāyāḥ sukhamāsanam

10. 10

    तत्र श्रियमिवाचिन्त्यां रामो दाशरथिः प्रियाम्

    ईषत्संलज्जमानां तामध्यारोपयत प्लवम्

    tatra śriyamivācintyāṃ rāmo dāśarathiḥ priyām

    īṣatsaṃlajjamānāṃ tāmadhyāropayata plavam

11. 11

    ततः प्लवेनांशुमतीं शीघ्रगामूर्मिमालिनीम्

    तीरजैर्बहुभिर्वृक्षैः संतेरुर्यमुनां नदीम्

    tataḥ plavenāṃśumatīṃ śīghragāmūrmimālinīm

    tīrajairbahubhirvṛkṣaiḥ saṃteruryamunāṃ nadīm

12. 12

    ते तीर्णाः प्लवमुत्सृज्य प्रस्थाय यमुनावनात्

    श्यामं न्यग्रोधमासेदुः शीतलं हरितच्छदम्

    te tīrṇāḥ plavamutsṛjya prasthāya yamunāvanāt

    śyāmaṃ nyagrodhamāseduḥ śītalaṃ haritacchadam

13. 13

    कौसल्यां चैव पश्येयं सुमित्रां च यशस्विनीम्

    इति सीताञ्जलिं कृत्वा पर्यगच्छद्वनस्पतिम्

    kausalyāṃ caiva paśyeyaṃ sumitrāṃ ca yaśasvinīm

    iti sītāñjaliṃ kṛtvā paryagacchadvanaspatim

14. 14

    क्रोशमात्रं ततो गत्वा भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ

    बहून्मेध्यान्मृगान्हत्वा चेरतुर्यमुनावने

    krośamātraṃ tato gatvā bhrātarau rāmalakṣmaṇau

    bahūnmedhyānmṛgānhatvā ceraturyamunāvane

15. 15

    विहृत्य ते बर्हिणपूगनादिते शुभे वने वारणवानरायुते

    समं नदीवप्रमुपेत्य संमतं निवासमाजग्मुरदीनदर्शनाः

    vihṛtya te barhiṇapūganādite śubhe vane vāraṇavānarāyute

    samaṃ nadīvapramupetya saṃmataṃ nivāsamājagmuradīnadarśanāḥ