31 shlokas
- 1
जाबालेस्तु वचः श्रुत्वा रामः सत्यात्मनां वरः
उवाच परया युक्त्या स्वबुद्ध्या चाविपन्नया
jābālestu vacaḥ śrutvā rāmaḥ satyātmanāṃ varaḥ
uvāca parayā yuktyā svabuddhyā cāvipannayā
- 2
भवान्मे प्रियकामार्थं वचनं यदिहोक्तवान्
अकार्यं कार्यसंकाशमपथ्यं पथ्यसंमितम्
bhavānme priyakāmārthaṃ vacanaṃ yadihoktavān
akāryaṃ kāryasaṃkāśamapathyaṃ pathyasaṃmitam
- 3
निर्मर्यादस्तु पुरुषः पापाचारसमन्वितः
मानं न लभते सत्सु भिन्नचारित्रदर्शनः
nirmaryādastu puruṣaḥ pāpācārasamanvitaḥ
mānaṃ na labhate satsu bhinnacāritradarśanaḥ
- 4
कुलीनमकुलीनं वा वीरं पुरुषमानिनम्
चारित्रमेव व्याख्याति शुचिं वा यदि वाशुचिम्
kulīnamakulīnaṃ vā vīraṃ puruṣamāninam
cāritrameva vyākhyāti śuciṃ vā yadi vāśucim
- 5
अनार्यस्त्वार्यसंकाशः शौचाद्धीनस्तथा शुचिः
लक्षण्यवदलक्षण्यो दुःशीलः शीलवानिव
anāryastvāryasaṃkāśaḥ śaucāddhīnastathā śuciḥ
lakṣaṇyavadalakṣaṇyo duḥśīlaḥ śīlavāniva
- 6
अधर्मं धर्मवेषेण यदीमं लोकसंकरम्
अभिपत्स्ये शुभं हित्वा क्रियाविधिविवर्जितम्
adharmaṃ dharmaveṣeṇa yadīmaṃ lokasaṃkaram
abhipatsye śubhaṃ hitvā kriyāvidhivivarjitam
- 7
कश्चेतयानः पुरुषः कार्याकार्यविचक्षणः
बहु मंस्यति मां लोके दुर्वृत्तं लोकदूषणम्
kaścetayānaḥ puruṣaḥ kāryākāryavicakṣaṇaḥ
bahu maṃsyati māṃ loke durvṛttaṃ lokadūṣaṇam
- 8
कस्य यास्याम्यहं वृत्तं केन वा स्वर्गमाप्नुयाम्
अनया वर्तमानोऽहं वृत्त्या हीनप्रतिज्ञया
kasya yāsyāmyahaṃ vṛttaṃ kena vā svargamāpnuyām
anayā vartamāno'haṃ vṛttyā hīnapratijñayā
- 9
कामवृत्तस्त्वयं लोकः कृत्स्नः समुपवर्तते
यद्वृत्ताः सन्ति राजानस्तद्वृत्ताः सन्ति हि प्रजाः
kāmavṛttastvayaṃ lokaḥ kṛtsnaḥ samupavartate
yadvṛttāḥ santi rājānastadvṛttāḥ santi hi prajāḥ
- 10
सत्यमेवानृशंस्यं च राजवृत्तं सनातनम्
तस्मात्सत्यात्मकं राज्यं सत्ये लोकः प्रतिष्ठितः
satyamevānṛśaṃsyaṃ ca rājavṛttaṃ sanātanam
tasmātsatyātmakaṃ rājyaṃ satye lokaḥ pratiṣṭhitaḥ
- 11
ऋषयश्चैव देवाश्च सत्यमेव हि मेनिरे
सत्यवादी हि लोकेऽस्मिन्परमं गच्छति क्षयम्
ṛṣayaścaiva devāśca satyameva hi menire
satyavādī hi loke'sminparamaṃ gacchati kṣayam
- 12
उद्विजन्ते यथा सर्पान्नरादनृतवादिनः
धर्मः सत्यं परो लोके मूलं स्वर्गस्य चोच्यते
udvijante yathā sarpānnarādanṛtavādinaḥ
dharmaḥ satyaṃ paro loke mūlaṃ svargasya cocyate
- 13
सत्यमेवेश्वरो लोके सत्यं पद्मा समाश्रिता
सत्यमूलानि सर्वाणि सत्यान्नास्ति परं पदम्
satyameveśvaro loke satyaṃ padmā samāśritā
satyamūlāni sarvāṇi satyānnāsti paraṃ padam
- 14
दत्तमिष्टं हुतं चैव तप्तानि च तपांसि च
वेदाः सत्यप्रतिष्ठानास्तस्मात्सत्यपरो भवेत्
dattamiṣṭaṃ hutaṃ caiva taptāni ca tapāṃsi ca
vedāḥ satyapratiṣṭhānāstasmātsatyaparo bhavet
- 15
एकः पालयते लोकमेकः पालयते कुलम्
मज्जत्येको हि निरय एकः स्वर्गे महीयते
ekaḥ pālayate lokamekaḥ pālayate kulam
majjatyeko hi niraya ekaḥ svarge mahīyate
- 16
सोऽहं पितुर्निदेशं तु किमर्थं नानुपालये
सत्यप्रतिश्रवः सत्यं सत्येन समयीकृतः
so'haṃ piturnideśaṃ tu kimarthaṃ nānupālaye
satyapratiśravaḥ satyaṃ satyena samayīkṛtaḥ
- 17
नैव लोभान्न मोहाद्वा न चाज्ञानात्तमोऽन्वितः
सेतुं सत्यस्य भेत्स्यामि गुरोः सत्यप्रतिश्रवः
naiva lobhānna mohādvā na cājñānāttamo'nvitaḥ
setuṃ satyasya bhetsyāmi guroḥ satyapratiśravaḥ
- 18
असत्यसंधस्य सतश्चलस्यास्थिरचेतसः
नैव देवा न पितरः प्रतीच्छन्तीति नः श्रुतम्
asatyasaṃdhasya sataścalasyāsthiracetasaḥ
naiva devā na pitaraḥ pratīcchantīti naḥ śrutam
- 19
प्रत्यगात्ममिमं धर्मं सत्यं पश्याम्यहं स्वयम्
भारः सत्पुरुषाचीर्णस्तदर्थमभिनन्द्यते
pratyagātmamimaṃ dharmaṃ satyaṃ paśyāmyahaṃ svayam
bhāraḥ satpuruṣācīrṇastadarthamabhinandyate
- 20
क्षात्रं धर्ममहं त्यक्ष्ये ह्यधर्मं धर्मसंहितम्
क्षुद्रैर्नृशंसैर्लुब्धैश्च सेवितं पापकर्मभिः
kṣātraṃ dharmamahaṃ tyakṣye hyadharmaṃ dharmasaṃhitam
kṣudrairnṛśaṃsairlubdhaiśca sevitaṃ pāpakarmabhiḥ
- 21
कायेन कुरुते पापं मनसा सम्प्रधार्य च
अनृतं जिह्वया चाह त्रिविधं कर्म पातकम्
kāyena kurute pāpaṃ manasā sampradhārya ca
anṛtaṃ jihvayā cāha trividhaṃ karma pātakam
- 22
भूमिः कीर्तिर्यशो लक्ष्मीः पुरुषं प्रार्थयन्ति हि
स्वर्गस्थं चानुबध्नन्ति सत्यमेव भजेत तत्
bhūmiḥ kīrtiryaśo lakṣmīḥ puruṣaṃ prārthayanti hi
svargasthaṃ cānubadhnanti satyameva bhajeta tat
- 23
श्रेष्ठं ह्यनार्यमेव स्याद्यद्भवानवधार्य माम्
आह युक्तिकरैर्वाक्यैरिदं भद्रं कुरुष्व ह
śreṣṭhaṃ hyanāryameva syādyadbhavānavadhārya mām
āha yuktikarairvākyairidaṃ bhadraṃ kuruṣva ha
- 24
कथं ह्यहं प्रतिज्ञाय वनवासमिमं गुरोः
भरतस्य करिष्यामि वचो हित्वा गुरोर्वचः
kathaṃ hyahaṃ pratijñāya vanavāsamimaṃ guroḥ
bharatasya kariṣyāmi vaco hitvā gurorvacaḥ
- 25
स्थिरा मया प्रतिज्ञाता प्रतिज्ञा गुरुसंनिधौ
प्रहृष्टमानसा देवी कैकेयी चाभवत्तदा
sthirā mayā pratijñātā pratijñā gurusaṃnidhau
prahṛṣṭamānasā devī kaikeyī cābhavattadā
- 26
वनवासं वसन्नेवं शुचिर्नियतभोजनः
मूलैः पुष्पैः फलैः पुण्यैः पितॄन्देवांश्च तर्पयन्
vanavāsaṃ vasannevaṃ śucirniyatabhojanaḥ
mūlaiḥ puṣpaiḥ phalaiḥ puṇyaiḥ pitṝndevāṃśca tarpayan
- 27
संतुष्टपञ्चवर्गोऽहं लोकयात्रां प्रवर्तये
अकुहः श्रद्दधानः सन्कार्याकार्यविचक्षणः
saṃtuṣṭapañcavargo'haṃ lokayātrāṃ pravartaye
akuhaḥ śraddadhānaḥ sankāryākāryavicakṣaṇaḥ
- 28
कर्मभूमिमिमां प्राप्य कर्तव्यं कर्म यच्छुभम्
अग्निर्वायुश्च सोमश्च कर्मणां फलभागिनः
karmabhūmimimāṃ prāpya kartavyaṃ karma yacchubham
agnirvāyuśca somaśca karmaṇāṃ phalabhāginaḥ
- 29
शतं क्रतूनामाहृत्य देवराट्त्रिदिवं गतः
तपांस्युग्राणि चास्थाय दिवं याता महर्षयः
śataṃ kratūnāmāhṛtya devarāṭtridivaṃ gataḥ
tapāṃsyugrāṇi cāsthāya divaṃ yātā maharṣayaḥ
- 30
सत्यं च धर्मं च पराक्रमं च भूतानुकम्पां प्रियवादितां च
द्विजातिदेवातिथिपूजनं च पन्थानमाहुस्त्रिदिवस्य सन्तः
satyaṃ ca dharmaṃ ca parākramaṃ ca bhūtānukampāṃ priyavāditāṃ ca
dvijātidevātithipūjanaṃ ca panthānamāhustridivasya santaḥ