47 shlokas
- 1
रामस्य वचनं श्रुत्वा भरतः प्रत्युवाच ह
किं मे धर्माद्विहीनस्य राजधर्मः करिष्यति
rāmasya vacanaṃ śrutvā bharataḥ pratyuvāca ha
kiṃ me dharmādvihīnasya rājadharmaḥ kariṣyati
- 2
शाश्वतोऽयं सदा धर्मः स्थितोऽस्मासु नरर्षभ
ज्येष्ठपुत्रे स्थिते राजन्न कनीयान्भवेन्नृपः
śāśvato'yaṃ sadā dharmaḥ sthito'smāsu nararṣabha
jyeṣṭhaputre sthite rājanna kanīyānbhavennṛpaḥ
- 3
स समृद्धां मया सार्धमयोध्यां गच्छ राघव
अभिषेचय चात्मानं कुलस्यास्य भवाय नः
sa samṛddhāṃ mayā sārdhamayodhyāṃ gaccha rāghava
abhiṣecaya cātmānaṃ kulasyāsya bhavāya naḥ
- 4
राजानं मानुषं प्राहुर्देवत्वे संमतो मम
यस्य धर्मार्थसहितं वृत्तमाहुरमानुषम्
rājānaṃ mānuṣaṃ prāhurdevatve saṃmato mama
yasya dharmārthasahitaṃ vṛttamāhuramānuṣam
- 5
केकयस्थे च मयि तु त्वयि चारण्यमाश्रिते
दिवमार्य गतो राजा यायजूकः सतां मतः
kekayasthe ca mayi tu tvayi cāraṇyamāśrite
divamārya gato rājā yāyajūkaḥ satāṃ mataḥ
- 6
उत्तिष्ठ पुरुषव्याघ्र क्रियतामुदकं पितुः
अहं चायं च शत्रुघ्नः पूर्वमेव कृतोदकौ
uttiṣṭha puruṣavyāghra kriyatāmudakaṃ pituḥ
ahaṃ cāyaṃ ca śatrughnaḥ pūrvameva kṛtodakau
- 7
प्रियेण किल दत्तं हि पितृलोकेषु राघव
अक्षय्यं भवतीत्याहुर्भवांश्चैव पितुः प्रियः
priyeṇa kila dattaṃ hi pitṛlokeṣu rāghava
akṣayyaṃ bhavatītyāhurbhavāṃścaiva pituḥ priyaḥ
- 8
तां श्रुत्वा करुणां वाचं पितुर्मरणसंहिताम्
राघवो भरतेनोक्तां बभूव गतचेतनः
tāṃ śrutvā karuṇāṃ vācaṃ piturmaraṇasaṃhitām
rāghavo bharatenoktāṃ babhūva gatacetanaḥ
- 9
वाग्वज्रं भरतेनोक्तममनोज्ञं परंतपः
प्रगृह्य बाहू रामो वै पुष्पिताग्रो यथा द्रुमः
वने परशुना कृत्तस्तथा भुवि पपात ह
vāgvajraṃ bharatenoktamamanojñaṃ paraṃtapaḥ
pragṛhya bāhū rāmo vai puṣpitāgro yathā drumaḥ
vane paraśunā kṛttastathā bhuvi papāta ha
- 10
तथा हि पतितं रामं जगत्यां जगतीपतिम्
कूलघातपरिश्रान्तं प्रसुप्तमिव कुञ्जरम्
tathā hi patitaṃ rāmaṃ jagatyāṃ jagatīpatim
kūlaghātapariśrāntaṃ prasuptamiva kuñjaram
- 11
भ्रातरस्ते महेष्वासं सर्वतः शोककर्शितम्
रुदन्तः सह वैदेह्या सिषिचुः सलिलेन वै
bhrātaraste maheṣvāsaṃ sarvataḥ śokakarśitam
rudantaḥ saha vaidehyā siṣicuḥ salilena vai
- 12
स तु संज्ञां पुनर्लब्ध्वा नेत्राभ्यामास्रमुत्सृजन्
उपाक्रामत काकुत्स्थः कृपणं बहुभाषितुम्
sa tu saṃjñāṃ punarlabdhvā netrābhyāmāsramutsṛjan
upākrāmata kākutsthaḥ kṛpaṇaṃ bahubhāṣitum
- 13
किं नु तस्य मया कार्यं दुर्जातेन महात्मनः
यो मृतो मम शोकेन न मया चापि संस्कृतः
kiṃ nu tasya mayā kāryaṃ durjātena mahātmanaḥ
yo mṛto mama śokena na mayā cāpi saṃskṛtaḥ
- 14
अहो भरत सिद्धार्थो येन राजा त्वयानघ
शत्रुघेण च सर्वेषु प्रेतकृत्येषु सत्कृतः
aho bharata siddhārtho yena rājā tvayānagha
śatrugheṇa ca sarveṣu pretakṛtyeṣu satkṛtaḥ
- 15
निष्प्रधानामनेकाग्रां नरेन्द्रेण विनाकृताम्
निवृत्तवनवासोऽपि नायोध्यां गन्तुमुत्सहे
niṣpradhānāmanekāgrāṃ narendreṇa vinākṛtām
nivṛttavanavāso'pi nāyodhyāṃ gantumutsahe
- 16
समाप्तवनवासं मामयोध्यायां परंतप
को नु शासिष्यति पुनस्ताते लोकान्तरं गते
samāptavanavāsaṃ māmayodhyāyāṃ paraṃtapa
ko nu śāsiṣyati punastāte lokāntaraṃ gate
- 17
पुरा प्रेक्ष्य सुवृत्तं मां पिता यान्याह सान्त्वयन्
वाक्यानि तानि श्रोष्यामि कुतः कर्णसुखान्यहम्
purā prekṣya suvṛttaṃ māṃ pitā yānyāha sāntvayan
vākyāni tāni śroṣyāmi kutaḥ karṇasukhānyaham
- 18
एवमुक्त्वा स भरतं भार्यामभ्येत्य राघवः
उवाच शोकसंतप्तः पूर्णचन्द्रनिभाननाम्
evamuktvā sa bharataṃ bhāryāmabhyetya rāghavaḥ
uvāca śokasaṃtaptaḥ pūrṇacandranibhānanām
- 19
सीते मृतस्ते श्वशुरः पित्रा हीनोऽसि लक्ष्मण
भरतो दुःखमाचष्टे स्वर्गतं पृथिवीपतिम्
sīte mṛtaste śvaśuraḥ pitrā hīno'si lakṣmaṇa
bharato duḥkhamācaṣṭe svargataṃ pṛthivīpatim
- 20
सान्त्वयित्वा तु तां रामो रुदन्तीं जनकात्मजाम्
उवाच लक्ष्मणं तत्र दुःखितो दुःखितं वचः
sāntvayitvā tu tāṃ rāmo rudantīṃ janakātmajām
uvāca lakṣmaṇaṃ tatra duḥkhito duḥkhitaṃ vacaḥ
- 21
आनयेङ्गुदिपिण्याकं चीरमाहर चोत्तरम्
जलक्रियार्थं तातस्य गमिष्यामि महात्मनः
ānayeṅgudipiṇyākaṃ cīramāhara cottaram
jalakriyārthaṃ tātasya gamiṣyāmi mahātmanaḥ
- 22
सीता पुरस्ताद्व्रजतु त्वमेनामभितो व्रज
अहं पश्चाद्गमिष्यामि गतिर्ह्येषा सुदारुणा
sītā purastādvrajatu tvamenāmabhito vraja
ahaṃ paścādgamiṣyāmi gatirhyeṣā sudāruṇā
- 23
ततो नित्यानुगस्तेषां विदितात्मा महामतिः
मृदुर्दान्तश्च शान्तश्च रामे च दृढभक्तिमान्
tato nityānugasteṣāṃ viditātmā mahāmatiḥ
mṛdurdāntaśca śāntaśca rāme ca dṛḍhabhaktimān
- 24
सुमन्त्रस्तैर्नृपसुतैः सार्धमाश्वास्य राघवम्
अवातारयदालम्ब्य नदीं मन्दाकिनीं शिवाम्
sumantrastairnṛpasutaiḥ sārdhamāśvāsya rāghavam
avātārayadālambya nadīṃ mandākinīṃ śivām
- 25
ते सुतीर्थां ततः कृच्छ्रादुपागम्य यशस्विनः
नदीं मन्दाकिनीं रम्यां सदा पुष्पितकाननाम्
te sutīrthāṃ tataḥ kṛcchrādupāgamya yaśasvinaḥ
nadīṃ mandākinīṃ ramyāṃ sadā puṣpitakānanām
- 26
शीघ्रस्रोतसमासाद्य तीर्थं शिवमकर्दमम्
सिषिचुस्तूदकं राज्ञे तत एतद्भवत्विति
śīghrasrotasamāsādya tīrthaṃ śivamakardamam
siṣicustūdakaṃ rājñe tata etadbhavatviti
- 27
प्रगृह्य च महीपालो जलपूरितमञ्जलिम्
दिशं याम्यामभिमुखो रुदन्वचनमब्रवीत्
pragṛhya ca mahīpālo jalapūritamañjalim
diśaṃ yāmyāmabhimukho rudanvacanamabravīt
- 28
एतत्ते राजशार्दूल विमलं तोयमक्षयम्
पितृलोकगतस्याद्य मद्दत्तमुपतिष्ठतु
etatte rājaśārdūla vimalaṃ toyamakṣayam
pitṛlokagatasyādya maddattamupatiṣṭhatu
- 29
ततो मन्दाकिनीतीरात्प्रत्युत्तीर्य स राघवः
पितुश्चकार तेजस्वी निवापं भ्रातृभिः सह
tato mandākinītīrātpratyuttīrya sa rāghavaḥ
pituścakāra tejasvī nivāpaṃ bhrātṛbhiḥ saha
- 30
ऐङ्गुदं बदरीमिश्रं पिण्याकं दर्भसंस्तरे
न्यस्य रामः सुदुःखार्तो रुदन्वचनमब्रवीत्
aiṅgudaṃ badarīmiśraṃ piṇyākaṃ darbhasaṃstare
nyasya rāmaḥ suduḥkhārto rudanvacanamabravīt