17 shlokas
- 1
तस्मिंस्तु पुरुषव्याघ्रे निष्क्रामति कृताञ्जलौ
आर्तशब्दो हि संजज्ञे स्त्रीणामन्तःपुरे महान्
tasmiṃstu puruṣavyāghre niṣkrāmati kṛtāñjalau
ārtaśabdo hi saṃjajñe strīṇāmantaḥpure mahān
- 2
अनाथस्य जनस्यास्य दुर्बलस्य तपस्विनः
यो गतिः शरणं चासीत्स नाथः क्व नु गच्छति
anāthasya janasyāsya durbalasya tapasvinaḥ
yo gatiḥ śaraṇaṃ cāsītsa nāthaḥ kva nu gacchati
- 3
न क्रुध्यत्यभिशस्तोऽपि क्रोधनीयानि वर्जयन्
क्रुद्धान्प्रसादयन्सर्वान्समदुःखः क्व गच्छति
na krudhyatyabhiśasto'pi krodhanīyāni varjayan
kruddhānprasādayansarvānsamaduḥkhaḥ kva gacchati
- 4
कौसल्यायां महातेजा यथा मातरि वर्तते
तथा यो वर्ततेऽस्मासु महात्मा क्व नु गच्छति
kausalyāyāṃ mahātejā yathā mātari vartate
tathā yo vartate'smāsu mahātmā kva nu gacchati
- 5
कैकेय्या क्लिश्यमानेन राज्ञा संचोदितो वनम्
परित्राता जनस्यास्य जगतः क्व नु गच्छति
kaikeyyā kliśyamānena rājñā saṃcodito vanam
paritrātā janasyāsya jagataḥ kva nu gacchati
- 6
अहो निश्चेतनो राजा जीवलोकस्य सम्प्रियम्
धर्म्यं सत्यव्रतं रामं वनवासे प्रवत्स्यति
aho niścetano rājā jīvalokasya sampriyam
dharmyaṃ satyavrataṃ rāmaṃ vanavāse pravatsyati
- 7
इति सर्वा महिष्यस्ता विवत्सा इव धेनवः
रुरुदुश्चैव दुःखार्ताः सस्वरं च विचुक्रुशुः
iti sarvā mahiṣyastā vivatsā iva dhenavaḥ
ruruduścaiva duḥkhārtāḥ sasvaraṃ ca vicukruśuḥ
- 8
स तमन्तःपुरे घोरमार्तशब्दं महीपतिः
पुत्रशोकाभिसंतप्तः श्रुत्वा चासीत्सुदुःखितः
sa tamantaḥpure ghoramārtaśabdaṃ mahīpatiḥ
putraśokābhisaṃtaptaḥ śrutvā cāsītsuduḥkhitaḥ
- 9
नाग्निहोत्राण्यहूयन्त सूर्यश्चान्तरधीयत
व्यसृजन्कवलान्नागा गावो वत्सान्न पाययन्
nāgnihotrāṇyahūyanta sūryaścāntaradhīyata
vyasṛjankavalānnāgā gāvo vatsānna pāyayan
- 10
त्रिशङ्कुर्लोहिताङ्गश्च बृहस्पतिबुधावपि
दारुणाः सोममभ्येत्य ग्रहाः सर्वे व्यवस्थिताः
triśaṅkurlohitāṅgaśca bṛhaspatibudhāvapi
dāruṇāḥ somamabhyetya grahāḥ sarve vyavasthitāḥ
- 11
नक्षत्राणि गतार्चींषि ग्रहाश्च गततेजसः
विशाखाश्च सधूमाश्च नभसि प्रचकाशिरे
nakṣatrāṇi gatārcīṃṣi grahāśca gatatejasaḥ
viśākhāśca sadhūmāśca nabhasi pracakāśire
- 12
अकस्मान्नागरः सर्वो जनो दैन्यमुपागमत्
आहारे वा विहारे वा न कश्चिदकरोन्मनः
akasmānnāgaraḥ sarvo jano dainyamupāgamat
āhāre vā vihāre vā na kaścidakaronmanaḥ
- 13
बाष्पपर्याकुलमुखो राजमार्गगतो जनः
न हृष्टो लक्ष्यते कश्चित्सर्वः शोकपरायणः
bāṣpaparyākulamukho rājamārgagato janaḥ
na hṛṣṭo lakṣyate kaścitsarvaḥ śokaparāyaṇaḥ
- 14
न वाति पवनः शीतो न शशी सौम्यदर्शनः
न सूर्यस्तपते लोकं सर्वं पर्याकुलं जगत्
na vāti pavanaḥ śīto na śaśī saumyadarśanaḥ
na sūryastapate lokaṃ sarvaṃ paryākulaṃ jagat
- 15
अनर्थिनः सुताः स्त्रीणां भर्तारो भ्रातरस्तथा
सर्वे सर्वं परित्यज्य राममेवान्वचिन्तयन्
anarthinaḥ sutāḥ strīṇāṃ bhartāro bhrātarastathā
sarve sarvaṃ parityajya rāmamevānvacintayan
- 16
ये तु रामस्य सुहृदः सर्वे ते मूढचेतसः
शोकभारेण चाक्रान्ताः शयनं न जहुस्तदा
ye tu rāmasya suhṛdaḥ sarve te mūḍhacetasaḥ
śokabhāreṇa cākrāntāḥ śayanaṃ na jahustadā
- 17
ततस्त्वयोध्या रहिता महात्मना पुरंदरेणेव मही सपर्वता
चचाल घोरं भयभारपीडिता सनागयोधाश्वगणा ननाद च
tatastvayodhyā rahitā mahātmanā puraṃdareṇeva mahī saparvatā
cacāla ghoraṃ bhayabhārapīḍitā sanāgayodhāśvagaṇā nanāda ca