19 shlokas
- 1
तमग्निमिव संशान्तमम्बुहीनमिवार्णवम्
हतप्रभमिवादित्यं स्वर्गस्थं प्रेक्ष्य भूमिपम्
tamagnimiva saṃśāntamambuhīnamivārṇavam
hataprabhamivādityaṃ svargasthaṃ prekṣya bhūmipam
- 2
कौसल्या बाष्पपूर्णाक्षी विविधं शोककर्शिता
उपगृह्य शिरो राज्ञः कैकेयीं प्रत्यभाषत
kausalyā bāṣpapūrṇākṣī vividhaṃ śokakarśitā
upagṛhya śiro rājñaḥ kaikeyīṃ pratyabhāṣata
- 3
सकामा भव कैकेयि भुङ्क्ष्व राज्यमकण्टकम्
त्यक्त्वा राजानमेकाग्रा नृशंसे दुष्टचारिणि
sakāmā bhava kaikeyi bhuṅkṣva rājyamakaṇṭakam
tyaktvā rājānamekāgrā nṛśaṃse duṣṭacāriṇi
- 4
विहाय मां गतो रामो भर्ता च स्वर्गतो मम
विपथे सार्थहीनेव नाहं जीवितुमुत्सहे
vihāya māṃ gato rāmo bhartā ca svargato mama
vipathe sārthahīneva nāhaṃ jīvitumutsahe
- 5
भर्तारं तं परित्यज्य का स्त्री दैवतमात्मनः
इच्छेज्जीवितुमन्यत्र कैकेय्यास्त्यक्तधर्मणः
bhartāraṃ taṃ parityajya kā strī daivatamātmanaḥ
icchejjīvitumanyatra kaikeyyāstyaktadharmaṇaḥ
- 6
न लुब्धो बुध्यते दोषान्किं पाकमिव भक्षयन्
कुब्जानिमित्तं कैकेय्या राघवाणां कुलं हतम्
na lubdho budhyate doṣānkiṃ pākamiva bhakṣayan
kubjānimittaṃ kaikeyyā rāghavāṇāṃ kulaṃ hatam
- 7
अनियोगे नियुक्तेन राज्ञा रामं विवासितम्
सभार्यं जनकः श्रुत्वा परितप्स्यत्यहं यथा
aniyoge niyuktena rājñā rāmaṃ vivāsitam
sabhāryaṃ janakaḥ śrutvā paritapsyatyahaṃ yathā
- 8
रामः कमलपत्राक्षो जीवनाशमितो गतः
विदेहराजस्य सुता तथा सीता तपस्विनी
दुःखस्यानुचिता दुःखं वने पर्युद्विजिष्यति
rāmaḥ kamalapatrākṣo jīvanāśamito gataḥ
videharājasya sutā tathā sītā tapasvinī
duḥkhasyānucitā duḥkhaṃ vane paryudvijiṣyati
- 9
नदतां भीमघोषाणां निशासु मृगपक्षिणाम्
निशम्य नूनं संत्रस्ता राघवं संश्रयिष्यति
nadatāṃ bhīmaghoṣāṇāṃ niśāsu mṛgapakṣiṇām
niśamya nūnaṃ saṃtrastā rāghavaṃ saṃśrayiṣyati
- 10
वृद्धश्चैवाल्पपुत्रश्च वैदेहीमनुचिन्तयन्
सोऽपि शोकसमाविष्टो ननु त्यक्ष्यति जीवितम्
vṛddhaścaivālpaputraśca vaidehīmanucintayan
so'pi śokasamāviṣṭo nanu tyakṣyati jīvitam
- 11
तां ततः सम्परिष्वज्य विलपन्तीं तपस्विनीम्
व्यपनिन्युः सुदुःखार्तां कौसल्यां व्यावहारिकाः
tāṃ tataḥ sampariṣvajya vilapantīṃ tapasvinīm
vyapaninyuḥ suduḥkhārtāṃ kausalyāṃ vyāvahārikāḥ
- 12
तैलद्रोण्यामथामात्याः संवेश्य जगतीपतिम्
राज्ञः सर्वाण्यथादिष्टाश्चक्रुः कर्माण्यनन्तरम्
tailadroṇyāmathāmātyāḥ saṃveśya jagatīpatim
rājñaḥ sarvāṇyathādiṣṭāścakruḥ karmāṇyanantaram
- 13
न तु संकालनं राज्ञो विना पुत्रेण मन्त्रिणः
सर्वज्ञाः कर्तुमीषुस्ते ततो रक्षन्ति भूमिपम्
na tu saṃkālanaṃ rājño vinā putreṇa mantriṇaḥ
sarvajñāḥ kartumīṣuste tato rakṣanti bhūmipam
- 14
तैलद्रोण्यां तु सचिवैः शायितं तं नराधिपम्
हा मृतोऽयमिति ज्ञात्वा स्त्रियस्ताः पर्यदेवयन्
tailadroṇyāṃ tu sacivaiḥ śāyitaṃ taṃ narādhipam
hā mṛto'yamiti jñātvā striyastāḥ paryadevayan
- 15
बाहूनुद्यम्य कृपणा नेत्रप्रस्रवणैर्मुखैः
रुदन्त्यः शोकसंतप्ताः कृपणं पर्यदेवयन्
bāhūnudyamya kṛpaṇā netraprasravaṇairmukhaiḥ
rudantyaḥ śokasaṃtaptāḥ kṛpaṇaṃ paryadevayan
- 16
निशा नक्षत्रहीनेव स्त्रीव भर्तृविवर्जिता
पुरी नाराजतायोध्या हीना राज्ञा महात्मना
niśā nakṣatrahīneva strīva bhartṛvivarjitā
purī nārājatāyodhyā hīnā rājñā mahātmanā
- 17
बाष्पपर्याकुलजना हाहाभूतकुलाङ्गना
शून्यचत्वरवेश्मान्ता न बभ्राज यथापुरम्
bāṣpaparyākulajanā hāhābhūtakulāṅganā
śūnyacatvaraveśmāntā na babhrāja yathāpuram
- 18
गतप्रभा द्यौरिव भास्करं विना व्यपेतनक्षत्रगणेव शर्वरी
पुरी बभासे रहिता महात्मना न चास्रकण्ठाकुलमार्गचत्वरा
gataprabhā dyauriva bhāskaraṃ vinā vyapetanakṣatragaṇeva śarvarī
purī babhāse rahitā mahātmanā na cāsrakaṇṭhākulamārgacatvarā
- 19
नराश्च नार्यश्च समेत्य संघशो विगर्हमाणा भरतस्य मातरम्
तदा नगर्यां नरदेवसंक्षये बभूवुरार्ता न च शर्म लेभिरे
narāśca nāryaśca sametya saṃghaśo vigarhamāṇā bharatasya mātaram
tadā nagaryāṃ naradevasaṃkṣaye babhūvurārtā na ca śarma lebhire